Indonesië 2018

Chi Long HoReisverslagen3 Comments

VERSLAG RONDREIS SUMATRA JAVA BALI 2018

Dag 1
Omdat iedereen ruim o tijd bij de opstapplaatsen stond te wachten en er geen druk verkeer was op de snelweg bereikten we in korte tijd het vliegveld van Düsseldorf. Ook het inchecken ging supersnel zodat we op ons gemak naar de gate konden. Ondanks een vertraging bij vertrek landde onze vogel even na middernacht op het vliegveld van Dubai. Er volgde een grote wandeling naar de andere terminal om daar vervolgens te wachten op de verbinding naar Jakarta. Deze vertrok perfect op tijd zodat we rond 15.30 uur aankwamen in Jakarta. Omdat het vliegruig niet vol zat hadden de meesten de luxe over meerdere stoelen te beschikken! Ook de aankomst verliep sneller dan ooit. Binnen 20 minuten stonden we al bij de bagageband! Een zeer vriendelijke medewerker van het luxe 4* FM7 hotel stond ons al op te wachten bij de uitgang. Chaotische taferelen op de weg naar het hotel maakten al meteen een goede slechte indruk over het gedrag van de Indonesiërs. Tegen het verkeer inrijden bijvoorbeeld is de gewoonste zaak van de wereld. Na een ontvangstdrankje kon iedereen naar zijn kamer. Wat een luxe start met zeer ruime kamers en een enorme douche van alle gemakken voorzien. Hier is iemand met veel smaak en zonder budget aan de slag geweest om dit hotel in te richten. Deze avond op tijd naar bed want om 4 uur loopt de wekker af.

Dag 2
De wake up call was voor sommigen niet nodig want door het tijdverschil van 5 uur waren de meesten nog een beetje ontregeld. Na een uitgebreid ontbijt op dit vroege tijdstip met de shutle bus terug naar het vliegveld. Ook daar weer supersnel verlost van onze koffers. Precies om 7.00 uur vertrokken we naar Kuala Namu het nieuwe vliegveld van Medan. Hier stond onze gids Jongres op ons te wachten voor het programma van vandaag. Omdat het zondag was viel het enorm mee met het verkeer. Onderweg werd er al het e.e.a. verteld over het eiland en zijn bewoners. De Batakkers hebben hier de overhand. Het contrast met Nederland is wel erg groot. Op het moment dat we het centrum naderden nam ook de hoeveelheid verkeer flink toe. Besloten werd eerst de grote moskee te gaan bezoeken. Schoenen uit en een sarong voor degenen met korte broek en de dames een shawl om het hoofd. Hierna betraden we de airconditioned moskee. Met de 32 graden buiten een hele verkoeling. Het bleek dat wij het middelpunt van de belangstelling waren want herhaaldelijk moesten we op de foto. Hierna liepen we door een grote tent die ter gelegenheid van de Ramadan op een brede straat geplaatst was om na zonsondergang de gasten van eten en drank te voorzien. Elke dag geopend tot ver na middernacht! Hierna brachten we een bezoek aan het paleis van de sultan dat ooit gebouwd was door een Nederlander getuige de gedenksteen bij de ingang. Ook hier weer schoenen uit. Na dit bezoek reden we in korte tijd naar restaurant Tip Top wat zijn naam eer aandeed door de heerlijke lunch die we daar geserveerd kregen. Hier proefden we ook de heerlijke ananas van Sumatra als toetje. Na een korte stop om wat nattigheid voor onderweg in te slaan reden we langs vele markten winkels en hoogbouw de stad uit op weg naar Bukit Lawang. Steeds vaker waren er hele stuk weg totaal kapot zodat we al hobbelend met onze bus verder reden. Vanwege het vele zware verkeer dat hier rijdt moet men na enkele jaren telkens het wegdek vernieuwen. Behalve het transport van palmolie en palmolienoten is er ook veel zand en steen transport op deze route. Onderweg zagen we een wisselend landschap aan onze ogen voorbij trekken. Casave, Cacao, Rambutan, Ananas en veel andere fruit en groentesoorten zagen we langs de weg groeien. De palmoliebomen domineerden echter hier het landschap. Een stuk verderop werd gestopt bij een plek waar de oogst van deze dag verzameld was. Er werd een noot opengesneden om te laten zien hoe de binnenkant eruit ziet. Ook krege3n we te horen wat er o.a. van gemaakt werd. Te veel om op te noemen. Ook nog een stop om verse pisang te proeven. Uiteindelijk kwamen we in de late namiddag aan bij het Rindu Alam hotel waar de ranger ons het verhaal van morgen ging uitleggen. Lekker nog wat tijd om het dorp te bezoeken om daarna een heerlijke warme maaltijd voorgeschoteld te krijgen.

Dag 3
Door de vele jungle geluiden was deze ochtend een wake up call niet nodig. Na een heerlijk tropisch ontbijt vertrokken we beschermd tegen een eventuele aanval va n ongedierte de jungle in met onze rangers van deze dag. Via een hangbrug waar per keer maar 8 personen overheen konden lopen kwamen we aan de overkant van de rivier die in 2004 nog voor een grote overstroming had gezorgd met grote gevolgen. Het eerste gedeelte was het even klimmen geblazen. We kwamen terecht in een gebied waar de lokale boeren hun land bewerken. Hier stonden veel latex/rubber bomen die elke dag afgetapt werden. We waren ook getuigen van hoe dit in zijn werk gaat. Even verder kwamen we bij de ingang van het nationaal park wat duizenden hectares groot is. Via kruip door en sluip door paadjes liepen we de dichtbegroeide jungle in. Al vrij kort daarna hadden we het grote geluk een moeder urangutan met haar kindje van 6 jaar oud aan te treffen. Ze was niet de allervriendelijkste dus afstand werd geboden. De foto’s waren er echter niet minder om. Wat bijzonder deze dieren in de vrije natuur te zien leven. We liepen dieper het junglegebied in en kwamen de brutale macak apen tegen. Ook vond een van de rangers een grote schildpad. We hadden dubbel geluk want een tweede koppel urangutans werd gespot. Deze waren vriendelijk geluimd en kwamen zelfs naar beneden om enkele bananen te halen. Tenslotte kwam er ook nog een gibbon aap zijn maaltje ophalen. Dus wat wilden we nog meer! Na een breka met verse fruit liepen we weer terug naar ons hotel om ons op te frissen en van de lunch te genieten. Direct na de middag reden we over dezelfde weg als gisteren weer terug naar Medan. Alleen het was veel drukker dus de rit nam veel meer tijd in beslag. Toen we in Medan aankwamen was er plotseling een wolkbreuk. Onder de paraplu werden we naar een kopje koffie gebracht. We vervolgden onze rit naar Brastagi via een eveneens enorm drukke weg met heel veel vrachtverkeer. Het mooie van een reis door dit land is dat er elk moment wel iets te zien is. Het leven langs de weg maar ook de capriolen die chauffeurs uithalen bij het inhalen. Vleermuizen die verkocht worden aan chinezen om Astma te voorkomen. B1 restaurant waar hond op de menukaart staat enz. Nog een stop gemaakt waar verse ananas geserveerd werd alvorens de laatste etappe in te zetten. Onderweg ook veel vrachtwagens over beladen met pech langs de weg zien staan. Zelfs eentje die op zijn zijkant lag! Even na zeven kwamen we aan bij ons hotel in Brastagi. Iedereen was verrast door de enorm grote hotelkamers van dit hotel. Het diner werd deze avond buiten het hotel genuttigd in een sfeervol restaurant. Alleen de bediening was niet goed ingewerkt!

