La Palma 2018

Chi Long HoReisverslagen

Verslag wandelvakantie La Palma 13-20 Maart 2018
Dag 1; Dinsdag 13 Maart 2018
Na een gedegen voorbereiding waarbij zelfs het hotel van tevoren getest was en met de nodige hobbels betreffende de vlucht naar en van La Palma; La isla bonita, kon de reis dan toch eindelijk beginnen. Met een vroege transfer naar het vliegveld van Düsseldorf ging het allereerst richting vliegveld Barachas in Madrid waar er middels een overstap doorgevlogen werd naar La Palma. Hier stond Paul met onze Belgische gids Sam bij de uitgang al te wachten. Met een vlotte transfer van slechts 10 minuten kwamen we in de hoofdstad met zijn ongeveer 18.000 inwoners op een totaal van 85.000 op het hele eiland! Ons hotel aan de rand van de stad verraste iedereen met zijn zeer ruime kamers. Om een beetje een idee te krijgen van de omgeving nam Paul iedereen mee naar het centrum. Een eerste bar werd bezocht voor een consumptie. De maaltijd was in een lokale bar die gerund werd door een echtpaar waarvan de vrouw zelf alle gerechten zelf maakte op Venezuelaanse wijze waar zij ook geboren en getogen was. Ondanks dat we ons van tevoren gemeld hadden duurde het even alvorens de lege buikjes gevuld waren. Maar het was het wachten meer dan waard. Moe en voldaan lipen we samen weer terug naar het hotel voor een verdiende nachtrust.
Dag 2; Woensdag 14 Maart
Vandaag kon iedereen ook het zeer uitgebreide ontbijt gaan uitproberen. Niets teveel gezegd want de keuze was reuze!. Om 9.30 vertrokken we deze ochtend met een mooie bus van TILP; de lokale busfirma de bergen in en zagen we dat het landschap er buiten de stad er heel anders uitzag. We begonnen met een wandeling in de larierbossen en zagen o.a. reuze varens onze ogen passeren. Met het open weer hadden we mooie uitzichten en konden we zelfs de Teide van Tenerife zien boven de wolken. Het laatste gedeelte van de wandeling leek het wel zomer in Nederland. Overal volop bloeiende bloemen en planten. Hier groeien de orchideeën gewoon buiten! De naam la isla bonita is helemaal terecht. Na een drankje in de bar reden we met de bus een stukje verder naar het mooiste dorpje van het eiland San Andres. Hier wandelden we langs de kust verder en eindigden we in Charco waar we een rumproeverij bezochten. Een mooi start van deze vakantie was een feit. Het diner nuttigden we deze avond wederom in het centrum bij Bistro La Rapadura waar het dagmenu een beetje karig uitviel. Aangevuld met frietjes en een huisgemaakt toetje waren de buikjes uiteindelijk toch weer goed gevuld.
Dag 3; Donderdag 15 Maart
Iedereen was weer op tijd bij het ontbijt dus een nieuw avontuur stond ons weer te wachten. Vandaag een route van ongeveer 9 kilometer in een totaal andere omgeving. De route erheen was in eerste instantie dezelfde als gisteren alleen moeste we een stuk verder rijden. Op een mooi uitzichtpunt bij Gallegos stapten we uit waar onze vaste chauffeur Cuni afscheid van ons nam. Door een prachtig landschap met heel veel drakenbomen en huizen in felle kleuren geschilderd die trouwens veel leegstand kennen omdat veel mensen het eiland verlaten hebben kwamen we na diverse klimmen en dalen uit bij een droge rivierbedding. Nog een stevige klim en we kwamen aan in Gallegos. Na een lekker drankje in de lokale bar wilde een gedeelte van de groep er nog wel een stuk aan vast plakken. De rest reed met Paul mee naar het uiteindelijke eindpunt Franceses waar we de diehards tegemoet gelopen waren. Deze avond was er gereserveerd in een lokale Pizzeria waar met liefde een aantal heerlijke pizza’s bereid werden voor ons. Een toetje mocht wederom niet ontbreken.
