Dag 1 en 2 Maandag 11 en Dinsdag 12 mei
Na het succes van de Japan reis in 2025 moest daar natuurlijk een vervolg op komen. Dus ook dit jaar gingen we met een gezellige groep enthousiastelingen richting het land van de rijzende zon.
Onze bus haalde ons op in de regen maar met goed weer in Japan in het vooruitzicht namen we dat voor lief. De busrit verliep voorspoedig en we kwamen ruim op tijd aan op Brussel airport. Het inchecken verliep zonder veel moeite waarna we de lange reis naar Tokyo met Cathay Pacific met een tussenstop in Hong Kong kon beginnen. De maaltijden in het vliegtuig lieten zich prima smaken en als toetje kregen we een heerlijk Haagen Dazs ijsje toe.
In Japan was het even afzien om de douane formaliteiten rond te krijgen waar het bij de een heel vlotjes verliep ging het bij de ander wat stroever. Nadat we onze koffers hadden opgehaald maakten we kennis met Sam onze lokale gids.
Sam introduceerde Japan als een schoon land wat niet zonder slag of stoot is ontstaan. Mede door diverse aanslagen in de jaren 90 vuilnisbakken zijn deze uit het straatbeeld verdwenen. Maar ook de mentaliteit van de Japanners is sociaal. Als je afval op straat gooit maak je van jou probleem iemand anders zijn probleem. Ook roken op straat is not done, ook hier weer als jij wilt roken is dat jou eigen probleem. Sam benadrukte dat hij alles over Japan tijdens de reis zal vertellen maar hij daagde de reizigers ook uit om vragen te stellen.
Na een goed uur rijden kwamen bij ons 1e restaurant aan voor het diner; Een Japanse hotpot met een complete rijsttafel van verse gerechten die je in de hotpot kon leggen om te garen. Ook de eerste Sashimi; rauwe tonijn ontbrak niet. Hoofdgerecht in de hotpot en er naast was een combinatie van kip, soja/tofu en vis. Gezien het tijdsverschil van 7 uren t.o.v Nederland ging dit er wel goed in.
Ondertussen was het 20.00 uur geworden en echt tijd om uit te rusten. Binnen 20 minuten bracht de bus ons naar het Bayside Azur hotel. Met een mooie ligging aan het water en dichtbij de Japanse PC hooftstraat. Dus erg dure vierkante meters. De kamers waren dan ook aan de kleine kant wat over het algemeen niet ongebruikelijk is in dit land.
Dag 3 Woensdag 13 Mei
Na een korte nachtrust omdat de meesten nog in de jetlag zaten konden we naar een uitgebreid ontbijtbuffet wat zowel Japanse als westerse gerechten bood. De verse croissantjes lieten zich goed smaken, maar sommige waagden zich ook aan Japanse gerechtjes. Op tijd vertrokken we vandaag naar onze bezienswaardig-heden. De eerste bestemming was het MejiJingu heiligdom ofwel Shine. Dit mooie complex midden in Tokyo ligt in een enorm bosgebied, waarbij meer dan 100.000 bomen werden geplant en herplant met bomen uit geheel Japan om dit te creëren. Omdat we er op tijd waren was het er nog relatief rustig. We zagen de eerste Tori; een houten poort die bestaat uit 2 staande houten palen met een dwars ligger er bovenop. In deze shrine staat ook de grootste houten Tori van Japan van 12 meter hoog en 17 meter breed. Uiteraard werd deze grootste Tori op de gevoelige plaat vastgelegd. Iets verderop na een kleine wandeling kwamen we bij het hoofdgebouw aan. Op het centrale plein konden we onder een stralende zon twee enorme Kampfer bomen zien met hun prachtige bolvorm alsof deze zo gesnoeid zouden zijn. Deze kampfer bomen zijn blijvend groen en hebben een heilzame werking. In het verleden werden de gewonde soldaten aan het front met deze kamferolie of poeder verdoofd. We kregen even de tijd om op eigen gelegenheid rond te kijken en ook even in de grote hallen binnen te kijken. Daarna liepen we gezamenlijk verder naar de Sake vatenwand. Een grote wand met honderden verschillende sake vaten; de typische nationale Japanse rijstwijn.
Deze MejiJingu shrine was van de vroegere Keizer Meji die het einde inluidde van honderden jaren van Shogun heerschappij. Een Shogun staat voor generaal. Het einde van dat tijdperk was begin 20e eeuw en deze keizer zorgde voor o.a. de schoolplicht en vele nieuwe wetten en handelsverdragen met de rest van de wereld.