Dag 4
De koffers mochten deze ochtend weer in de bus want vandaag reden we verder naar het eiland Samosir. Onze eerste stop was bij de markt in het centrum van Brastagi. Samen met jongres liepen we langs de diverse kramen om te zien wat deze mensen allemaal eten. Door deze enorm vruchtbare streek reden we vervolgens verder. Hier wordt elke meter gebruikt om iets te verbouwen; groenten, fruit en bloemen. Het hele jaar door. Er hoeft nagenoeg niet bemest te worden want deze grond is enorm vruchtbaar. Overal langs de weg weer volop activiteit. De bloemen worden hier geofferd op speciale huisjes op het land om te vragen voor een goede oogst. Overledenen wonen vaak in een beter huis dan de levenden! Ook hier weer veel B1 restaurants waar je op sommigen plekken ook de honden zag hangen. Een B2 restaurant serveert varkensvlees. Hier wordt geen rundvlees gegeten vanwege het geloof. Onze volgende stop was bij Dokan. Dit is een traditioneel dorp waar meerdere gezinnen op eenzelfde verdieping bij elkaar wonen in een soort commune. We mochten binnen kijken hoe hier geleefd werd. Oude vrouwtjes die met een cocoa noot met bladeren zaten te pruimen om een beetje high te worden! Alles was binnen zwart geblakerd. Paul heeft nog een paar mensen blij kunnen maken met een leesbril terwijl de rest rond kon kijken. Een wandeling door het dorp maakte het verhaal compleet. Wat wonen wij toch in een paradijs. Inmiddels was het landschap veranderd en zagen we steeds meer koffieplanten en Djaruk bomen ofwel mandarijntjes groeien. Deze worden het hele jaar door geoogst. Langs de weg ontelbaar veel stalletjes die allemaal fruit verkochten. De volgende stop was bij de Sipiso piso waterval van wel 60 meter hoog. Hier kregen we een eerste blik op het Toba meer te zien. Wederom een plek voor mooie fotomomenten. Daarna stopten we bij Pemantang Purba waar we konden zien hoe koningen met 24 vrouwen geleefd hadden! De typische Batak bouwstijl was hier goed zichtbaar. De heerlijke lunch met vers bereide producten was op een plek waar we een mooi uitzicht hadden op het Toba meer. Tussen de vele koffieplantages door reden we uiteindelijk Parapat binnen waar de hotelboot Toledo Inn 5 op ons lag te wachten voor de transfer naar het eiland. Het was zeer rustig weer dus we konden op het bovendek genieten van de overtocht. Na een verfrissend drankje bij aankomst werd iedereen met een van de kofferjongens naar zijn/haar kamer gebracht.

KLIK HIER voor de foto’s

Dag 5
Met een heerlijk zonnetje stapten we deze ochtend om 8.00 uur op de hotelboot. Onze eerste stop was in Ambarita waar we de de stenen tafels en stoelen konden zien in een origineel Batakdorp. Jongres die hier geboren is vertelde hoe de mensen hier vroeger leefden en dat het echte koppensnellers zijn geweest. Van de familienaam Tobing is hij de 15e afstammeling. Gulzig werden de dorpelingen toen Paul ondertussen een aantal bewoners blij kon maken met een leesbril. Hierna stapten we weer in de boot om verder te varen naar Simanindo waar we een Tor tor voorstelling konden meemaken. Een Karbau maakten ook deel uit van de voorstelling op de binnenplaats van dit museumdorp. Op de terugweg van hier naar ons hotel voor de lunch was het heerlijk vertoeven op het bovendek en werden veel herinneringen van vroeger opgehaald. Aangekomen bij ons verblijfshotel werd er wederom een heerlijke lunch geserveerd. Natuurlijk weer veel te veel, maar het is vakantie. Nog even naar de kamer voor een paprplu of poncho want er was regen voorspeld voor de namiddag. Dat hebben we geweten want nog voordat we vertrokken kwamen er een tropische regenbui naar beneden. We dachten maar voor even…… Aangekomen bij Tomok waar we de graftombes gingen bezoeken bleken de dorpelingen ook niet voorbereid op deze hoosbui. Gewapend met onze regenbescherming toch naar de bezoekplek gewandeld. Onderweg gelukkig gedeeltelijk overdekt. Ter plekke kregen we uitleg over de koningen die hier geleefd hadden en de tombes waren begraven. Na enige twijfel werd toch besloten om als groep terug te wandelen naar het hotel. Het regende trouwens nog steeds! De boot ahd op ons gewacht voor de twijfelaars. Het regende nog even stevig door maar uiteindelijk werd het toch minder. Uiteindelijk had niemand spijt met de wandeling mee te zijn gegaan. Na nog een keer geschuild te hebben konden we onze wnadeling voortzetten. Zodoende zagen we het dagelijkse leven aan ons voorbij trekken. Wat een eenvoud en armoedig leven in onze ogen. Overal winkeltjes zonder klanten! Bij een lodge werd gestopt voor een heerlijk kopje koffie. Toevallig begon het toen weer even stevig te regenen. Uiteindelijk waren we toch weer mooi op tijd terug in ons hotel. Een van de gasten trof een klein zwembad aan bij terugkomst! Het diner werd in het dorp genuttigd samen met een groepje Duitsers die op ons aanraden daar ook gereserveerd hadden. Na afloop van het diner kregen we een muzikale verrassing van het echtpaar dat dit restaurant runde. De eigenaar bleek een echte muzikant te zijn en zijn vrouw kon heel goed zingen. De sfeer zat er al snel in nadat een van de dames haar kamernummer gevraagd werd! Weldra volgde de rest. Het bleef nog lang gezellig.