Dag 4; Vrijdag 16 Maart
Vandaag staat een klim naar Roque de Muchachos op het programma. Vanwege sommige aardverschuivingen door de storm van 2 weken geleden waren nog niet alle wegen toegankelijk. Voor onze bus een uitzondering. Bij Mirador de los andenes mochten personenauto’s niet meer verder. Onze bus gelukkig wel. Nadat we uitgestapt waren voelden we wel dat we boven de 2000 meter gingen wandelen want er waaide een frisse bries. Overal ijspegels aan de struiken die glinsterden in de zon. We boften weer want de zon maakte veel goed. Na een aardige klim zagen we waar we aanbeland waren. Er moesten weer veel foto’s gemaakt worden zoals elke dag. De wandeling was heel goed te doen en onderweg vertelde Sam nog een mooie legende over een lavamuur die we overstaken. Een
verhaal zonder happy end deze keer. Inmiddels wagen we diverse witte objecten opdoemen want hier wordt het heelal bestudeerd. Natuurlijk in de nachtelijk uren dus de onderzoekers lagen te slapen. Heel veel landen waaronder ook Nederland hebben hier observatoria gebouwd om te ontdekken wat er zich ver boven ons gezichtpunt allemaal bevindt. Sam kon er heel veel over vertellen. Uiteindelijk kwamen we bij de rotsengroep Los Muchachos uit. Hier pikte onze bus ons weer op voor de afdaling naar beneden. Vanavond gingen we terug naar de bistro. Inmiddels had de uitbater begrepen dat we echt honger hadden dus de maaltijd zag er deze avond heel anders uit met een rijke variatie aan lokale gerechten.
Dag 5; Zaterdag 17 Maart
Met de rugzak gevuld met een lunchpakket voor onderweg reden we door de langste tunnel van het eiland richting El Paso en Los Llanos. Hier daalden we in eerste instantie af naar de bedding van een rivier maar daarna ging het via een smalle weg met een ander soort bus vandaag dan dat we gewend waren bergopwaarts. Een zeer smalle weg met toch 2 richting verkeer! Soms even manouvreren natuurlijk. Op het eindpunt op ruim 1000 meter hoogte stapten we uit om aan onze wandeling te beginnen. Ook vandaag weer volop het zonnetje erbij. Via een aangenaam pad waarbij Sam zoals elke dag het nodige te vertellen had kwamen we uiteindelijk aan bij het beginpunt van de enige rivier op het eiland. Hier was de tijd gereserveerd voor de lunch. Wat een prachtige natuur heeft dit eiland ons toch te bieden. Zelfs toiletten waren op deze zeer afgelegen plek voorhanden in combinatie met een bezoekerscentrum. We daalden verder af en de foto toestellen maakten vandaag overuren. Zo mooi! Uiteindelijk hoorden we steeds meer water en kwamen we aan bij een kleuren waterval. Na deze bezocht te hebben liepen we grotendeels door de bedding van de rivier verder naar beneden. Met grote regelmaat moest er gesprongen worden of gebalanceerd over de keien om het water over te steken want het water meanderde van links naar rechts. Het landschap veranderde regelmatig naarmate we afdaalden. We hadden vandaag een pechvogel want Francien sloeg haar voet om tijdens deze afdaling. Met een aangepast tempo kon zij uiteindelijk toch deze tocht voltooien. Na afloop hoefden we maar een paar minuten te rijden alvorens we bij El Mirador (uitzichtpunt) de Taburiente aankwamen. Dit was trouwens ook de naam van de route die we gelopen hadden vandaag; Caldera de Taburiente. Eeen heerlijk menu viel ons ten deel. Rond 21.00 uur waren we terug in ons hotel.
Dag 6; Zondag 18 Maart.