Onze volgende bezienswaardigheid was Shibuya crossing. Onderweg er naartoe reden we over hoge bruggen en daar vertelde Sam onze gids dat alles hier aardbevingsproof is gebouwd; ook de bruggen. Dit kon je o.a. zien doordat er bij vele brugpijlers flink wat speling zat tussen de brugdelen en de dragende palen die min of meer zwevend zijn. Ook de hoge gebouwen hebben flinke speling en kunnen een magnitude aan van 7 op de schaal van Richter zonder enige noemens-waardige schade. Aangekomen bij het beroemde Shibuya kruispuntg keken we uit naar de vele mensen die deze bijzonder diagonale zebrapaden overstaken. Uiteraard moesten we ook even meedoen. De reden waarom het hier zo druk is is omdat hier 2 spoorlijnen samen komen die elke paar minuten duizenden mensen afzetten. Na overgestoken te zijn kwamen we bij een lange rij aan die stond te wachten om een selfie met het standbeeld van de Hachiko hond te kunnen maken. Deze hondstrouwe hond is wereldberoemd en zelfs verfilmd met in de hoofdrol Richard Gere. Het waargebeurde verhaal gaat dat een professor dagelijks met de trein van Shibuya naar zijn werk ging en zijn Hachiko hond elke dag zat te wachten tot zijn baasje weer terug kwam. Op een dag overleed deze man onderweg naar zijn werk en kwam dus nooit meer terug, echter kwam de hond dagelijks 10 jaar lang tot de hond overleed terug naar de plek om zijn baasje op te wachten. We hadden hier vrije tijd om de omgeving zelf te ontdekken en kregen enkele tips waaronder de Starbucks te bezoeken op de 2e verdieping direct aan het kruispunt om mooie fotos te maken. Ook een pop-up Star Wars museum werd bezocht. Nadat we weer bij elkaar kwamen liepen we naar Sibuyasky tower waar we met de lift naar de 14e verdieping konden om vervolgens over te stappen naar de lift die ons naar de 45e verdieping bracht alwaar we een 360 graden panorama zicht van Tokyo konden ervaren. Wat is Tokyo enorm groot met zijn 40 miljoen inwoners in de prefectuur Tokyo. Ondanks die inwoners aantallen zijn er relatief weinig files omdat het openbaar vervoer goedkoop en altijd op tijd is. Na dit bijzondere bezoek waarbij we op de rooftop op het helikopter platform de nodige fotos naar beneden hadden gemaakt konden we even bijkomen onder het genot van een kop koffie of lunch. Of sommigen die i.p.v. een lunch een klein ijsje dachten te nemen wat uiteindelijk letterlijk een berg ijs bleek! J
Ons volgende bezoekpunt was de Asakusa Tempel met de Nakamise winkelstraat waar we met zoveel mogelijk onze ogen dicht doorheen liepen. J Onze gids vertelde en demonstreerde de wasplek waar je de handen wast, je mond spoelt en daarna je hart wast op een speciale spirituele manier. Ook de de geluksstokjes werden uitgeprobeerd. Daarna was het inmiddels tijd voor onze laatste bezienswaardigheid maar beter gezegd activiteit want we gingen naar een Samoerai zwaardvecht demonstratie waarbij we zelf de hoofdrolspelers waren. Iedereen deed zijn uiterste best de Samoerai kleding aan te trekken wat niet zo makkelijk was om vervolgens in enkele stappen te leren hoe we een aanval inzetten met een oefenzwaard wat altijd begint met een buiging. Het buigen naar elkaar is zeer respectvol in Japan en je ziet dit overal continue gebeuren. Moe gestreden en elkaar nog net niet te hebben afgemaakt liepen we helaas in de eerste regendruppels van deze reis naar ons restaurant. Hier kregen we een compleet andere maaltijd dan we de eerste dag hadden gehad met gebakken vis en diverse kleine hapjes er omheen. Na een lange dag vol bezienswaardigheden keerden we terug naar ons hotel voor een goede nachtrust. Morgen vertrekken we voor 1 dag en nacht uit Tokyo om het Haikone nationaal park te bezoeken.
Dag 4 Donderdag 14 Mei
Vandaag verlaten we Tokyo; echter overmorgen komen we hier voor een nachtje weer terug. Vandaag stat nl. het Hakone nationaal park op het programma waarbij we een overnachting in Odawara hebben in een Onsen hotel. Op tijd verlieten we Tokyo en vertelde Sam onderweg nog allerlei wetenswaardigheden. Al gauw reden we in Yokohama de havenstad van Japan in dat tegen Tokyo aan ligt. Na een uur rijden gingen we de snelweg af om via de provinciale wegen door dorpjes richting Kamakura te rijden dat heel kort de hoofdstad was. Echter de Shogun hoofdstad. Het is nooit een keizerlijke hoofdstad geweest. De Kamakura shrine heiligdom is een Samurai heiligdom. De Samurai aanbidden hier hun god dat ze in goede gezondheid zouden terugkeren van het slagveld. Ook vandaag weer een stralende zon met een aangename temperatuur. Na dit bezoek liepen we naar de Family Mart waar iedereen wat voor de lunch kon halen. Voor de een een broodje en wat fruit of yoghurt de ander avontuurlijker met een Onigiri of bakje sushi. Onze volgende stop was bij de grote Kamakura Boeddha. Hier zagen we een enorm Boeddha beeld uit brons gemaakt in het jaar 1252 en is ca. 13 meter hoog. Van binnen is deze hol. Hier werd uiteraard weer een groepsfoto gemaakt. Onze volgende bestemming is bergopwaarts waarbij we enkele flinke S-bochten moesten nemen. Helaas ging het regenen waardoor de kabelbaan niet in werking was en moesten we met onze eigen bus verder omhoog die ons naar het uitzichtpunt van de actieve vulkaan bracht bekend o.a. om de zwarte eieren.
Via een platform had je een goed uitzicht op een dal waar overdruk gaten gemaakt waren waaruit flink veel rook kwam met een sterke zwavelgeur.
De zwarte eieren worden in een warmwaterbron gelegd met speciale ingrediënten zodat ze zwart worden om vervolgens gestoomd te worden. Het schijnt erg gezond te zijn. Na dit bezoek reden we in een uurtje richting Odawara en konden we inchecken in ons hotel. Wel bijzonder dat de receptionist al in de busparkeergarage ons stond op te wachten met de kamersleutels. Dit hotel heeft een groot Onsen badhuis waar de mannen en vrouwen gescheiden naar een Onsen konden. Sam had al uitgelegd dat je in het badhuis je uitgebreid moest douchen alvorens in het warme bronwater mag plaats nemen. Het water is Vulkanisch water met een temperatuur van ca. 28 graden. Ook is er een sauna aanwezig. Voordat we de Onsen zouden kunnen bezoeken stond vond nogg eerst het diner plaats op enkele minuten loopafstand van het hotel. 8 gangen werden er opgediend van Sashimi tot Wagyu bief waarbij de bief zelf gekookt moest worden in het vocht van de groente. Dit moest je heel kort garen zodat het vlees mals zou blijven. Onze mooie hotelkamers hadden een massagedouche en ook weer een luxe toilet met wc douche bidet en verwarmde toiletbril. Morgen staat een mooie dag op het programma in Hakone natuurpark waaronder een bezoek aan Mount Fuji.