Dag 6
De vele regen van gisteren was snel vergeten toen we de gordijnen open deden. Het zonnetje lachte ons weer tegemoet. Om 8.30 uur werd het anker gelicht en konden we koers zetten richting het vaste land van Parapat. Dit is de 5eplaats op Sumatra wat betreft toerisme. Na een korte stop bij de brutale apen reden we via de Sumatra highway richting Medan. Onderweg vertelden Jongres en Paul nog het e.e.a. over dit prachtige eiland terwijl we door een stuk jungle reden. Zo is er momenteel 2,1 miljoen hectare aan plantages waar rubber, cacao en koffie wordt geproduceerd met een opbrengst van 15000 ton per jaar. Er wordt ook veel casave verbouwd waar meel van wordt gemaakt om koekjes te bakken. Ook vindt men hier Goud, bauxiet en steenkool. Omdat niet iedereen over voldoende financiële middelen beschikt zijn ramen vaak dichtgetimmerd met planken. In dezse streek wordt veel Tuwak ofwel rijstwijn gemaakt en verkocht langs de weg. Deze is slechts 2 dagen houdbaar. Het Tobameer ligt op 900 meter hoogte dus we moesten een flinke daling inzetten onderweg naar Medan. Weldra de eerste stop bij een orchideeën kwekerij. De eigenaars stonden ons vriendelijk te woord en moesten samen met hen op de foto als herinnering. Onderweg zagen we ook veel producten die van de vezelpalm gemaakt waren. Een gemiddelde landarbeider verdiend 90.000 Rupiah per dag omgerekend zo’n € 6,- Ze moeten daarvoor ook nog zelf het eten meebrengen. Een goede bouwvakker heeft 300.000 Rupiah per dag. De dames bij de orchideeën kwekerij hdden een dagloon van 60.000 Rupiah inclusief maaltijden. Daarna stopten we in Siantar waar we de plaatselijke markt bezochten wat een drukte en wat een keuze. Hier is trouwens maar de helft Moslim en de helft Christen. 7 dagen per week kun je hier terecht vanaf 6 uur in de ochtend tot 6 uur in de avond. Wat een kleurrijke belevenis in dit drukke gedeelte van de stad. Wat wonen we toch in een paradijs. Ook de taxi’s met een BSA motor erlangs trokken veel aandacht. Ook waren wij vaak een bezienswaardigheid en het Horas klonk heel vaak. Na een heerlijke lunch in een 4* hotel reden we verder. Ook vandaag continue iets te zien. Even later via een tolweg een stuk van de route afgesneden. Deze was pas sinds vorig jaar oktober geopend. Het landschap toonde ontzettend veel rijstvelden waar volop gewerkt werd. Terug op de oude highway werd het steeds drukker want de fabrieken hadden roosterwissel dus enorm veel brommers op de weg. Uiteindelijk nadat we door de drukke avondspit ongeschonden bij ons hotel aankwamen konden we wederom genieten. Deze keer nl. superior kamers in dit prachtige 4* hotel Emerald in het centrum van de stad. Met een heerlijk drankje werden we verwelkomd. Daarna kon iedereen zich opfrissen voor de avondmaaltijd.

Dag 7
Vanochtend een beetje uitslapen. Na een luxe ontbijt vertrokken we met onze bus richting het vliegveld. Gelukkig weinig verkeer vanwege een feestdag dus sneller dan gedacht op de bestemming. Het inchecken had nogal wat voeten in de aarde. Nadat de koffers ingecheckt waren moesten we ze op een andere plek afgeven! Ook het instappen was verwarrend. We werden naar een verkeerd vliegtuig gestuurd! Uiteindelijk toch nog goed gekomen. Bij aankomst in Bandung stond Jan Loen onze gids al te wachten. Onze eerste stop was bij een van de 7 oorlogskerkhoven in Indonesië. Hier liggen 4000 mensen begraven sommigen nog geen jaar oud. Alles zag er piekfijn verzorgd uit. Daarna inchecken in het Art deco hotel Grand Preanger geheel in Art Deco stijl gebouwd. Het is een Heritage hotel. De elementen van vroeger zijn nog heel mooi zichtbaar. In deze omgeving liggen allemaal gebouwen die in de Nederlandse tijd gebouwd zijn. Met de benenwagen naar het restaurant van vanavond. Deze keer een beetje een Nederlands menu met champignonsoep, bief Stroganof en een overheerlijk toetje. Echter het bier werd wel heel apart geserveerd. Vanwege de Ramadan mag alcohol niet zichtbaar geserveerd worden dus kwamen het op de tafel in een theekannetje met een theekop! Blijkbaar was het een populaire locatie want alle tafels waren bezet. Ook naderhand in het hotel teleurstelling want vanwege de Ramadan werd er geen bier getapt!

Dag 8
Vandaag voor het eerst echt op pad met onze gids Jan Loen voor de rest van onze reis. Onderweg vertelde Jan het een en ander over het programma van vandaag. Het is net een wandelende encyclopedie want hij heeft overal een antwoord op. Allereerst reden we de bergen in om vervolgens over te stappen op een ander vervoermiddel om de krater van Tangkuban Perahu te bezoeken. Sommigen hadden een echte Jos Verstappen als rijden getroffen op de rit naar boven. Het uitzicht was in elk geval geweldig ondanks de indringende geur die er rondhing. Terug bij de bus werd koers gezet naar de beroemde theeplantages in dit gebied waar de groene thee wordt gemaakt. Vandaag weinig activiteit omdat het weekend was. Wel verteld Jan het hele proces hoe men hier de werkzaamheden verrichte. Tijd voor de lunch die vandaag uit een rijkelijk gevuld doosje kwam. De locatie om deze te nuttigen was ook heel bijzonder. Omdat we gisteren te laat aan waren gekomen stond voor deze middag het bezoek aan de Anklungschool van Pak Udjo op het programma. Een kleurrijke en muzikale happening van bijna 2 uur waar mee als honderd muzikanten op de diverse soorten Anklungs hun talenten lieten zien. Ook het publiek werd regelmatig bij de show betrokken door mee te spelen op een Anklung en mee te dansen met de kinderen. Weer een bijzondere ervaring erbij. Het diner werd deze avond genuttigd bij de Indische tafel; een oud doktershuis wat omgetoverd is tot restaurant met veel nostalgische elementen. Vanwege de Ramadan alweer geen bier op de tafel vanavond.