Deze dag zou heel anders uitvallen dan eigenlijk gepland! Het begon al met een startprobleem van onze bus. Hij weigerde de dienst dus werd er een andere bus gecharterd en met slecht 30 minuten vertraging reden we naar onze wandelplek van vandaag; Pico Bejenado. Via een mooi route reden we naar het startpunt waar Sjef Wester ons een aangename warming up liet doen. Niet verkeerd aangezien deze tocht begon met een stevige klim in het begin. En weer hadden we de zon bij ons vandaag. Vanaf dit punt keken we naar de plek waar we gisteren gewandeld hadden. Daarna ging het geleidelijk aan omhoog om uiteindelijk op 1854 meter hoogte te eindigen. Hier werd de meegebrachte lunch genuttigd. Het eerste gedeelte van de afdaling ging over dezelfde route als de heenweg. Een groepje dat er wat meer tempo op had liep voorop. Toen gebeurde er iets waar we niet op gerekend hadden. Sjef Wester struikelde op waarschijnlijk een uitstekende wortel van een boom en kon zijn evenwicht niet bewaren en maakte een flinke val. Uiteindelijk wist hij zijn val te stoppen maar niet zonder gevolgen. Gelukkig kon hij uit eigen beweging weer opstaan en terug komen naar het wandelpad. Uiteindelijk zijn we verder gelopen tot de plek waar we weer zouden verzamelen. Hier werd eerste hulp verleend door zuster Martina die met alle zorg Sjef hielp. Uiteindelijk kwamen we bij de bus waarna we terug reden naar Santa Cruz de La Palma. Sjef en Mientje stapten onderweg bij het ziekenhuis uit samen met onze gids Sam. Paul reed met de rest van de groep terug naar de stad. Het diner was deze avond bij een locale Areparia. Deze vindt je op alle Canarische eilanden. Het zijn vers gebakken maiskoekjes die gevuld worden zoals een pita broodje maar dan met draadjesvlees of kip met avocado. Een nieuwe eetervaring.
Dag 7; Maandag 19 Maart.
Omdat vandaag de langste tocht op het programma staat vertrok de bus al 0m 8.30 uur de bergen in. Niet iedereen ging vandaag mee want wilde het wat rustiger aan doen deze laatste dag. Echter de helft ging wel mee met Sam. Ook vandaag weer een ander landschap dat weer vele mooie foto’s opleverde.
Helaas kon de schrijver van dit verslag niet mee omdat de tickets voor de terugvlucht aangemaakt dienden te worden. Vanwege de combinatie van 2 maatschappijen waarmee gevlogen ging worden was hier wat meer werk mee gemoeid. Tegen 18.30 uur kwamen de wandelaars weer terug naar het hotel. Wat later dan gewoonlijk liepen we het dorp in waar we samen met Sam onze gids gingen eten bij zijn “vriendin” waar we de eerste avond ook te gast waren. Duidelijk veel beter voorbereid kregen we weer de nodige heerlijkheden voorgeschoteld deze laatste avond op La Palma. Toch was er nog een gaatje over voor een heerlijk eigen gemaakt toetje in de vorm van een heerlijke citroentaart. Jammie jammie. Sam kreeg een mooi gevulde enveloppe overhandigd door Henk en leerde tevens wat knoevelen betekende. Nadat we afscheid hadden genomen van onze gastvrouw en gastheer was het weer bergop geblazen voor een laatste overnachting.
Dag 8; Dinsdag 20 Maart
Omdat de bus pas om 9.30 uur zou komen om ons naar het vliegveld te brengen konden we nog op ons gemak ontbijten. Wilbert en Francien zouden een dag later terugreizen en stonden ons uit te zwaaien bij vertrek. Na een voorspoedige check in op het vliegveld dat een flinke maat te groot gebouwd is voor het huidige passagiersaanbod. Lekker rustig dus. Mooi op tijd vertrokken we voor het eerste trajekt met Binter canarias naar Tenerife noord. Ondanks dat het een vlucht was van nog geen 30 minuten was er toch boordservice! Op Tenerife noord was het wachten geblazen op de doorverbinding naar Madrid en vervolgens naar Düsseldorf waar een bus van Munckhof klaar stond voor de transfer naar de diverse opstapplaatsen.
De tijd is voorbij gevolgen op dit prachtige eiland. Er zal dan ook zeker een vervolg komen van dit mooie reisavontuur.