Dag 5 Vrijdag 15 Mei
Na een uitgebreid ontbijt op de 14e verdieping met mooi uitzicht op Odawara vertrokken we vandaag pas om 09.00 uur. Onze eerste stop was een boottocht op het Ashi bergmeer in een groot piratenschip. Met een heerlijke temperatuur en stralende zon was het goed toeven op het bovendek. Na de boottocht haalde de bus ons op en reden we naar het dorp OshinoHakkai aan de voet van Mount Fuji waar 8 bronnen liggen van het smeltwater van Mount Fuji. Dit authentieke dorpje staat op de Unesco erfgoedlijst. Het water is kraakhelder en doet er 20 jaar over om van de top van Mount Fuji de grond in te gaan en uiteindelijk in de bron uit te komen. Onze volgende stop was bij het aardbeving experience center waar we een toelichting kregen van hoe aardbevingen ontstaan en wat je moet doen als er een aardbeving plaats vindt. In Japan vinden wekelijks aardbevingen plaats van gemiddeld 2,5 – 3 op de schaal van Richter. Ook konden we plaats nemen in een ruimte waar een aardbeving van 7 konden ervaren. Onderweg zagen we al diverse malen Mount Fuji in vol ornaat. We hebben geluk want hij laat zich niet altijd zien. Aangekomen bij de laatste stop van vandaag moesten we 407 traptreden klimmen om bij een uitzicht punt te komen waarbij de pagode op de voorgrond en Mount Fuji op de achtergrond perfect gefotografeerd kon worden. Helaas dreven er net grote wolken voor de top van Mount Fuji. Het unieke van Mount Fuji is de symmetrie van de berg. Sommigen van ons hadden geluk want na een tijdje wachten dreven de wolken verder zodat de top perfect te zien was.
We reden terug naar de stad Tokyo maar met enkele files onderweg kwamen we met wat vertraging uiteindelijk in Shinjku; een grote hippe stadswijk aan waar we in een Japanse BBQ restaurant gingen dineren. Het was een all you can eat restaurant waarbij we alles via de I-pad moesten bestellen. We zaten tjokvol van de bief en rijstcurry. We strekten even onze beentjes en liepen door de mooi verlichte straten. Een lange dag kwam ten einde en we konden weer inchecken in ons hotel waar we al eerder verbleven.
Dag 6 Zaterdag 16 Mei
Vandaag verlaten we de hoofdstad Tokyo. Onderweg konden we nog even de skyline van Tokyo zien. Al gauw kwamen we op de snelweg die gestapeld was met 3 wegen boven elkaar. Wij reden op de middelste. Vele fly-overs bij de snelweg knooppunten. Het landschap kwam voorbij met eerst nog flink wat industrie en later overgaand in mooie berglandschappen en onnoembaar veel tunnels waar we doorheen reden. Het was een flinke rit naar Nikko. Het is een van de bekendste historische en natuurbestemmingen van Japan, gelegen ongeveer 2 uur ten noorden van Tokyo. De stad staat vooral bekend om haar UNESCO-werelderfgoed tempels, prachtige bergen, warmwaterbronnen (onsen), watervallen en eeuwenoude Ceder bossen. We bezochten de Nikko Toshogu Shrine; een rijk versierde Schrine gewijd aan Tokugawa Ieyasu; de stichter van het Tokugawa-shogunaat. Bekend om de beroemde “drie wijze apen”; horen zien en zwijgen. Na een koffiestop en lichte lunch bezochten we nog een oude Boeddhistische tempel. Ook hier weer zoals in de Toshogushrine een en al goud wat er blinkt. We vervolgden onze rit naar Nagano wat ongeveer nog ca. 3,5 uur rijden was. Onderweg maakten we een stop bij een tankstation waar ook een flinke winkel was gevestigd en typische Japanse wegrestaurants. Ook hier weer keuze genoeg om wat voor versnaperingen te zorgen.
Tijdens de busrit vertelde Sam hoe het leven eruit zag in Japan, met name de arbeidsethiek en omstandigheden. Zo krijgt men meteen een contract voor onbepaalde tijd en hoe langer je bij een bedrijf in dienst was hoe meer macht je had. De hiërarchie in het Japanse bedrijfsleven is namelijk heel sterk aanwezig. Bijvoorbeeld al door de individuele en persoonlijke stempel die als handtekening dient en geregistreerd staat bij de gemeente, waarmee je een handtekening zet onder bijv. een contract of opdracht. De chef zet zijn stempel onder het document en de medewerker die lager gepositioneerd was zet zijn stempel een kwartslag gedraaid zodat men meteen kan zien wie de leidinggevende was. Ook is het zo dat de huisvrouw niet blij was als haar man op tijd thuis aankomt; ze wist nl. dat je altijd na het werk moet socialiseren met je collega’s en zeker met de chef om hogerop te komen. Zo zijn de karaokes ontstaan in Japan. Een ander onderwerp waren de kentekenplaten zoals we die om ons heen zagen. Het bleek dat gele kentekens kleine zuinige auto s zijn, de witte de overige en de donkergroene zijn bedrijfswagens of bussen. In het kenteken kon je middels de Japanse karakters zien in welke stad ze geregistreerd stonden en gek genoeg het aantal pk’s met daaronder in het groot een zelf gekozen nummer reeks. We bereikten Nagano laat in de middag en konden al snel aanschuiven in een lokaal traditioneel Japans restaurant waar we een gestoomd diner kregen voorgeschoteld in een authentiek houten stoom kistje, ervoor stond er een voorgerecht met verschillend bereide Tofu gerechtjes en vervolgens als tussengerecht Sashimi. Als dessert nog huisgemaakt bolletje ijs. Als afsluiter stond een verjaardag gepland waarin we Louis in het zonnetje hebben gezet met een heerlijke aardbeien taart, uiteraard werd er flink gezongen. De taart smaakte heerlijk en Louis trakteerde iedereen op een drankje. Louis nogmaals gefeliciteerd!!!