Dag 9
Vandaag wellicht de mooiste rijroute van deze reis. Om 8.00 uur na een rijkelijk ontbijt in ons art deco hotel waar gisterenavond op de straat voor het hotel nog enkele duizenden moslims een picknick op straat hadden georganiseerd reden we met onze koffers naar onze nieuwe bestemming Pangandaran. Al vroeg heerste er een grote drukte op de diverse markten die 7 dagen per week gehouden werden. 80% van alle kledingproductie van Indonesië zit in Bandung. Dat was duidelijk te zien aan de vele fabriekscomplexen op onze route. Heel Indonesië telt trouwens 34 provincies. Moslim kinderen beginnen meestal vanaf 9 jaar mee te doen met het vastenverhaal rond Ramadan. Eerder kan natuurlijk ook. Zwangere vrouwen hebben ontheffing. Iedereen moet elke dag rein aan zijn vastendag beginnen. Om 4.30 uur is het eerste gebed. Dan om 12.00 uur in de middag . Daarna om 3 uur in de middag en tenslotte om 18.00 uur en om 19.00 uur. In de Ramadan periode wordt er tot 7 x per dag gebeden! Na enkele stops bij de mooiste rijstvelden met terrassen van heel Indonesië nabij Garut reden we door naar Naga dorp wat zoveel als draak betekent. Hier staan 101 woningen afgezonderd van de normale wereld zonder stroom en stromend water. Met 439 trappen op onze route liepen we met een gids van dit dorp naar beneden de vallei in. Een oude vrouw stond rijst te stampen terwijl er veel uitleg was over het leven van deze volksstam. Ook de huizen zagen er heel bijzonder uit met daken van de vezel van de sagopalm en wanden van gevlochten palmbladeren. Op enkele plaatsen mochten we zelfs binnen kijken naar het dagelijkse leven. Paul was ondertussen weer bezig met het laten passen van de meegebrachte leesbrillen die weer gretig aftrek vonden. Na een aantekening is het gastenboek klommen we weer omhoog waar Jan met koffie en thee met kroepoek banaantjes en ander fruit op ons stond te wachten. Na een uurtje verder gereden te hebben stopten we in Tasikmalaya voor een lunch bij een zoete broodjes bakker. Samen met een kop heerlijke koffie even een rustmomentje. Vanaf hier reden we via ontelbaar veel bochten en veel kijkgenot langs de weg waar het dagelijkse leven zich op vele manieren afspeelde richting Pangandaran aan de Indische oceaan. Iedereen was verrast toen ze het hotel betraden met een zwembad in het midden. Het diner was bij restaurant Relax gerund door eenZwitserse die ons verwende met een heerlijk diner en na twee dagen weer een fris biertje.

Dag 10 maandag 4 juni
Na een dag met veel te zien onderweg tijdens de rit hier naar Pangandaran vandaag een nieuw avontuur. Met het hotelzwembad als achtergrond decor tijdens het ontbijt begon onze dag. Met ieder zijn eigen becak met privé chauffeur gingen we op stap. Allereerst naar de kust waar we een handje mochten helpen bij de visvangst. 2 Touwen van elk 500 meter langs werden uit de zee getrokken waaraan een net vast zat. Daarna langs de kust richting het vissersdorp zelf waar de gevangen vis verhandelt en verwerkt werd. Wat een geurtje! Hier zagen we ook hoe een man als een aap een palmboom in klom om de bloem van de kokos af te tappen. Het suikerwater wordt verwerkt tot bruine suiker. Daarna een bezoek aan de plaats waar de vissersboten vanuit de lagune de zee op varen elke nacht. De volgende stop was bij de dagelijkse pasar waar echt van alles en nog wat verkocht werd. Overal waar we kwamen vriendelijke en lachende mensen. Daarna reden we een Kampung in waar we op diverse plaatsen home industrie konden bekijken. Het maken van tofu koekjes gemaakt van soja, het maken van bruine suiker een rijstpellerij en tenslotte een plek waar lekkere kroepoek gemaakt werd. Een heel proces terwijl een verpakking van 20 stuks uiteindelijk maar 12 cent opbrengt! Ook verteld Jan onderweg wat er allemaal van de klapper gemaakt werd. Een zeer veelzijdig product. Wat zijn de mensen hier met zeer weinig toch zeer tevreden. Daarna met de bus richting Green canyon waar met 2 boten met een soort zijspan voor de balans een tocht werd gemaakt door een groene lagune. Zelfs een grote leguaan en apen werden gespot. Aan het einde van deze lagune komt het zoete water het zoete tegemoet bij een soort grot. Dit leverde prachtige foto’s op. Na terugkeer in Pangandaran bij familie van Jan van een heerlijke lunch genoten. De rest van de middag vrij om te genieten van deze mooie omgeving.

Dag 12 Woensdag 6 juni
Iedereen was al weer ruim voor de vertrektijd paraat om in te stappen in de minibus die ons naar 2100 meter hoogte zou brengen in dit meest vruchtbare gebied van heel Indonesië. Zodra we de stad uit waren en omhoog reden zagen we allereerst een gebied waar volop jonge plantjes gekweekt werden. Zaadje voor zaadje werd in de kweekbedden gestopt met de hand. Trouwnes alles wat hier verbouwd word gebeurt niet met machines maar met de hand! Bemesting gebeurt met kippenmest dat met enorme vrachtwagens wordt aangeboerd en tenslotte op de schouders de bergen in gedragen! Een enorm gebied met terrassen vol met allerlei soorten gewassen opende zich voor ons. Op een heel mooi uitzichtpunt kenden we de actieve vulkaan zien roken en hadden we een mooi overzicht. Uiteindelijk kwamen we aan op het plateau dat vroeger een meer is geweest. Door het aanleggen van een irrigatiesysteem door de Nederlanders kwamen er meerdere tempels uit de 7e eeuw tevoorschijn. Momenteel wordt er nog steeds door archeologen in samenwerking met de Unesco aan gewerkt. Een zeldzaamheid zijn hier ook de dubbele witte Datura’s klokbloemen die hier voorkomen en de Cerica; een klein soort papaya die hier overal in kleine bekertjes verkocht wordt. Na een wandeling door het tempelcomplex reden we nog verder omhoog vanwaar we een prachtige uitzicht hadden op de beroemde kleurenmeren in dit gebied. Door de verschillende gassen die in dit meer omhoog borrelen ontstaan met het tegenlicht van de zon de diverse kleuren op het wateroppervlak. De locatie om dit te bekijken is heel apart. De laatste stop was bij de krater waar met een grote buis gas wordt afgetapt om stroom op te wekken. Jammer genoeg is dit gebied een beetje te toeristisch geworden doordat de locals allerlei bouwsels geplaatst hebben zodat het meer op een kermisattractie is gaan lijken. We stonden uiteindelijk tot op nog geen meter afstand van het naar zwavel ruikende goedje. Hierna ging het weer bergafwaarts terug naar ons hotel. Na een overstap in onze eigen bus was er een lunch bij restaurant Asia waar Paul vaste gast is. Via een slingerende route met wederom constant bezienswaardigheden en nog een fotostop belanden we uiteindelijk in Magelang waar we in een prachtig resort gelegen aan een Kali ofwel rivier gingen overnachten. Al direct kwamen de reacties om hier wat langer te mogen blijven zoals elke keer als we deze locatie aandoen. Na het diner bleef het nog lang gezellig op het terras.