Dag 7 Zondag 17 Mei
We verlaten vandaag alweer Nagano om naar het Snow monkey park te gaan. Na een klein uur rijden zaten we al in de bergen en maakten we een wandeling in het bosgebied richting het park dat bekend staat om zijn natuurlijke Onsen met warm vulkanisch water. In de winter zitten de Makaken apen hier heerlijk in het warme water te badderen! De apen lieten zich in grote hoeveelheden goed. Ook zagen we veel moeders met jonge aapjes. Deze wilde groep is niet mensenschuw maar ook totaal niet brutaal. Ze konden daardoor dan ook goed vastgelegd worden. Na een koffie break waarbij we een heerlijke warme appelflap nuttigden reden we verder over de snelweg in de bergen met weer ontelbare tunnels; tunnel in en tunnel uit. Links bergen en rechts de Japanse Zee. De langste tunnel was 20 km. Na de break vertelde Sam weer iets over sociale aspecten zoals werkeloosheid en uitkeringen. Uitkering bij werkeloosheid wordt o.a. bepaald door arbeidsverleden maar ook door referenties van vorige werkgevers. Stakingen komen hier ook voor maar bijna altijd publieksvriendelijk. Niet het publiek moet bestraft worden maar het bedrijf zelf zoals het niet controleren van de treinkaartjes. Veel arbeidsmigranten zijn gewoon legaal aan het werk maar worden streng gecontroleerd. Er is weinig last van drugsoverlast. In Shiragawa-go bezochten we een traditioneel huis. Shirakawa-go is een traditioneel bergdorp in Japan, gelegen in de prefectuur Gifu. Het dorp staat bekend om zijn unieke Gasshō-Zukuri boerderijen met grote rieten daken, ontworpen om zware sneeuwval te weerstaan. Samen met het nabijgelegen Gokayama staat het op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. De huisjes zijn al meer dan 250 jaar oud geheel uit hout. Het gebied is met name in de winter zeer geliefd. Na dit bezoek reden we in een uur richting Takayama waar wederom een Japans maal stond te wachten. Ieder kreeg een potje waarin dunne plakjes beef en groente in lag en een Miso saus er bovenop. Hier kenden ze flinke pullen bier van 1 liter. Na dit heerlijke maal checkten we in ons hotel in en konden we weer gebruik maken van een Onsen badhuis. Een mooie dag kwam weer ten einde.
Dag 8 Maandag 18 Mei
Na een sjiek ontbijt waar het deze keer geen buffet was maar sierlijk opgemaakte vierkante bakjes met elk zijn thema leken het wel schilderijtjes. Ernaast nog een salade in een glas en een kopje met Miso soep. Vandaag reden we in slechts enkele minuten naar de Takayama morning market. Deze markt heeft een geschiedenis van meer dan 200 jaar oud en vindt zijn oorsprong in een boerenmarkt waarbij boeren uit de regio hun waar aanboden. Takayama ligt afgelegen in de Japanse alpen maar werd in de Edo-periode een belangrijke handelsstad. Sinds 1960 is het op de huidige plek langs de rivier. De rivier stond laag met diverse stroomversnellingen en waar de koi karpers in het wild zwommen. We liepen vanuit de ochtendmarkt naar de oude historische straat waar we oude authentieke huisjes zagen waar natuurlijk vele souvenirs winkeltjes in gevestigd waren maar niet met het goedkope namaak spul, maar vaak handgemaakt door de vaklieden. De cappuccino in het kleine sfeervolle tentje smaakte erg goed. Als laatste bezienswaardigheid liepen we naar het historische regeringsgebouw. Dit is een van de belangrijkste gebouwen van Takayama en uniek in Japan. De regio stond onder direkt bestuur van de Shogun Tokugawa. Het gebouw was een overheidskantoor in de periode 1603-1868 waar o.a. De belasting werd geind (vaak in rijst) rechtspraak werd gesproken, de administratie afdeling en controle op de landbouw en handel en natuurlijk op de regio. Het grote houten complex is erg goed bewaard gebleven en binnen was het een museum zodat men kon zien hoe het er aan toe ging. Tijd voor de middagrit naar Hemeji. De tocht bestond uit prachtige panoramische vergezichten en berglandschappen die ontzettend groen waren en wederom vele, vele tunnels. We reden o.a. Kyoto voorbij. Onderweg waren er 2 pauzes ingelast om de benen te strekken. bij deze service area’s konden we onze lunch nuttigen. Ook een ijsje ging er wel in met 30 graden buiten. Door de lage luchtvochtigheid was het prima te doen.
Onderweg haalde Sam weer eens enkele thema’s aan over Japan. O.a. hoe de verkeerspolitie te werk gaat. Dit gaat erg beleefd en met wederzijds respect. De agent zal zich altijd nederig opstellen door niet zomaar het rijbewijs te vragen maar door de knieën te gaan en beleefd te zijn. Ook de manier waarop een boete wordt uitgedeeld gaat altijd op een beleefde manier. Een ander thema was de rugtas van scholieren. Deze zijn zo gemaakt dat ze voor meerdere situaties levensreddend kunnen zijn, bijv. Bij een aardbeving het hoofd te beschermen met een hardere rugkant maar ook dat ze drijven bij overstromingen zodat ze de rugtas als reddingsboei kunnen gebruiken. Daarnaast zit er nog een alarmkoord aan die een alarm laat loeien als ze worden aangevallen of juist om aan te geven waar je bent in een noodsituatie. Ook zagen we best wat rijstvelden maar er stond nog niet veel op. Er wordt 2 x per jaar geoogst. In de vroege avond kwamen we aan bij ons hotel waarbij we snel konden inchecken om de koffers naar de kamer te brengen. Vervolgens liepen we vervolgens naar het restaurnat voor ons diner. Daar kregen we per persoon weer een klein wokje met daarin bief en groenten. En er lag voor het eerst een schaaltje met Tempura gerechtjes. o.a. Tempura gamba’s, Tempura aubergine en Lotus wortel. Hier moesten overigens de schoenen uit. De tafels waren laag en onze benen verdwenen onder de tafel in een soort kuil. Na de maaltijd liepen we naar het Hemeji kasteel dat in de avonduren prachtig verlicht is. Met een wandeling terug naar het hotel sloten we de dag weer af in het prachtige Japan.
Dag 8 Dinsdag 19 Mei
Vandaag stond allereerst een prachtige rondleiding door het Hemeji Castle op het programma. Het lag op steenworp afstand van ons hotel maar toch bracht onze bus ons naar dit enorme complex. Met flink de zon op ons bolletje liepen we op het enorme kasteel af. In de kersenbloesemtijd staat het park wat er voor ligt vol in bloei met de vele bomen, maar ondanks dat ze uitgebloeid waren zag het er prachtig groen uit. We konden het gebouw op onze slippers bezoeken want de schoenen moesten bij de ingang uit en de rondleiding ging tot de nok middels steile trappen. Sam gaf op elke verdieping een korte toelichting.
Het is een van de oudste overgebleven originele gebouwen. Het kasteel heeft de status van UNESCO werelderfgoed. Het kasteel wordt het witte reiger kasteel genoemd vanwege zijn witte buitenmuren. In de huidige vorm bestaat het kasteel sinds 1601 maar het oorspronkelijke bouwwerk gaat zelfs nog verder terug.
Himeji werd in 1945 op het einde van de tweede wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Hoewel bijna de volledige omgeving vernield werd bleef het kasteel ongeschonden. Na dit indrukwekkende bezoek liepen we naar het naastgelegen Japanse tuinen. Hier zagen we de tuinarchitectuur zoals de Japanse cultuur dit bedoeld. Dit tuinencomplex beslaat 3 hectare en bestaat uit 9 verschillende tuinen met verschillende thema’s.
In de middag reden we van Hemeji naar Kobe. Een middelgrote stad met een grote haven aan de Grote Oceaan. Het was ruim een uur rijden om een grote sake brouwerij te bezoeken. Het bezoekerscentrum was een museum waar we langs attributen en scenes liepen hoe de Sake vroeger werd gebrouwen. Tegenwoordig gaat dit uiteraard met enorme industriële vaten en met miljoenen liters gelijk. De rijst wordt eerst gekookt om vervolgens te vergisten en daarna door fermentatie en toevoegingen er een alcoholische rijstwijn van te maken. Op de terugweg van Kobe naar Hemeji konden we genieten van het mooie uitzicht. De avond sloten we af met een maaltijd van rijst en paling. Dit bekende gerecht heet Unadon en zit altijd in een gelakt doosje of bakje. De paling is gerookt boven houtskool en gelakt met een zoet-zure saus. De maaltijd was voor wat aan de lichte kant waardoor sommige op de verdere vrije avond nog ergens een snack scoorden. Morgen staat een mooie rit in de Shinkansen trein op het programma.
Dag 10 Woensdag 20 Mei
Omdat onze Shinkansen bullet trein pas tegen 11 uur zou vertrekken en wij langs het station in het mooie Hemeji Monterey hotel sliepen konden we het deze ochtend lekker rustig aan doen. Het ontbijt was zoals gisteren ochtend in een enorme balzaal letterlijk bruiloftszaal. Een enorm uitgebreid ontbijt buffet met voor ieder wat wils. Japans en van warme gebakken zalm tot een compleet dessert buffet met vers gebakken wafels kersen en slagroom en zelfs Matcha softijs. Nou ja alles was mogelijk. Onze bus was ondertussen in de vroege ochtend al met onze koffers vertrokken naar Hiroshima. Wij kwamen ruim een uur eerder naar het perron van de Shinkansen om de bullettreinen langs te zien razen. Je had je mobiel op video modus continue aan staan want als je die pas tevoorschijn haalt als de passerende trein die hier niet zou stoppen wilde filmen was je al te laat. Sam onze gids waarschuwde ons tijdig. Ook maakten we natuurlijk een groepsfoto net als de Shinkansen trein binnen rolde. De trein kan maximaal 310 km/uur en is zeer comfortabel.
Wat achtergrond info over de Shinkansen;
De Shinkansen is het beroemde Japanse hogesnelheidstreinnetwerk, vaak bekend als de “bullet train”. Het systeem staat wereldwijd bekend om zijn snelheid, punctualiteit, veiligheid en comfort. De eerste Shinkansen-lijn werd geopend op 1 oktober 1964, vlak voor de Olympische Spelen in Tokio. Japan wilde zichzelf na de Tweede Wereldoorlog tonen als een moderne technologische grootmacht.
De eerste lijn was de Tōkaidō Shinkansen tussen Tokyo en Osaka. Destijds reed de trein ongeveer 210 km/uur wat al zeer revolutionair was in de jaren ’60.
Na de oorlog groeide de Japanse economie enorm snel. De bestaande spoorlijnen tussen Tokio en Osaka waren overvol. Auto’s en vliegtuigen konden de groei niet goed opvangen. De oplossing was dan ook compleet nieuwe spoorlijnen met bredere rails speciaal ontworpen voor snelle treinen en geen gelijkvloerse kruisingen met wegen. Daardoor konden treinen veel sneller én veiliger rijden.
“Shinkansen” betekent letterlijk: Shin = nieuw, Kan = hoofd Sen = spoorlijn. Dus eigenlijk: “Nieuwe hoofdlijn”. Moderne Shinkansen-treinen rijden normaal tussen 240 en 320 km/uur. Testsnelheden lagen zelfs boven 440 km/uur. De treinen zijn extreem punctueel, gemiddelde vertraging ligt vaak onder de 1 minuut per jaar.
Sinds 1964 zijn er praktisch geen dodelijke ongevallen door ontsporingen of botsingen tijdens normale dienst geweest. Japan heeft systemen die treinen automatisch laten remmen bij aardbevingen. De neus van sommige moderne Shinkansen-treinen werd geïnspireerd door ijsvogels (kingfishers). Dat hielp om geluid bij tunnels te verminderen, luchtweerstand te verlagen en energie te besparen. De Shinkansen veranderde Japan enorm; dagreizen tussen grote steden werden normaal, economische groei versnelde, toerisme groeide sterk en mensen konden verder van hun werk wonen. De trein werd een nationaal symbool van Japanse technologie en discipline. Toen de eerste Shinkansen opende in 1964 was Nederland nog bezig met veel klassieke dieseltreinen. Japan liep technologisch ineens tientallen jaren voor op veel landen.