Dag 13 Donderdag 7 Juni
Na een luxe en uitgebreid ontbijt op dit prachtige 4* resort vertrokken we richting Borubudur. Ter plaatse kregen degenen met shorts een wikkeldoek om uit respect voor het geloof. De trappen van dit complex zijn extra hoog zodat je voorover moet buigen als je omhoog klimt. Onze Nederland sprekende gids Janto kwam ons al tegemoet gelopen bij de ingang. Na deze rondleiding snapte iedereen ook wat de bedoeling was van dit bouwwerk wat al de nodige opknapbeurten heeft ondergaan. Hierna reden we naar de Mendut tempel niet ver weg van de Borubudur. Wat een oase van rust na het toeristische gebeuren zojuist. In dit complex worden nieuwe monniken opgeleid. In een prachtige omgeving kregen we uitleg van Jan. De Boedha boom trok speciale aandacht. Er zijn er hier maar 2 van op heel Java te vinden. De bloem groeit direct op de stam. Veel mooie foto’s konden gemaakt worden. Door een vruchtbaar landschap reden we daarna verder naar Yogyakarta wat zoveel betekent als Overwinning (op de Nederlanders o.a.) Veel Indonesische plaatsen hebben door het verleden twee namen. Jakarta betekent bijvoorbeeld sterk en geweldig. Yogyakarta wordt geregeerd door een Radja (koning). De 10e alweer in het nageslacht. Hij zorgt heel goed voor zijn volk. De grond is allemaal eigendom van zijn koninkrijk en wordt gepacht door de inwoners. De 9e koning had 4 vrouwen. Hij slechts 1 met 3 dochters. Batik is een bekend product alleen voor Yogyakarta. Oorspronkelijk in 3 basiskleuren Groen bruin en zwart. Tegenwoordig uit maximaal 27 kleuren! De stad heeft 250.000 inwoners waarvan 50.000 studenten. Er zijn dan ook 37 universiteiten in de stad. Ook zijn er veel cultuurscholen die veel buitenlandse studenten aantrekken. Ook is de stad bekend om zijn Ramayana ballet en de Schaduw en Wajangpoppen. Ook worden er veel zilveren sieraden en attributen gemaakt. Onze lunch was in een in oud- Indonesisch ingericht restaurant met professionele bediening. Aan de overkant van de straat bezochten we een atelier waar Wajangpoppen werden gemaakt. Met enige uitleg van Jan snapten we ook de bedoeling van deze poppen. Daarna stond een bezoek aan een zilversmid op het programma. Nadat we een korte workshop hadden gehad kon er volop geshopt worden. Keuze genoeg en afdingen geboden. Ons laatste bezoek van vandaag was aan een Batik atelier. Hier liet men zien hoe Batik schilderijen gemaakt werden. Daarna konden we rondkijken en eventueel een kunstwerkje voor thuis meenemen. Het hotel voor de komende 2 nachten was ook weer een verrassing. De deur van de ingang werd zelfs door 4 medewerkers geopend voor ons. Wat een service. De meesten zijn een dergelijke gastvrijheid niet gewend.

Verslag dag 14 Vrijdag 8 Juni
Na een geweldig ontbijt met allemaal vers gebakken en bereide gerechten en heerlijke koffie stapten we om 9.00 uur in de bus voor een afwisselend dagprogramma. Allereerst een bezoek aan een sigarenfabriek waar we het hele proces van blad tot sigaar in een doosje of kistje op de voet konden volgen. Wat een arbeidsintensief proces. Na afloop als souvenir kreeg iedereen een sigaar mee naar huis. Een gedeelte van de producten wordt ook in Nederland verkocht. Na een korte rit brachten we een bezoek aan een Batik fabriek waar met de hand en met stempel stoffen bedrukt werden in zowel katoen alsook zijde. Een Nederlands sprekende dame leidde ons zeer uitgebreid rond. Na afloop werd er door menigeen geshopt in de fabriekswinkel. Onze volgende stop was bij een atelier waar men schaduwpoppen maakte voor de beroemde voorstellingen die hier gehouden worden. Meer dan 250 karakters werden hier geproduceerd. Elke pop heeft 1 week werktijd nodig. Onbetaalbaar met de lonen in Nederland. Een ongeschoolde arbeider verdient hier € 100,- per maand! Vervolgens reden we de stad uit richting Prambanan tempel complex. Het was er heerlijk rustig zodat iedereen op zijn gemak kon rond kijken. De traditionele koopgoot ontbrak ook deze keer niet. Echter men was niet echt opdringerig in de verkoop van de vele souvenirtjes. Aan de achterkant van het complex aan een riviertje genoten we in een prachtig groene omgeving van onze lunch. Na afloop werden we met een zeer oud busje rondgereden en uiteindelijk bij de bus weer afgezet. Wat een onverwachte extra service alweer. Terug in het centrum van Yogyakarta wat op heel veel verschillende manieren geschreven wordt kregen we tijd om te shoppen in de beroemde Marlioboro street. Ontelbaar veel kraampjes met kleding souvernirs en etenswaar. Het was bijna etenstijd dus overal zaten mensen te wachten op het moment dat de zon onder ging. Wat een opgave! Ons diner is vanavond in het hotel zelf want morgenvroeg om 5 uur loopt de wekker af. We gaan namelijk een 4 tal uurtjes met de trein richting onze volgende bestemming in Malang.
Dag 14 Vrijdag 8 Juni
Na een geweldig ontbijt met allemaal vers gebakken en bereide gerechten en heerlijke koffie stapten we om 9.00 uur in de bus voor een afwisselend dagprogramma. Allereerst een bezoek aan een sigarenfabriek waar we het hele proces van blad tot sigaar in een doosje of kistje op de voet konden volgen. Wat een arbeidsintensief proces. Na afloop als souvenir kreeg iedereen een sigaar mee naar huis. Een gedeelte van de producten wordt ook in Nederland verkocht. Na een korte rit brachten we een bezoek aan een Batik fabriek waar met de hand en met stempel stoffen bedrukt werden in zowel katoen alsook zijde. Een Nederlands sprekende dame leidde ons zeer uitgebreid rond. Na afloop werd er door menigeen geshopt in de fabriekswinkel. Onze volgende stop was bij een atelier waar men schaduwpoppen maakte voor de beroemde voorstellingen die hier gehouden worden. Meer dan 250 karakters werden hier geproduceerd. Elke pop heeft 1 week werktijd nodig. Onbetaalbaar met de lonen in Nederland. Een ongeschoolde arbeider verdient hier € 100,- per maand! Vervolgens reden we de stad uit richting Prambanan tempel complex. Het was er heerlijk rustig zodat iedereen op zijn gemak kon rond kijken. De traditionele koopgoot ontbrak ook deze keer niet. Echter men was niet echt opdringerig in de verkoop van de vele souvenirtjes. Aan de achterkant van het complex aan een riviertje genoten we in een prachtig groene omgeving van onze lunch. Na afloop werden we met een zeer oud busje rondgereden en uiteindelijk bij de bus weer afgezet. Wat een onverwachte extra service alweer. Terug in het centrum van Yogyakarta wat op heel veel verschillende manieren geschreven wordt kregen we tijd om te shoppen in de beroemde Marlioboro street. Ontelbaar veel kraampjes met kleding souvenirs en etenswaar. Het was bijna etenstijd dus overal zaten mensen te wachten op het moment dat de zon onder ging. Wat een opgave! Ons diner is vanavond in het hotel zelf want morgenvroeg om 5 uur loopt de wekker af. We gaan namelijk een 4 tal uurtjes met de trein richting onze volgende bestemming in Malang.