Na aankomst werden we opgehaald door de bus die inmiddels gearriveerd was. In slechts enkele minuten werden we naar het peace memoriam museum gebracht en konden daar op eigen gelegenheid het museum bezoeken. Er waren enorm veel schoolklassen aanwezig waardoor het erg druk was. Middels een foto- tentoonstelling en vele verhalen en originele attributen van de slachtoffers werd het geweld met de atoombom in beeld gebracht. Zoals gesmolten glazen flesjes of een gesmolten bril en vel verbrande kleding van kinderen en volwasssenen. Mensen die de bom wisten te overleven en niet meteen wegsmolten kregen vaak direct stralingsziekte en sommigen de jaren na de oorlog kanker. De bom ontplofte ca 580 meter boven de grond en vaagde de stad weg. De vredeskoepel wat voor de explosie een conferentie hal en tentoonstelling ruimte was is nog het enige gebouw dat zo dicht bij de explosie staat dat voor een deel overeind bleef staan. Op 6 augustus 1945 wierp de Verenigde Staten atoombom Little boy af boven Hiroshima, de explosie kracht was 15 kiloton TNT en de temperatuur nabij het hypocentrum liep op tot duizenden graden, tienduizenden mensen stierven onmiddellijk. Eind 1945 lag het dodental rond de 140.000. Het museum is gebouwd om slachtoffers te herdenken en te laten zien wat kernwapens aanrichten en heeft tot doel op te roepen tot wereldvrede en nucleaire ontwapening. Daar draait het om en is niet vergelijkbaar met het museum van bijv. De Killing Fields in Cambodja of concentratie kampen zoals we die in Europa kennen. We sloten het bezoek af met een wandeling door het vredespark waar het eeuwige vredes vuur sinds 1964 onafgebroken brandt. Ook staat er het kinderpeace monument waar de kraanvogel als symbool staat en waar de schoolkinderen in de klas gevouwen kraanvogels doneren als vorm van vrede. Enkelen van ons mochten nog een duw geven aan de vredesbel. We liepen nog langs de vredeskoepel die dus na de explosie voor een klein deel overeind is blijven staan en nu op de UNESCO wereld erfgoedlijst staat.
We reden naar ons hotel om in te checken en hadden even pauze alvorens we rond 17 uur naar ons diner restaurant liepen. Hier kregen we op een bakplaat een speciaal gerecht geserveerd. Een soort pannenkoek met daarin noedels bacon groenten en kaas. Dit traditionele gerecht liet zich goed smaken en vulde goed.
De rest van de avond was vrij. Morgen verder richting Kyoto met onderweg een bezoek aan het eiland Miyajima. Officieël Itsukushima met de grote rode Tori die in zee staat en bij vloed lijkt te drijven. Ook vanwege de wilde herten die hier gewoon rondlopen op straat staat het bekend.
Dag 11 Donderdag 21 Mei
Na ons ontbijt reden we in slechts een uurtje naar de veerboot die ons naar het Miyajima eiland bracht. De ochtend verliep nog tamelijk droog maar uiteindelijk moesten de paraplu’s toch tevoorschijn komen. De wilde herten zagen we al liggen of rondlopen. We liepen gezamenlijk naar de Shrine waar de beroemde rode Tori poort in het water staat. De plek ligt aan de grote oceaan en heeft dus invloed van eb en vloed en de Tori lijkt bij vloed dan ook op het water te drijven. Het was nu halverwege eb en de Tori stond dan ook nog niet helemaal droog. De shrine waar wij liepen was geheel vervaardigd uit hout en stond nu dan ook droog maar bij vloed komt het water net onder onze voeten. De gehele shrine is gebouwd op palen. Sam bracht ons naar een plekje dat niet door de massa werd bezocht. We verlieten daarvoor de gebaande paden. Iets hogerop was een tempel gebouwd voor de ongeborenen. We liepen langs een mooie trap en tuin met honderden kleine Boeddha beeldjes in een echte beeldentuin. De vele beeldjes hadden allemaal een gehaakt mutsje op die gemaakt zijn door mensen die wellicht iets mee hebben gemaakt zoals een miskraam en daarvoor tempel dan bezoeken. Op de terugweg naar de ferry liepen we door een druk straatje met vele eettentjes en souvenirswinkeltjes. Hier kond je o.a. de lokale lekkernij; verse oesters op allerlei manieren eten. De omgeving staat bekend om zijn oester teelt.
Nadat de ferry ons terug aan land had bracht begon onze laatste lange busrit naar Kyoto. Onderweg maakten we 2 stops bij een tankstaton en service area waarvan de laatste een geweldige ervaring was door de zeer schone toiletten en de diversiteit aan winkeltjes en eettentjes. Tegen de avond kwamen we aan in Kyoto waar onze maaltijd al op ons stond te wachten met o.a. Tempura garnalen en een potje met bief en groenten en een soort van schnitzeltje. Omdat ons hotel midden in de stad lag mocht de bus daar niet komen en stilstaan, dus moesten we helaas in de regen 5 minuten lopen naar ons hotel. Wat een levendigheid! Je kon merken dat we midden in de stad waren.
Dag 12 Vrijdag 22 Mei
Vandaag ontwaakten we in deze levendige stad met zijn ca 1,5 miljoen inwoners en konden we aanschuiven voor het ontbijt. Dit bestond helaas uit Italiaanse broodjes met omelet en spek. Niet zo uitgebreid als wat we gewend waren de afgelopen dagen. We vertrokken vandaag op tijd en we hadden geluk want de voorspelde regen bleef uit en doordat de temperatuur zo rond de 20 graden lag was het prima vertoeven. Doordat het bewolkt was merkten we wel dat het een stukje benauwder was dan we gewend waren. In de middag brak zowaar de zon door. Onze eerste bezienswaardigheid was de 1000 Torii shrine. Deze beroemde “1000 Torii shrine” in Japan heet officieel Fushimi Inari Taisha. Hij ligt in het zuiden van Kyoto en is één van de bekendste en meest gefotografeerde plekken van heel Japan. De beroemde rode poorten heten Torii. Een Torii markeert in het Shintoïsme de overgang van de gewone wereld naar het heilige gebied van de goden. De lange gangen/tunnels van rode poorten worden daar de Senbon Torii genoemd: senbon = “duizend”, torii = poorten. In werkelijkheid zijn het niet precies 1000 poorten, maar duizenden, naar schatting ongeveer 10.000.
De shrine werd oorspronkelijk gesticht in het jaar 711 en is daarmee meer dan 1300 jaar oud. Het is de belangrijkste shrine van de god Inari, de shinto-god van: rijst en oogst, voorspoed, handel en zakelijk succes. De Torii zijn geschonken door bedrijven en particulieren. Mensen doneren een Torii als gebed voor succes of uit dankbaarheid wanneer een wens is uitgekomen. Op de achterkant van veel poorten staat daarom de naam van het bedrijf of de persoon die deze betaalde. Deze traditie werd vooral populair tijdens de Edo-periode (1603–1868).
De kleur heet vermiljoenrood en heeft in Japan een symbolische betekenis: bescherming tegen kwaad, zuivering, geluk en levenskracht. Daarnaast hielp de verf vroeger ook het hout beschermen tegen rot. Bij Fushimi Inari zie je overal stenen vossenbeelden. Dat zijn geen goden zelf, maar boodschappers van Inari. Vaak houden ze een sleutel van een rijstschuur, een rijsthalm of een rol perka-ment in hun mond. Onze volgende stop was bij de gouden tempel. Deze tempel werd eind 14e eeuw gebouwd als luxueuze villa van Shogun Ashikaga Yoshimitsu; één van de machtigste heersers van Japan. Na zijn dood in 1408 werd de villa volgens zijn wens omgevormd tot een Zen-tempel van de Rinzai-school van het Boeddhisme. De tempel weerspiegelt de cultuur van de rijke Muromachi-periode, toen Kyoto het politieke en culturele centrum van Japan was.
De bovenste twee verdiepingen zijn volledig bedekt met bladgoud. Dat goud had meerdere betekenissen. Uitstraling van rijkdom en macht, spirituele zuiverheid en bescherming tegen negativiteit en onheil. In het boeddhisme symboliseert goud ook verlichting en het paradijs van Boeddha. Inmiddels was het tijd om de keuken van Kyoto te proeven en te beleven. We werden op Nishiki market gedropt en konden daar ons hartje ophalen. Deze markt was overdekt en ca. 400 meter lang met ca 130 eetzaakjes en winkeltjes. Er werd van alles geserveerd o.a. Tempura garnalen en Wagyu bief stokjes tot verse Mochi met aardbei of rode bonen pasta. Deze markt gaat al meer dan 400 jaar terug, en de reden van specifiek deze plek was het ondergrondse koele en zuivere water van ca 15-18 graden waardoor de toenmalige handelaren putten hadden en zo hun vis en vleeswaren enigszins gekoeld konden bewaren lang voordat er koelkasten bestonden. Na deze pauze waarin we de gaarkeukens hadden bezocht reden we naar onze laatste bezienswaardigheid. De beroemde tempel Kiyomizu-dera. Het is één van de bekendste en oudste tempels van Japan en een symbool van Kyoto. Het betekend letterlijk “Tempel van het Pure Water” De naam verwijst naar de beroemde waterval op het terrein. De huidige hoofdhal dateert grotendeels uit 1633 en werd gebouwd onder bevel van de beroemde Shogun: Tokugawa Iemitsu
Kiyomizu-dera behoort tot het Boeddhisme van de Hosso-school, één van de oudste Boeddhistische stromingen in Japan. Het meest iconische deel is het enorme houten balkon/platform van de hoofdhal. Bijzonder detail is dat het terras is gebouwd zonder één enkele spijker en wordt ondersteund door enorme houten zuilen die zich ongeveer 13 meter boven de heuvel bevinden. Vanaf hier heb je uitzicht over Kyoto. In Japan bestaat de uitdrukking “to jump off the stage of Kiyomizu” Dat betekent een groot risico nemen of een moedige beslissing maken. De uitdrukking ontstond omdat mensen vroeger geloofden dat een sprong van het podium met overleving geluk of wensvervulling bracht. Dat gebruik werd later verboden.
Deze tempel staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Voor het diner liepen we middels een mooie route door het oude Kyoto naar onze bijzondere locatie. In een binnentuin die mooi verlicht was met Japanse lantaarns mochten we aanschuiven voor ons Shabu shabby diner. Een hotpot waarin we groenten, Udon noodles en Wagyu beef mochten koken. Vooraf stond er Sashimi klaar en kwam er als 2e voorgerecht een Tempura gerecht met o.a. Tempura garnaal, zoete aardappel, pompoen en peper. Het liet zich goed smaken en doordat het gekookt worden en in een van de 2 sausjes wordt gedipt is het ook een gezonde maaltijd. Na het diner werd het erg gezellig en stond een optreden van 2 Geisha’s op het programma; een echt stukje Japanse cultuur. Een geisha is een Japanse kunstenares en gastvrouw die mannen en vrouwen vermaakt met gesprekken, muziek, dans, zang, theeceremonies en klassieke Japanse etiquette. Het woord betekent letterlijk:
gei = kunst, sha = persoon Dus “persoon van de kunsten”. Geisha’s zijn géén prostituees, ondanks dat westerse films dat vroeger soms verkeerd hebben voorgesteld. Een maiko is een leerling-geisha. Maiko komen vooral voor in Kyoto, een maiko is jonger, draagt opvallendere kleding en heeft uitgebreidere kapsels en kleurrijkere make-up. Na jaren training kan een maiko doorgroeien tot volledige geisha. De geishacultuur ontstond in de Edo-periode (1603–1868).
Interessant detail, de eerste Geisha s waren eigenlijk mannen later werden vrouwelijke Geisha s populairder. In Kyoto ontwikkelde zich vervolgens de verfijnde cultuur die vandaag wereldwijd bekend is. Een van de redenen van de witte make-up was dat vroeger kaarslicht zwak was in theehuizen. De witte make-up maakte gezichtsuitdrukkingen beter zichtbaar in het donker.
De hals wordt bewust deels ongeschminkt gelaten; dat werd in oude Japanse esthetiek als elegant en aantrekkelijk gezien. Er zijn tegenwoordig nog maar enkele honderden Geisha s en Maiko s actief in Japan. De traditie leeft echter sterk voort in Kyoto. Veel toeristen denken een Geisha te zien, maar vaak zijn het toeristen in een huur Kimono. Dat we door de weinige Geisha’s dit optreden konden meemaken was dan ook best bijzonder. We zagen vandaag ontzettend veel toeristen, bussen vol en wij waren echter een van de zeer weinige groepen die dit mochten meemaken. Het lokale restaurantbusje bracht ons terug naar ons hotel waar we stil stonden bij het afscheid van onze gids Sam. Sam moest die avond nog met de Shinkansen terug naar Tokyo om de volgende dag een nieuwe groep te begeleiden. Sam heeft het ontzettend goed gedaan en iedereen kon zijn werk enorm waarderen met zijn humor, duidelijke uitleg en zijn zorgzame hulp.