Dag 15 Zaterdag 9 Juni
Na een vroege wake up call deze keer werd het ontbijtbuffet speciaal voor ons al eerder geopend. Met 2 hotelbusjes want onze koffers waren gisterenavond al in de bus gezet reden we in korte tijd naar het treinstation van Yogyakarta. Met een moderne check in zoals op een vliegveld liepen we naar onze wagons. Wederom een verrassing want de stoelen leken net vliegtuigstoelen met heel veel beenruimte een voetenbankje airconditioning stopcontact om je mobieltje op te laden muziek en video. Wat een luxe! Precies op tijd vertrokken we richting Jombang. Momenteel wordt het spoornet verdubbeld dus nog meer comfort voor de toekomst. De lijn stamt trouwens nog uit de Koloniale tijd! Nu konden we ook het achterland bewonderen. Na enkele stops arriveerden we even na 10.30 in Jombang. Daar stapten we weer in onze eigen bus met chauffeur Teddy en reden we naar de eerste bezoeklocatie. Dit was gelegen aan een groot meer waar de locale tuinbouwers op het land aan het werken waren. Hier moet nog echt gewerkt worden voor het geld. Wat een gezwoeg met een cultivator! De volgende stop was bij de prachtige waterval van Pare. Via een smalle brug kwamen we op een schitterende plek waar het water naar beneden kletterde. Inmiddels hadden we wel trek dus stopten we bij een lokale bakery voor een zoet broodje. Langs een kronkelende rivier en vele bochten kregen we uiteindelijk zicht op Batu. Dit is een geliefde toeristenplek vanwege het heerlijke klimaat wat er heerst. In dit gebied groeien ook veel appels die het hele jaar door geoogst kunnen worden vanwege het klimaat. We passeerden veel oude monumentale gebouwen en ook praalwagens voor een optocht die later op de dag gehouden zou worden vanwege wederom de Ramadan. We naderden Malang een stad van bijna 1 miljoen inwoners waarvan ook veel studenten. Er is hier ook een grote Moslim universiteit gevestigd. Het was wederom enorm druk met brommers in de stad. Ook de stalletjes bereiden zich al weer voor op het breakfast. Het hotel was wederom een verrassing voor iedereen. Het diner werd deze avond in het hotel zelf genuttigd. We waren deze keer niet de enigen want omdat het zaterdag was zat het restaurant helemaal vol. Wij kregen echter een mooi plekje aan het zwembad toebedeeld. De keuze van de gerechten was enorm. Maar de meesten kozen toch voor de “veilige” internationale keuken.

Dag 16 Zondag 10 Juni
Na een “wake up call” van de nabij gelegen moskee waar het eerste gebed al om 4.00 uur in de ochtend begint was de nachtrust voor sommigen al verleden tijd. Daarna werd het weer rustig. Wat een zangtalent heeft men hier toch. Konden we het maar verstaan. En soms gaat het tegen elkaar op! Zo dichtbij liggen de moskeeën hier. Na een luxe ontbijt vertrokkenwe om 9.00 uur richting Batu. Jan zit altijd vol verrassingen. We stopten namelijk bij een groothandelsmarkt die ’s nachts al begint. Wat een belevenis. Becaks, Bromfietsen en vrachtwagentjes volgestouwd met eigen verbouwde producten komen hier bij elkaar om verhandeld te worden. Een kleurrijk spektakel. Een feest voor het oog en allemaal vriendelijke gezichten. Het leek wel de tijd van de bloemkolen en de wortelen. Zo veel! Ook de kapok vruchten werden gespot. Even verderop stonden er veel kapokbomen langs de weg vol met vruchten. Ze worden hier nog steeds in matrassen verwerkt. Bij een brug werd gestopt voor mooie panorama foto’s van deze zeer vruchtbare omgeving. Daarna reden we door naar een gebied waar veel tuinplanten en struiken verkocht werden. Hier maakten we een stop bij een orchideeën kwekerij. Behalve dat verkochten ze ook nog veel andere soorten planten. Een bezoek meer dan waard. Daarna konden we rondkijken bij een Bonsai kwekerij die ook jaarlijks export heeft naar o.a. Nederland. Op slechts 25 kilometer rijden maar toch meer dan 1 uur nodig om terug te komen in de stad Malang reden we over een prachtige boulevard die in de middenberm geheel beplant was en aan de buitenkant aangkleed was met speciale palmbomen. Ook deze stamt nog uit de koloniale tijd. Daarna brachten we een bezoek aan een enorm rond plein met Acasia’s en een vijver vol met waterlelies. Ook het oude gemeentehuis lag aan dit plein. Daarna wederom een kleurrijke ervaring met een bezoek aan de beroemde vogeltjesmarkt van Malang. Niet alleen vogels in vele kleuren maar ook uilen katten en honden werden er te koop aangeboden. Volop foto en film materiaal! Onze lunch was bij Toko Oen. Een historische plek die ook uit de koloniale tijd stamt. Heel veel nostalgie binnen met o.a. rotan meubels. Daarna gingen we de stad in en kon ieder op eigen gelegenheid rondstruinen of op de Alun alun een plekje zoeken voor het lokale gevoel te proeven. Het diner was wederom op een bijzondere plek. Namelijk een hotel van meer dan 100 jaar oude waar aan de muur tegelschilderijen hingen gemaakt in Nederland. Het serveren van het eten zorgde voor wat commotie want het werd in eerste instantie koud geserveerd. Uiteindelijk volop aan de friet met sate gezeten. Aan het einde nog een leuke groepsfoto voor het archief van het restaurant. Ook de achtergrondmuziek was uit die tijd!