Een andere gids zal ons de laatste 2 volle dagen begeleiden en op de laatste dag ons naar het vliegveld van Osaka brengen voor onze terugvlucht.
Dag 13 Zaterdag 23 Mei
Kyoto laten we vandaag achter ons en samen met de nieuwe gids Shu vertrokken we richting de Byodoin Tempel bij Uji. Hier wordt Samuraj Yorimasa vereerd en is zijn begraafplaats en de plek waar hij zelfmoord pleegde. Hij was naast een Samuraj een beroemde dichter. De Phoenix hal staat centraal in het complex en er staat tegenwoordig een modern museum naast waar de goed bewaard gebleven attributen stonden tentoongesteld. Tegen de middag maakten we een Matcha tea experience mee. De 17e generatie vertelde op humoristische Japanse manier; want sprak geen woord Engels hoe je Matcha drinkt en vooral klaar maakt. Er lag een heerlijk Matcha koekje en Matcha chocolaatje bij. We moesten de Matcha pulver (Groene thee) met heet water middels een bamboe garde kloppen zodat je een Matcha cappucinno kreeg met een mooie schuimlaag. Matcha schijnt heel gezond te zijn en heel goed voor de huid. In de middag stond het Nara park op het programma met de vele herten die ook nog eens een buiging maken als ze denken dat ze iets te eten krijgen. Dat buigen lijkt echt op vriendelijk Japans. In een van de grootste houten gebouwen van de wereld stond de grootste Boeddha van Japan gebouwd in 752. Het beeld symboliseerde de macht en eenheid destijds.
De hal is meerdere keren afgebrand en herbouwd, de beelden van Brons en goud zijn wel goed bewaard gebleven. De Daibatsu staat voor Wijsheid, compassie, bescherming en spirituele verlichting.
We kregen ruim de tijd om op ons gemak rond te kijken en vervolgden daarna onze weg naar ons laatste bestemming; Osaka.
Dag 14 Zondag 24 Mei
Onze laatste volle dag in Japan waarbij we Osaka gaan ontdekken. We begonnen onze tour bij het Osaka kasteel. Dit immens herbouwde kasteel vindt zijn oorsprong in 1583. Het herbergt tegenwoordig een museum en is modern uitgerust met lift naar het obervatiedek voor een mooi uitzicht over Osaka. Het grote park eromheen trekt vele bezoekers. Het was wel behoorlijk warm en het kwam goed uit dat deze dag niet intensief vol gepland stond. Na dit kasteelbezoek reden we naar de Kuromon markt waar vele eetstalletjes waren met de meest uiteenlopende producten maar veel vis dat hier oorspronkelijk verkocht werd. Goedkoop was het niet, maar de Wagyu spiezen lieten zich goed smaken. De prijzige delicatesse King crab poten hebben we voor deze keer laten liggen.
Tijd om richting de Umedasky tower te gaan. Een prachtige gebouwen complex van 40 verdiepingen waarbij je tot de 37e verdieping met de lift moest en de laatste verdiepingen met een roltrap in een tunnel richting de 39e verdieping ging van de tegenover gelegen toren. De laatste verdieping moest met trap om op het observatie dek te komen. We hebbben dan ook vandaag Osaka van boven gezien. In de namiddag stond Dotonbori op het programma. Hartje Osaka met het kanaal en de vele terrasjes er langs. Rijkelijke gevels met veel reclameborden, neon verlichting en mega veel winkels en een enorme mensen massa. Omdat vanavond een Sumo show op het programma stond met een koude maaltijd box ontvingen we van de gids een bedrag in contanten om zelf op Dotonbori van te voren wat te nuttigen. Het was tijd om naar de Sumo show te gaan. Onze gids was er ook nog nooit geweest en moest dus zoeken waar het was. Dit verzoek komt slechts weinig voor en was op onze speciale wens in het programma opgenomen.
In het mooie gebouw Parks Garden met rooftop kwamen we in een theater setting terecht met een Sumo ring. Hier kregen we een Japanse koude maaltijd box. De show was een verhaal waarbij de Sumo worstelaars werden voorgesteld en diverse demo’s gaven over de regels. Dit gebeurde op humoristische wijze. Uiteindelijk vond er tussen de worstelaars een mini toernooitje plaats en konden op het eind ook nog mensen uit het publiek participeren. Leuk om de avond te vullen en een stukje cultuur mee te maken. Het was meer entertainment. Na de show reden we naar het hotel en namen afscheid van onze chauffeur die de afgelopen 2 weken niet echt spraakzaam was maar ons wel op een veilige manier heeft vervoerd. Helaas was er in het hotel geen mogelijkheid om met zijn allen nog een borreltje te doen maar we waren door alle indrukken ook wel moe en de rust kwam goed uit. Morgen hebben we nog de ochtend en voormiddag nog vrij en vertrekken rond half 3 richting het vliegveld.
Dag 15 Maandag 25 Mei
De meesten namen hun ontbijt wat later deze dag en brachten de ochtend door in het naast gelegen winkelcentrum. We hoefden pas uiterlijk 11 uur uit te checken dus de kamer konden we fijn wat langer gebruiken. Rond half 3 werden we opgehaald en reden in een uur naar het vliegveld van Osaka wat een unieke ligging heeft op 5 km uit de kust en op een volledig kunstmatig eiland ligt dat door Nederlanders gebouwd is en waarvoor 2 bergen zijn opgeofferd om voldoende stenen in de zee te leggen om het eiland te bouwen. Onze vlucht met Cathay Pacific vertrok op tijd naar Hong Kong alwaar we overstapten op de vlucht naar Brussel.
Een prachtige reis kwam ten einde, we bedanken onze reizigers voor de geweldige reis waarin we samen veel hebben gezien, beleefd en vooral gelachen.
Heel graag tot een volgende reis.