Dag 17 Maandag 11 Juni.
Terwijl de rest van de groep van een volledige nachtrust kon genieten werd de familie Smeets al om 00.30 uur gewekt voor de Bromo tour. Samen met Jan Loen reden ze in een gecharterde taxi naar boven om vervolgens in een jeep het laatste traject te rijden naar de plek waar ze dit hele spektakel konden gaan ervaren inclusief een bezoek aan de krater van de Bromo zelf . De andere deelnemers reden na het ontbijt samen met Paul in de eigen bus naar een plek waar we De anderen na hun Bromo avontuur zouden oppikken. Af en toe was het druk in de diverse dorpjes die we passeerden en ook de weg leek af en toe op die van Sumatra maar uiteindelijk kwamen we toch weer op een grote hoofdweg uit. De lunch werd genuttigd in Jember in een restaurant dat bij de entree leek op de entree van de Efteling. Voor de eerste keer hoorden we ook bekende westerse muziek deze dag. Niet veel verder maakten we een stop op een plek waar tabak geteeld wordt en waar diverse tabakschuren staan om de bladeren te drogen. Je kon trouwens merken dat we dicht bij een grote zeehaven waren; die van surabaya want veel grote ondernemingen zoals bijv. Nestle hadden hier hun fabrieken staan. Ook Danone bij ons bekend van zuivelproducten is in Indonesië bijvoorbeeld de grootste leverancier van drinkwater. Het laatste gedeelte van onze route ging weer door prachtige rijstlandschappen en over een bergpas van zo’n 700 meter hoogte. Niet veel later stopten we bij de Calibaru cottages waar we de komende 2 nachten gaan logeren. Sinds lange tijd hadden we vandaag weer ervaren wat regen was. Het kwam er af en toe met bakken uit gevallen.

Dag 18 Dinsdag 12 Juni.
Het zonnetje scheen al uitbundig toen we aanschoven voor het ontbijt. Natuurlijk ook weer de keuze uit warme en koude gerechten. Vandaag weer een echte natuurdag op het programma. Met de bus reden we enkele kilometers door diverse dorpjes waar o.a. veel potten en pannen van aluminium gemaakt werden naar het Glenmore landgoed. Hier werken dagelijks zo’n 500 mensen op 3 locaties aan de productie van koffie, latex, cacao en kruidnagels. De weg ernaartoe verliep niet volgens plan want de hoofdstraat was afgesloten dus onze bus moest zich door hele smalle straatjes wringen om uiteindelijk toch bij het landgoed aan te komen. We konden zien hoe de verse latex tot rubbermatten verwerkt werd in diverse kwaliteiten. Paul vergeleek het een beetje met het maken van kaas. In plaats van stremsel wed hier mierenzuur gebruikt om de latex tot plakken te verwerken alvorens ze verwerkt werden. Ook proefden we de verse cacaobonen die smaakten als walnoten. Tijdens het gisten trokken de meesten hun neus wel even op! Na een bezoek aan de rokerij en de perserij was het tijd voor koffie en thee met heerlijk gebakken banaan en diverse soorten vers fruit. Tenslotte liet jan zien waar touw van werd gemaakt, hoe een latexboom wordt aangesneden en hoe kruidnagels groeien. Terug op de hoofdweg maakten we een stop om vervolgens het achterland in te wandelen. Over een smal bruggetjes over diverse erfjes en over de smalle rijstdijkjes waar iemand ook nog eens het evenwicht verloor en dit moest bekopen met een modderschoen. Wat leven de mensen hier toch eenvoudig en toch gelukkig op hun manier. Terug bij de bus reden we na een fotostop bij de winkels voor keuken attributen door naar ons lunchadres. Tegen 3 uur maakten we een wandeling met een lokale gids in het gebied waar het hotel gelegen was. Hier kregen we uitleg over diverse planten o.a. de peperplant, de groei van vanille en kokosnoten en de productie van suiker. Van de kokospalm. Hierna konden we proeven hoe kinine smaakte en liepen we een kampung in waar we al snel door onze voorraad toiletartikelen heen waren. Wat een vriendelijkheid overal. Janto vertelde veel over het lokale leven hier. Al met al weer de nodige belevenissen erbij vandaag.

Dag 19 Woensdag 13 Juni
Omdat er 1 uur tijdverschil is met Bali vertrokken we deze ochtend met een heerlijk zonnetje richting Ketapang; de Ferryhaven naar Bali. Onderweg 1 dag voordat de Ramdan eindigt zagen we onderweg diverse begrafenissen. Ook werd er een os geslacht voor het grote feest. Omdat het niet druk was op de route waren we na ruim 1 ½ uur al bij de haven. Nog even een toiletstop en we konden inschepen. Alleen door het tij kwam onze bus niet ongeschonden aan boord van de Ferry. Een verzekeringskwestie! Gelukkig duurde de overtocht niet erg lang. Al snel na aankomst merkten we dat we in een ander Indonesië terecht gekomen waren. Geen moskeeën meer! Maar niks als tempels. Welkom in Boeddha land. Weldra zaten de eerste brutale aapjes al langs de kant op voedsel te wachten. Overal in de voortuinen van de bewoners tempels waar de as van overledenen in bewaard wordt. En blijkbaar is er binnenkort feest want overal versieringen langs de weg. Na enige tijd een stop langs de oceaan om wat mooie foto’s te maken. We waren niet de enigen want er woonde een hele apenkolonie. Ze waren zo brutaal dat ze op het dak van de bus klommen en aan de rubbers begonnen te trekken van de voorruit. Het landschap zag er droog uit. Het is hier echt droge tijd. Maar de watertoevoer uit de bergen lost dit probleem grotendeels op. Hier groeien ook druiven want wijn mag hier wel gedronken worden in tegenstelling tot op Java. Onze lunch was op een hele mooie plek direct aan het strand met een uitgebreid buffet. Ook het personeel is hier heel anders gekleed en meer dan vriendelijk. Slechts een paar kilometer verderop lag ons hotel voor de komende nacht; Aneka superior de luxe. Wat weer een verrassing toen iedereen naar zijn kamer ging. Een hout gesneden deur met hangslot. De rest van de namiddag kon ieder zijn eigen gang gaan. Voor het diner was een plek gereserveerd bij een visrestaurant waar de tafels op het strand stonden direct aan het water. Er was keuze uit vis en vlees, maar de meesten kozen voor het eerste natuurlijk! Beide menu’s waren om te smullen.

Dag 20 Donderdag 14 Juni
Met een wake up call rond 5.30 uur konden we vandaag de dag beginnen om dolfijnen te gaan spotten. Dat is waar Lovina behalve het snorkelen beroemd is. Met een soort catamaran bootjes gingen we bij het ochtendgloren en een prachtige zonsopgang de zee op. Het water is hier nagenoeg altijd erg kalm. Zo ook deze ochtend. Verder op zee werden de vele flippers aangetroffen. Om ze vast te leggen op beeld is weer een andere kunst! Een enkeling lukte het. Maar het is een prachtige belevenis zo dichtbij deze dieren te komen. Even na 8.00 uur zette iedereen weer voet aan wal en kon er aangeschoven worden voor het ontbijt. Vandaag moest de dokter er even aan te pas komen om een keelontsteking te lijf te gaan. Hilarisch was dat Paul die de dokter georganiseerd had stond te wachten op de medicijnen samen met Jan. Toen hij de dokter wilden bellen waar deze bleven bleek iedereen van de groep te weten dat de medicijnen al gearriveerd waren behalve degenen die het eigenlijk zouden moeten weten! Enfin, nadat we in de bus gestapt waren reden we via Singaradja richting Sanur. Omdat Jan niet tijdig aan de chauffeur had verteld dat hij moest afslaan reden we via een andere route naar boven. Dit liep echter even anders af dan gepland. Op een gegeven moment konden we niet meer verder vanwege een te lage boom over de weg. Met nauwkeurige precisie in de achteruit omlaag. Op een gegeven moment kon de bus gedraaid worden. Nadat iedereen uitgestapt was ging dat uiteindelijk zonder verdere problemen. Terug op de goede route stopten we op een plek waar kruidnagels geoogst waren en schoongemaakt werden om 2 weken te drogen. De hele familie hielp mee! Voor 1 kilo ontvangt met uiteindelijk € 6,50! We vervolgden onze klim naar boven en zagen ontelbaar veel kruidnagelbomen en bamboe trapjes om ze te oogsten. De natuur was weer prachtig met overal bloeiende planten en bomen. De eerste mandarijnenbomen kwamen ook in beeld. Net voordat we onze lunchstop zouden maken was er een feestelijke plechtigheid gaande in Kintamani. Honderden Balinese mannen en vrouwen liepen prachtig gekleed over de straat. Onze lunchlocatie was ook weer geweldig met een fenomenaal uitzicht op de Agung vulkaan die enkele weken geleden nog actief was. Ook een uitgedoofde vulkaan met een groot meer leverde prachtige foto’s op. Hierna werd de daling ingezet met volop fruitstalletjes en fruitbomen in het zicht. Ook tijdens deze rit op diverse plaatsen weer festiviteiten. Ook bezochten we Tegallalang waar onze koning Willem Alexander de mooiste rijstterrassen van Bali bezocht had. We waren niet de enigen! Verder omlaag rijdend nog steeds kunstnijverheid. Wat zijn Balinezen toch creatief. Met nogal wat oponthoud maar steeds dingen om naar te kijken langs de weg bereikten we onze laatste bestemming op deze reis; Sanur. Met een heerlijk welkomstdrankje in de hand kregen we de kamersleutels uitgereikt. Vanavond op pad op eigen gelegenheid. Meer dan keuze genoeg op deze toeristische locatie.

Dag 21 vrijdag 15 juni
Ondanks dat de dag vandaag ter vrije besteding was wilde iedereen toch mee met de optionele tour. Allereerst reden we naar Celuk waar we een prachtige Barong show meemaakten. Het hele verhaal stond op papier uitgeschreven zodat we ook konden volgen wat er uitgebeeld werd. We waren ondanks dit tijdstip niet de enige belangstellenden. Onderweg erheen verteld Paul het e.e.a. over het geloof hier op dit eiland. Mensen worden hier volgens het geloof als slecht persoon geboren. Ze moeten zich gedurende hun leven bewijzen een goed persoon te zijn. Vandaar wellicht de vriendelijkheid die je overal tegenkomt. Als dank voor hun leven hier wordt er elke dag meerdere malen geofferd in mandjes met daarin bloemen fruit groenten eieren etc. etc. Als er gebeden wordt, dan gaat dat met het eerste gebed met lege handen. Tijdens het 2e 3e en 4e gebed zit er een Cambodja bloem tussen de handen. Deze wordt aan het einde van het gebed als versiering naast het oor gestoken. Als je als slecht mensen geleefd hebt kom je terug als hond in je nieuwe leven. Heb je je correct gedragen dan zul je in je volgende leven rijkdom ervaren. Ook vandaag waren er onderweg weer diverse festiviteiten te zien. Dit leidde tot verkeersopstoppingen natuurlijk. Onze volgende stop was bij een atelier waar prachtig houtsnijwerk gemaakt werd. Na een interessante uitleg door de eigenaar in het Nederlands konden we rondkijken in de showroom. Wat een kunstenaars zijn het toch met heel veel fantasie. Alsof het nog niet genoeg was bezochten we een volgende plek waar alles nog veel groter aangepakt werd met enorme sculpturen. Geen plaats voor in het koffer! Bij een butterflypark stopten we voor een luxe lunch met zicht op de rijstvelden. Tenslotte reden we naar Ubud waar we de lokale kunstmarkt en boetiekjes konden bezoeken. Vanwege de diverse feestelijkheden was het verkeer een grote chaos. Na terugkeer bij ons hotel een paar uurtjes bijkomen. Deze avond genoten we van een afscheidsdiner in een restaurant waar het eten op een speciale manier geserveerd werd op een grote gevlochten schaal met daarop allemaal bakjes gemaakt van palmbladeren met daarin allerlei lekkers. Het geheel werd opgeluisterd met een mooie Balinese dansshow speciaal voor onze groep georganiseerd.

Dag 22 zaterdag 16 juni
Vandaag lekker uitslapen want helaas zit onze reis door de gordel van smaragd er al weer op. Vanmiddag met een binnenlandse vlucht naar Jakarta en dan even na middernacht met Emirates via Dubai weer terug naar Düsseldorf. De koffers moesten voor de zekerheid toch nog wel even gewogen worden! Iedereen kon op zijn gemak nog even geniete3n van deze tropische omgeving waar we nog wel wat langer hadden kunnen vertoeven.

3 Comments on “Indonesië 2018”

  1. Bij het lezen van het verslag voelen wij ons alsof we er weer bij zijn. Wat een prachtige reis waar we zo weer bij zouden willen zijn. Geniet er van, natuurlijk allemaal maar speciaal Netty en Bair. We blijven jullie volgen. Veel liefs Peter en Yvonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *