Zuid Afrika september/oktober 2017

Chi Long HoReisverslagen

VERSLAG RONDREIS ZUID-AFRIKA 23 SEPTEMBER TM. 15 OKTOBER 2017

Verslag dag 1 en 2 Rondreis Zuid-Afrika

Met een aangename rit naar het vliegveld van Düsseldorf begonnen we aan onze avontuurlijke reis naar Johannesburg. Met het grootste verkeersvliegtuig van Emirates op dit moment; de Airbus A380 aan ons avontuur. Onderweg had nagenoeg iedereen de gelegenheid om met de crew op de foto te gaan en als souvenir deze foto mee te mogen nemen. Na een vlucht van ruim 6 uur landden we op het vliegveld van Dubai; het grootste vliegveld ter wereld wat betreft het aantal passagiers. Hier hadden we een ruime overstaptijd dus mooi de tijd om het vliegveld te verkennen. Ondanks dat het de nachtelijke uren waren had je totaal niet dit idee met alle verlichting. Ook het tweede traject naar Johannesburg verliep geheel volgens schema met wederom zeer vriendelijk personeel aan boord. Omdat we de tijd twee uur vooruit waren gevlogen zagen we al heel vroeg het zonnetje aan de horizon verschijnen en moesten de luikjes dicht om iedereen toch van een nachtrust te kunnen voorzien. Na ons vliegtuigontbijt werden we alweer voorbereid op de landing en korte tijd later zette onze vogel zijn voeten al neer op Zuid-Afrikaanse bodem. We troffen het want vandaag was het braaidag ofwel dag van de vereniging tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Daardoor blijkbaar wat weinig personeel bij de paspoortcontrole maar de bediende die ons hielp verzocht de andere groepsleden ook bij hem langs te komen. Onze twee vaste begeleiders Shaun en Joan samen met twee andere chauffeurs stonden ons bij de uitgang al op te wachten en nadat iedereen voorzien was van de nodige Randen kon de bagage ingeladen worden in de busjes. Hierna reden we naar ons eerste overnachtingadres het mooie Belverdere resort waar we incheckten en ons konden opfrissen. Om 14.00 uur reden we met een truck naar Soweto om daar wat van de nationale feestdag op te pikken. Dit is de enige plek waar twee Nobelprijs winnaars gewoond hebben nl. Nelson Mandela en Aartsbisschop Desmond Tutu. Onderweg eerst even een kote stop bij een Pick and Pay voor een lekkere broodje. In Soweto konden we de locals in actie zien met muziek en prachtige kleurrijke kleding ter gelegenheid van deze feestdag. Ook hadden we de gelegenheid het huis van Nelson Mandela van binnen te zien. Als extra werd er een rondrit door de omgeving van Joburg zoals de locals hun stad met 4,5 miljoen inwoners noemen gemaakt. We reden o.a. langs het beroemde voetbalstadion waar Nederland tijdens het WK van Spanje verloren had in de vorm van een pompoen en het Orlando stadion waar ook twee bekende teams hun thuishonk hebben. Hier zagen we pas goed hoe groot het verschil tussen arm en rijk is met de krottenwijken lokaal ook wel “plakkerskampen” genoemd en de luxe woningen die in tegenstelling allemaal omheind waren en sommigen zelfs met schrikdraad beveiligd. Om 19.00 was er een Braai voor ons klaargemaakt in een romantische omgeving bij kaarslicht. Ondanks dat we een lange dag achter de rug hadden werd het toch nog wat later voordat iedereen zijn Zuid-Afrikaanse kamer opzocht voor een welverdiende nachtrust.

Verslag dag 3 zondag 25 september.

Het zonnetje lachte ons al vroeg toe toen we om 6.30 uur aan het ontbijt begonnen in een prachtige rustige omgeving met Afrikaanse sfeer. Onze begeleiders Paul en Johan gingen de bagage in de truck plaatsen zodat we even na 7.00 uur al konden vertrekken naar onze volgende bestemming. Shaun die bij ons achterin kwam zitten vertelde volop over de geschiedenis van zijn Afrika. Het bleek dat hij heel goed op de hoogte was over geschiedenis en cultuur van zijn homeland. Omdat het lente was groeide er niet veel op de akkers maar je kon zien dat de bomen al aan het uitlopen waren. De landerijen zagen er erg droog en verdord uit; Er was de afgelopen winter alweer veel te weinig neerslag gevallen. Een opmerkelijk iets was o.a. dat de overheid voor bepaalde bevolkingsgroepen een huis bouwt en voor vele andere voorzieningen zorgt. Ook is er een soort kinderbijslag zoals bij ons. Als er iemand op een bepaalde plek wil gaan wonen die nog niet bebouwd is dient de overheid binnen 48 uur te reageren. Doet men dat niet, dan is de overheid verplicht de nutsvoorzieningen aan te leggen op deze plek! Na de nodige uitleg begrijpen we dat het heel moeilijk is in een land dat zoveel verschillende culturen herbergt. De apartheid is nog steeds volop aanwezig en daardoor komt het soms toch wel tot demonstraties en confrontaties. Het verschil tussen arm en rijk is hier heel extreem aanwezig want de inkomensverschillen zijn enorm. In de buurt van Johannesburg vindt je veel goud en kolenmijnen getuige de vele hoge bergen zand en as afval die hier opgeslagen liggen. Na een tijd gereden te hebben werd een toiletstop gemaakt en kon de lunch voor vandaag ingekocht worden bij een Pick ‘n Pay die helemaal op een grote Nederlandse supermarkt lijkt. Omdat we vandaag meer dan 500 kilometer op de teller krijgen werd er een tijd later nog een toiletstop gemaakt. Hier was het al aanmerkelijk koeler want inmiddels zaten we op een hoogte van 1400 meter. Dat scheelde meteen een jas. Ongemerkt reden we de panorama route op dat leverde veel mooie vergezichten op. Hier zag je echter ook dat de grond veel vruchtbaarder was dan in de omgeving van Joburg. Overal zag je al groene velden met veevoer, koolsoorten en uiteindelijk zover als je kon kijken citrusbomen. De lekkerste sinaasappels worden hier verbouwd. Niet alleen voor binnenlands gebruik, maar ook voor de export. Beregenen was hier echt noodzaak. Enorme verplaatsbare regeninstallaties die in een grote cirkel rondreden voortgedreven door waterkracht maakten de vallei tot een groen oase. De rode grond is hier blijkbaar heel vruchtbaar. Veel plaatsen dragen hier de naam fontein achteraan. Dit geeft aan dat hier veel waterbronnen zitten. Vanwege de vele opdraai! Ofwel omhoog slingerende weg duurde het een hele tijd voordat we op onze eerste bestemming; de beroemde rondavels aankwamen. Deze rotsformaties hebben het model van de huizen waarin de gekleurde bevolking leeft hier. Het zonnetje scheen uitbundig dus er konden mooie foto’s gemaakt worden. Hierna reden we weer verder naar een andere natuurattractie in deze omgeving de beroemde pottholes. Ofwel ketels. Op deze plek waar twee rivieren samen komen in dit Blyde Canyon gebied waarvoor je dus echt niet naar de USA hoeft kon je zien wat waterkracht vermengd met zand tot stand heeft gebracht in al de duizenden jaren. Een zeer bijzonder iets om te bewonderen. ?Ook de lokale bevolking vond ons een attractie want ze wilden ook graag met ons op een foto! Ons laatste programmapunt van vandaag Gods Window kwam na een half uur rijden in beeld .De meesten klommen mee naar boven om vervolgens van een prachtig uitzicht te genieten. Omdat we op tijd vertrokken waren vanochtend konden we tot het einde van onze rit genieten van de omgeving met daglicht. Het laatste gedeelte van de rit voerde ons langs enorme plantages met Eucalyptus bomen voor de papierindustrie en dennenbomen voor de houtindustrie. Nadat we Hazyview gepasseerd waren volgende ontelbare hectares bananenplantages. Uiteindelijk kwamen we aan bij ons luxe 5* resort Hulala direct aan een meer gelegen. Met een heerlijk tropisch drankje werden we verwelkomt en konden we de sleutels in ontvangst nemen. Aangenaam verrast was iedereen toen ze hun onderkomen betraden. Voor ons diner was er een geweldige dansshow te zien in de tuin bij het zwembad van een groep overenthousiaste dansers en danseressen in kleurrijke kleding. Hierna volgde een heerlijk diner in buffetvorm met o.a. keuze uit kip en rundvlees. Ook een toetjes ontbrak niet. Morgen staat ons eerste bezoek aan het beroemde Krügerpark op het programma.

Foto’s treft u op onze Facebook pagina KLIK HIER

Verslag dag 4 Dinsdag 26 september

Na een goede nachtrust was het vanochtend om 6.30 uur op een aantal deuren klop klop want we vertrokken vandaag om 7.30 uur met onze eigen truck voor een eerste safaritocht door het Krügerpark. Het prachtige resort waar de blauwbal aapjes al vroeg actief waren en bij enkele gast zelfs de kamer binnenkwamen moesten we helaas al weer verlaten. Niet voordat we een lekker ontbijtje kregen voorgeschoteld. Vanwege het onweer eindigde het een in speciaal candlelight breakfast. Ook dat moet je meegemaakt hebben. Via een typisch Afrikaans dorp waar we meteen een indruk kregen van het lokale leven kwamen we aan bij de Nkebeni gate. De formaliteiten om binnen te mogen namen nogal wat tijd in beslag. Paspoortnummers en handtekening waren nodig van iedereen. Uiteindelijk begon onze tour door het park dat even groot is als de helft van Nederland met een oppervlakte van zo’n 18.000 km2! Al snel konden we stoppen voor de eerste wilde dieren. Dat we vandaag een geluksdag hadden zou later blijken. Ook vogelliefhebbers konden hun hart ophalen want er vliegen hier meer dan 275 verschillende soorten rond. Waarvan de meesten alleen in dit park te vinden zijn. Al snel moesten er meerdere stops gemaakt worden en kwam de eerste van de big five al in beeld. Omdat we in de lenteperiode reizen is er nog niet zoveel groen zodat het gemakkelijker is de dieren te spotten. Onze chauffeur Johan reageerde heel alert op onze stoptekens en ook hij zag vaak als eerste als er zich een nieuw object aankondigde. Dankzij het feit dat wij genoten van een hoog uitzicht met ramen die helemaal open konden was het gemakkelijk om foto’s te maken. Tijdens onze lunchstop zagen we ook iets van de bloemenpracht die dit land te bieden heeft. Wat bij ons als dure kamerplant te koop is staat hier zo in de wilde natuur. Nadat we onze rit weer een hele tijd vervolgd hadden werden er bij een rivier diverse stops gemaakt waar o.a. een kudde olifanten en ook Giraffes te zien waren. Ook werden we getrakteerd op een leeuwin die op pad was. Tot onze grote verrassing kwamen we ook uit bij een plek waar een luipaard zat. De aanwezigheid van het grote aantal auto’s en busjes maakte duidelijk dat dit een bijzondere plek was. Dit dier dat tot wel 130 km per uur over een afstand van 500 meter kan rennen is bijzonder lastig om te spotten. Na dit schouwspel reden we niets vermoedend verder. Ook zagen we op een wat grotere afstand een paar leeuwen liggen waarvan er een zicht uiteindelijk verplaatste. Ook een Hyena die lag te badderen mocht zich op ons bezoek verheugen. De firma Mc. Donalds was ook vandaag ruim vertegenwoordigd! Uiteindelijk hebben we deze dag veel geluk gehad en de hele big five uiteindelijk mogen zien! . Aan de rand van het park lag ons onderkomen voor de komende twee nachten; De Timbavati lodge. Alle onderkomens zijn gebouwd als rondavels met kleurrijke schildering aan de buitenkant. Vanwege de weersverwachting werd het heerlijke diner in binnen geserveerd. Als verrassing hadden Shaun en Paul een feesttaart voor Piet georganiseerd nadat deze vanmorgen bij het ontbijt al toegezongen was door iedereen. De taart kwam niet alleen want het bedienend personeel kwam hem aanbieden met feestelijke zang en uiteindelijk ook dans erbij! Een feestelijke afsluiting van deze mooie eerste dag in het Krügerpark. Morgen op pad voor een tour met four Wheel drive jeeps.

Verslag dag 5 Woensdag 28 September

Vandaag konden we voor de eerste keer ervaren wat het is om te picknicken. In alle vroegte werd door Shaun, Johan en Paul het ontbijt voorbereid met voor ieder wat wils. Een gezellig onderonsje met alle gasten die zelf hun brood dienden te smeren. Paul had medelijden dus vandaag vertrokken we om 7.30 i.p.v. om 5.30 uur andermaal richting Krügerpark. Deze keer echter met drie jeeps met ervaren rangers. Het ritueel aan de poort was hetzelfde als gisteren dus even geduld. Dat we deze dag echt geluk hadden mocht later blijken. Al direct na vertrek lag er een groep buffels op ons bezoek te wachten. Het meest agressieve dier ter wereld. Omdat het niet zo warm was als gisteren hadden de olifanten het helemaal naar hun zin vandaag. Voor de Impala’s hoefden we niet meer te stoppen want die hadden we al in overvloed gezien. Omdat we vandaag in een jeep zaten konden we van de geasfalteerde wegen af wat het avontuur alleen maar spannender maakte. Behalve de talrijke vogels met prachtige kleuren was het geluk op onze hand. Behalve veel giraffen zagen we bij grote uitzonderingen twee mannetjes leeuwen van wel heel dichtbij. Dit is geen alledaagse belevenis aldus de rangers. Even verderop lag het kadaver van een zebra met daarnaast twee leeuwen vrouwtjes. Na de middagpauze op een plek met een traditionele Zuid-Afrikaanse keuken gingen onze zoektocht weer verder. We kregen bericht dat er ergens een luipaardbaby met moeder gesignaleerd was. En inderdaad ook deze werd gevonden. Het jong lag boven in de bomen om hem te beschermen en de moeder was in de buurt op zoek naar eten. Wat de ene jeep niet zag werd door de andere wel vastgelegd op de gevoelige plaat. Daarnaast werd er nog op diverse plekken nog gestopt waar o.a. grote roofvogels in de bomen zaten. Ook een Hyena zat er vlak langs de doorgaande weg. Even voor 5 uur waren we weer terug bij ons resort om ons op te frissen. Ook het diner van deze avond met wederom een jarige Lei Smeets die zijn verjaardag hetzij een beetje verlaat mocht vieren met wederom een feestelijke taart. Morgen gaan we verkassen naar onze volgende bestemming Swaziland.

Dag 6 donderdag 28 September

Helaas moesten we na 2 nachten verbleven te hebben in het Krügerpark
alweer afscheid nemen van deze bijzondere locatie met zijn fraai
gekleurde huisjes. Deze ochtend rook het al vroeg naar gebakken spek.
Shaun, Paul en Johan hadden het ontbijt deze ochtend weer klaargemaakt. Nadat er de nodige handjes mee hadden geholpen om de
afwas te doen en alles in te laden reden we even na 7.30 uur richting onze nieuwe bestemming; Swaziland. Met onze bus/truck klommen we al snel de bergen in en konden we zien hoe het dagelijkse leven op het platteland er uit ziet. Je kon zien dat de lente in volle gang was want regelmatig zagen we de prachtige Jacarande bomen bloeien en ook de koraalbomen gaven een prachtige contrast met hun fel oranje/rode kleur.
Na enige tijd werd er een stop gemaakt om inkopen te doen voor de lunch en kon er weer gepind worden bij een moderne shoppingmall in Hazyview. Na de nodige bochten en wederom veen plantages met bananen,
sinaasappels, eucalyptus en naaldbomen kwamen we bij de grens met
Swaziland. Hier ie er nog echt sprake van werkverschaffing. Met de nodige bureaucratie moest er eerst een verzamellijst ingeleverd worden met de namen van de passagiers en paspoortgegevens. 1 ambtenaar moest de paspoorten stuk voor stuk scannen stempelen en vervolgens weer bij een andere desk het verzamelformulier laten afstempelen. Grens te voet oversteken en aan de Swaziland kant wederom hetzelfde tafereel. Al met
al bijna 1 uur nodige voor deze formaliteiten! Omdat er in Swaziland geen rustplaatsen zijn langs de weg werd besloten om de lunch op te schuiven en meteen door te rijden naar onze eindbestemming; het Mlilwane big game park nabij de hoofdstad van het land van de grote contrasten tussen arm en rijk dat eind jaren 60 door de Engelsen als onafhankelijk werd uitgeroepen. Dit land met zijn 1,2 miljoen inwoners heeft een oppervlakte van 200 x 65 kilometer. De hoofdstad liet veel moderne gebouwen zien en even verderop was het weer armoede troef. Via een zandpad dat lekker hobbelde kwamen we uiteindelijk aan bij de hoofdingang van het resort. Na nog een stuk verder gereden te hebben kwamen we bij ons verblijf aan; Een soort bijenkorven waar je in kon wonen. Wat een bijzonder verblijf! Hier werd in korte tijd de lunch klaargemaakt met heerlijke kipspiesjes met een speciale
kruidenmelange. Hierna kon iedereen op zijn gemak deze natuurlijke
omgeving gaan verkennen waar veel wilde dieren vrij rondlopen over het
complex. Het avondeten werd verzorgd in het restaurant van het complex. Na vertrek uit Nederland de eerste keer weer lekkere soep! Een van de vleesgerechten was Impala vlees waarvan we er de afgelopen dagen al heel veel gezien hadden. Ook de wroetvarkentjes met hun hoorntjes liepen er overal rond. Het leverde veel fotomomenten op. Na afloop van het diner was er als verrassing een dansshow. Deze kreeg een speciaal karakter omdat er ook veel Zuid-Afrikanen in het publiek zaten die meezongen en dansten. Dit tot groot genoegen van de zangers en de dansers. De benen zwiepten in elk geval weer enorm hoog de lucht in! Met een zaklamp bij de hand ging iedereen tenslotte naar zijn behive voor een welverdiende nachtrust.

Foto’s check onze Facebook pagina of klik hier

Dag 7 Vrijdag 29 September

Dankzij de meegebrachte zaklampen kon iedereen gisterenavond zijn
eigen bijenkorf gelukkig terugvinden want de Zuid-Afrikanen zijn niet
erg royaal met verlichting in de avonduren. Na het uitgebreide ontbijt in het restaurant van de lodge ging Shaun deze ochtend samen met de gasten een mooie wandeling maken. Omdat het een natuurreservaat is waar we verblijven lopen de Impala’s, apen en varkentjes er vrij rond.
Twee van hun lagen deze ochtend al lekker bij het kampvuur te luieren
terwijl er even verderop 2 aan het spit hingen! Verder brandde er inde buurt van het restaurant een vuur al 30 jaar continue! Ook de nabij
gelegen vijver bood een mooi plaatsje met een boom helemaal vol met
een soort reigers.
Het bleek hun vaste woonplek. Tijdens de wandeling waren er nog meer
dieren te zien van heel dichtbij. Ook de krokodillen vijver waar heel dichtbij gelopen werd was bijzonder om te zien. Gelukkig bleven ze allemaal in het water! Nadat iedereen terug was bij de receptie vertrokken we richting onze nieuwe bestemming: St. Lucia. Door een omgeving met ontzettend veel suikerriet wat ooit door de eerste pioniers naar Zuid-Afrika gebracht was kwamen we na enige tijd rijden bij de grens met Zuid-Afrika aan. Deze keer verliep de oversteek heel snel en de ambtenaren waren ook heel vriendelijk. Na korte tijd verder gereden te hebben vonden we een schaduwrijke plek waar de lunch werd geserveerd. In korte tijd met veel helpende handen stond alles op tafel. Samen met de Boerewors die Shaun had gebakken. Samen met de verse salades en de verse broodjes weer een voortreffelijke lunch a la minute. Hierna vervolgden we onze tocht en kwamen tegen de avond aan in St. Lucia. Hier was het oppassen geblazen want je kunt in de nachtelijke uren zomaar een Hippo tegenkomen op de straat. Na de check in het Shonalonga resort met een mooie tropische tuin met zwembad konden we al snel aanschuiven voor het avondeten. Echter niet voordat de eerste les Zuid-Afrikaans gevolgd was. Na de maaltijd werden we naar buiten gevraagd om een optreden van de Zulu dansers te kunnen meemaken. Ook werden sommige reisgasten gevraagd hun danskunsten te laten zien. Inmiddels was het na negenen en zocht iedereen zijn bedje op. De volgende dag stond er nl. een bezoek aan het nabij gelegen
wildpark op het programma.

Dag 8 Zaterdag 30 September

De wekker was vroeg gezet want om 5.30 uur (op verzoek van Paul een
half uur later dan wat standaard is) vertrokken er twee 4 wheel drive
jeeps richting het Hluhluwe park. Omdat het een beetje regende werden
de auto’s zo veel mogelijk afgedicht. De rit naar het park duurde nl.
ongeveer 1 uur. Omdat dit park bekend staat om de neushoorns die hier
gelukkig nog veel te vinden zijn kon men ze dan ook van heel dichtbij
aanschouwen. Ook de olifanten kwamen deze keer wel heel dichtbij tot
op slechts enkele meters van de jeeps verwijderd. Tussendoor werd er
op een rustplek een uitgebreid ontbijt geserveerd dat de rangers mee
hadden genomen vanaf het resort. Ondanks de lichte regenval was er
toch genoeg te zien tijdens deze gamedrive. Tegen 12.30 uur werd
iedereen weer netjes in st. Lucia afgezet. Shaun had in de tussentijd
samen met Paul de lunch bereid. Ook vandaag weer een lekkere warme
schotel met veel groenten en puree van verse aardappels. Elke dag weer
een andere verrassing. Daarna even relaxen want om 15.00 uur liep Johan met de groep via de hoofdstraat naar de plek waar de bootcruise
van start ging. Er waren veel Hippo’s die boven water kwamen dus er
konden weer veel foto’s gemaakt worden. Omdat het nogal bewolkt was
deze dag werd het al vroeg donker. Daarom werd iedereen door Paul
veilig naar huis geloodst. Ook het avondeten werd door Shaun en Paul
gemaakt. Vanavond stond er een heerlijke groentesoep op het programma
waarvan het recept meteen gevraagd werd. Daarna heerlijke gegrilde vis. Menigeen kwam voor een tweede portie terug! Verder was er een
ketel gevuld met Porkie. Een combinatie van Impalea vlees, verse
spercibonen en mais in een saus. Verder een groente die wij ook niet
kennen een halve groenen bol gevuld met zoete mais. Samen met de
andere bijgerechten weer een hele maaltijd. Na afloop waren er weer
veel helpende handjes die zorgden dat de afwas in no time aan de kant
was. Alweer een leuke dag achter de rug.

Dag 9 Zondag 1 Oktober

Vandaag gaan we alweer verhuizen. Shaun en Paul waren al extra vroeg
uit de veren om het uitgebreide ontbijt klaar te maken. Met natuurlijk
koffie, thee en jus. Maar ook een heerlijke verse fruitsalade, yoghurt, muesli, een gekookt eitje restjes en brood, vleeswaren en zoetwaren die het geheel compleet maakten. Ook nu weer de helpende handen die zorgden dat alles in een mum van tijd opgeruimd was en in de truck geladen om te kunnen vertrekken. De restjes van gisterenavond en vanmorgen werden niet weggegooid maar netjes in folie verpakt en achtergelaten voor de poetshulpen die dit als een heerlijk feestmaal mee konden nemen naar huis! Geen verspilling van voedsel dus. Klokslag 7.30 uur zaten we allemaal in de truck en reden we richting Drakensbergen. Onderweg weer veel te zien natuurlijk weer de enorme percelen loofbomen, suikerriet en plakkerdorpen. Ook zagen we in de omgeving van Durban; de derde stad in grootte van Zuid-Afrika dat hier het economisch hart van Zuid Afrika gevestigd is. Behalve een nieuw internationaal vliegveld overal veel fabrieken en transportondernemingen. Shaun vertelde tijdens de hele rit doorlopend over de geschiedenis en ontwikkelingen van zijn land. De
apartheidspolitiek was een groot onderwerp wat de geschiedenis van dit
land al sinds de eerste Koloniale activiteiten van heeft verdeeld.
Helaas voor de blanken zijn de rollen nu omgedraaid en moeten 8 op de
10 vacatures door zwarten ingevuld worden. Nelson Mandela heeft hier
veel aan bijgedragen. Ook het huidige politieke stelsel met het ANC
als grootste partij bepaald een deel van de huidige situatie. Of dit
ooit echt goed zal komen is nog maar de vraag. Nadat we weer een keer
gestopt waren bij een Pick n Pay waarvan de eigenaar trouwens een
gedeelte van zijn bedrijfswinst doet toekomen aan de zwarte economie
en we tevens de gelegenheid hadden om op eigen gelegenheid te lunchen
reden we nog een stukje verder en stopten we op de plek waar Nelson
Mandela in 1962 opgepakt is om vervolgens gedurende 50 jaar in de
gevangenis op robbeneiland te belanden. Ook hier kon Shaun haarfijn
uitleggen hoe dit tot stand was gekomen nadat men al heel lang naar
hem op zoek was. Ter ere van deze wereldverbeteraar is hier een
speciaal 10 meter hoog monument bestaande uit 50 palen opgericht. Als
je via de long way to freedom ofwel een lang wandelpad naar dit
monument loopt zien je de beeldtenis van Nelson Mandela terug op een
bijzondere manier. Momenteel wordt er een enorm museumcomplex gebouwd waarna deze plek die nu nog rustig is overspoeld zal gaan worden door toeristen. Nadat we langs een groot stuwmeer voor opwekking van
elektriciteit, door een drukke winkelstraat, langs weer een plakkerskamp en veel mooie huizen gereden waren zagen we het bordje Giant Castle opdoemen. Nog 40 kilometer te gaan. Geen idee hebben waar we naar toe gingen reden we gestaag de bergen in een prachtig landschap ontvouwde zich want zo ver als je kon kijken landerijen met ontelbaar veel koeien op enorme graslanderijen. Deze ruimte is in ons landje echt niet meer te vinden. Het leek maar niet op te houden wat een uitgestrektheid. Af en toe een flinke hobbel in de weg want er werd aan verbetering gewerkt. We raakten steeds verder van de bewoonde wereld en kwamen in een gebied waar het rundvee en zelfs paarden vrij rondliepen. Vele blije gezichten langs de wegkant die vrolijk naar ons zwaaiden. We konden merken dat we in een gebied kwamen waar weinig toeristen kwamen. Ook vielen de vele Rondavels en kerken ons op. Een school waarvan vele ramen kapot waren en veel groen en water. Op een gegeven moment werd de straat steeds onregelmatiger maar dat kwam wederom door wegwerkzaamheden. De elektriciteitsdraden werden steeds spaarzamer. We leken wel in de Schotse hooglanden terecht gekomen te zijn. Wat een prachtig landschap doemde er op. Uiteindelijk kwamen we bij de ingang van onze eindbestemming; Giant Castle terecht. Een nieuw paradijs werd voor ons geopend. Wat een machtige plek om te mogen verblijven. Geheel in Eco stijl ingericht werden we ondergebracht in ruime Chalets waarvan de deuren gesloten moesten blijven vanwege de dieren die hier allemaal rondliepen. Vooral de apen schenen zomaar je deur te kunnen openen op zoek naar voedsel. Deze plek is bekend om de bijzondere grottekeningen die onze voorvaderen hier duizenden jaren achtergelaten hebben. Het staat dan ook op de wereld erfgoedlijst. Na een heerlijk diner verzorgd door het complex kon iedereen zijn huisje weer opzoeken. Morgenvroeg lekker uitslapen want we gaan later op de ochtend een wandeling maken in dit prachtige gebied.

Dag 10 Maandag 2 Oktober

Met een heerlijk uitbundig schijnende zon werden we deze ochtend gewekt. Sommigen waren inmiddels al aan het nieuwe dagritme gewend en waren al weer vroeg uit de veren. Het beloofde een heerlijke dag te worden want ook de temperatuur was op dit tijdstip van de dag al zeer aangenaam. Het ontbijt in buffetvorm werd deze ochtend wederom in het retaurant van het resort genuttigd. Hierna ging chauffeur Johan om 10.00 uur samen met de gasten een wandeling maken naar een plek waar rotstekeningen van duizenden jaren te zien waren. Het pad er naartoe leverde mooie vergezichten en een prachtige flora op. Hier zagen we bloemen die we in Nederland wel en niet kennen. Met behulp van de mens worden hier elk jaar bepaalde gedeeltes afgebrand om het jonge groen weer tevoorschijn te laten komen. Op een gegeven moment moest er iets meer geklommen worden over rotsblokken maar dit werd beloond met o.a. de bloei van familie van de amaryllis die wij niet kennen. Het leken in eerste instantie tulpen maar van dichterbij was het toch wat anders. Boven aangekomen stond een local op ons te wachten voor een 1 uur durende rondleiding langs het grottencomplex. Hier kregen we een uitleg hoe de Bosjesmannen hier oorspronkelijk geleefd hadden met alle tovenarij en hekserij erbij. De primitieve leefwijze werd uitgebeeld en ook de lengte van dit volk viel ons op. Op diverse plekken waren er tekeningen te zien die met natuurlijke materialen waren aangebracht. Omdat men niet precies weet hoe dit proces gedaan is kan men het ook niet herstellen. Duidelijk waren op sommige plaatsen met uitleg erbij goed te zien. Hierna liepen we via een andere route weer terug naar onze appartamenten van het resort. Doordat we zo afgelegen verbleven was contact met de buitenwereld nagenoeg onmogelijk. Kort na de middag werd vanuit een van de chalets de lunch geserveerd. De middag was ter vrije invulling. Een gedeelte van de groep ging nog een andere wandeling maken terwijl sommigen het haardvuur aanstoken en anderen meehielpen met de bereiding van het avondeten helemaal in Zuid-Afrikaanse stijl. Onze Shaun had weer flink zijn best gedaan door verschillende gerechten te bereiden. Complimenten bleven dan ook niet uit. Er was o.a. weer een heerlijke soep en als hoofdgerecht Morgen gaan we weer verkassen en verhuizen we naar Lesotho; wederom een ander land binnen Zuid-Afrika.

Dag 11 Dinsdag 3 oktober.

Omdat we vandaag een lange rit voor de boeg hebben staat het ontbijt in het restaurant al om 7.00 uur voor ons klaar. Vanwege het feit dat er een aantal gasten verder weg logeerden was besloten om hun bagage met de bus op te halen. Dit pakte echter anders uit dan gepland. Omdat de weg een beetje smal was eindigde deze tocht met een kapotte band!. Er waren twee reserve wielen aan boord maar er was aanvankelijk een probleem met het loskrijgen van de bouten die in een andere richting los moesten dan wat wij gewend zijn. Met 1 ½ uur vertraging vertrokken we uiteindelijk richting Lesotho. Het eerste gedeelte weer volop heuvels waarop koeien grazen en plakkerskampen met armoedige huisjes erop. Bij elk huisje of groep van huisjes een rondavel waar de voorouders aanbeden worden. Via de Golden Gate route die 28.000 m2 kilometer groot is en zijn naam dankt het aan de kleur van de rotswanden als de zon er op schijnt. Met de strakblauwe lucht die we vandaag hebben komt dit gevoel helemaal tot zijn recht. Hierna reden we via de golden gate route waar we een fotostop maakten door een prachtig landschap. Her en der liepen zebra’s en apen. Wat zijn we toch klein als je deze machtige natuur ziet. In Harrismith waar we ons lunchmoment hadden en we weer nieuwe inkopen konden doen voor de lunch van de volgende dagen kwam een mobiele bandenfirma de kapotte band repareren. Dit duurde echter langer dan gepland. Ook dat is Afrika. Tegen 17.30 uur kwamen we uiteindelijk aan bij de grens met Lesotho. Net hiervoor was er nog een grote politiecontrole op zoek naar verdovende middelen die in Lesotho wel legaal zijn maar in Zuid-Afrika niet. Het was een grote drukte bij de grens dus konden we aansluiten in een hele lange rij wachtenden. Van het ene op het nadere moment werd zelfs 1 van de 2 loketten gesloten zodat er maar 1 ambtenaar was voor een paar honderd mensen aan de Zuid Afrika kant. Hierna lopend over een brug naar de Lesotho grenswachters. Hier stonden echter 3 vriendelijke ambtenaren op ons te wachten. Uiteindelijk bijna 2 uur nodig voor deze oversteek. Meer uren wachten is echter ook niet ongebruikelijk hier! Via Masuru; de hoofdstad van een land met slechts 250.000 inwoners reden we door een prachtige lichtshow gevormd door het onweer en regen de bergen in. Onderweg had Shaun met de uiteindelijk gevonden microfoon na een speurtocht langs vele winkels al weer heel veel verteld over de geschiedenis, gebruiken en gewoonten in dit land. Regelmatig schoten we in de lach om zijn taalgebruik.
Het laatste traject van 7 kilometer verliep over een onverharde weg wat veel toeristen ervan weerhoudt om dit gebied te bezoeken. Ons dus niet. Rond 20.30 uur arriveerden we bij de gate en werden we verwelkomt door de manager. Meteen maar aangeschoven voor het diner met heerlijk rundvlees. Hierna werd iedereen samen met een van de kofferdragers naar zijn huisje gebracht. Vanwege de duisternis was een zaklamp wederom geen overbodige luxe. Om energie te sparen ging om 22.00 uur de stroom eraf dus verder met een kaarsje.

Dag 12 Woensdag 4 oktober

Vanaf 6 uur was er weer stroom op de leiding. Echter iedereen was al veel eerder deze nacht wakker van de vele regen en de hevige onweer die het gebied deze nacht aandeed. De locals zagen het als een geschenk uit de hemel want neerslag was hier echt gewenst. Na een ontbijt op zijn Lesotho’s werden we om 9.30 uur verwacht voor een uitgebreide wandeling door de omgeving. Met maar liefst 5 locale gidsen gingen we op pad. Allereerst vertelde een jongedame ons iets over het project waarmee 5000 locals ondersteund worden via een trust. Daarna konden er inkopen gedaan worden in de PC Hoofdtstraat van Malealea. Net buiten de toegangspoort begon deze “winkelstraat” met kleine vierkante gebouwtjes van golfplaten vormden de winkeltraat van Malealea met zijn 800 inwoners. We mochten een kijkje binnen nemen om te zien wat er te koop was. Vanwege de nationale feestdag hadden de kinderen vrij van school. De gidsen vertelden over het leven in het dorp. Over de rondavels waarin vuur gestookt kon worden om te koken maar ook als het koud was; op deze hoogte niet vreemd natuurlijk. De vierkante gebouwtjes waren de zondagse kamers of werden gebruikt als in de rondavel niet voldoende slaapplek was voor het gezin. Er was maar een waterbron in het dorp. Van hieruit waren vijf leidingen aangelegd naar verschillende plekken in het dorp om water te tappen. Dit zonder enige kosten. Ook het woord belasting was hier onbekend. Niet veel later werden we uitgenodigd om bij een lokale bierbrouwerij binnen te kijken. Aan de kleur geel van de plastic zak kon je zien dat hier een bierbrouwerij was. Bij een rode plastic zak verkocht men vlees en bij een groene groenten en fruit. Bij een witte zak verkocht men maïsbier. Ondanks de uitnodiging om te proeven had daar niemand behoefte aan. Weer verderop stond een vrij modern gebouwtje waar lokale huisnijverheid te koop werd aangeboden. Daarna liepen we in de stralende zon door een veld wat leek op narcissen naar een ander dorp. Via een vallei kwamen we bij een historisch museum. Hier zagen we een ouderwetse oven gemaakt van stenen en leem waarop water gekookt werd. Ook de bouw van de huizen uit de 18e eeuw was heel bijzonder wat betreft constructie. Warm in de winter en koel in de zomer. Onderweg hadden we al aan veel kinderen en moeders snoepgoed, zeepjes en ballonnen uitgedeeld. Een aantal gasten had deze ochtend al kleding gedeponeerd in een box bij het complex. Hierna liepen we naar de school van het dorp waar we zeer aangenaam verrast werden. Bij het binnentreden zaten er zeker 60 tot 70 kinderen van jong tot oud op ons te wachten! Speciaal voor ons opgetrommeld. Een van de 7 onderwijzers gaf de leiding en liet de kinderen voor ons zingen en dansen. Heel enthousiast vertelde de onderwijzer over het schoolsysteem en er konden natuurlijk ook vragen gesteld worden. De opgetrommelde kinderen waren blij met de uit Nederland meegebrachte pennen en potloden en snoepgoed..Elke onderwijzer dient hier 10 schoolvakken te onderwijzen. Er zijn 7 schooljaren lager onderwijs van 6 t.m 13 jaar. Daarna 3 jaar voortgezet onderwijs. Schoolkleding is verplicht en zelf aan te schaffen. Ontbijt en lunch wordt door de regering betaald. Universitaire studie dient zelf bekostigd te worden. Met veel meer kennis van zaken op zak keerden we weer terug naar ons complex. De lunch leek deze middag meer op een diner. Shaun had weer voortreffelijk gekookt met verse spinazie, lamskoteletten van de grill en heerlijk gekruide super aardappelparten Er waren al gasten die hem wel als huiskok wilden in Nederland! De middag was verder vrij ter invulling. Om 17.30 uur kon er genoten worden van een plaatselijk koor dat diverse liederen en gospels ten gehore bracht.

Voor foto’s KLIK HIER

Verslag dag 13 donderdag 5 oktober

Omdat we vandaag de langste rit van deze reis op het programma hebben staan ontbijten we al om 7.00 uur. Het is eigenlijk nog handschoenenweer als we onze tassen naar de truck brengen maar dat mag de pret niet drukken. Het had de hele nacht geregend en de bergtoppen waren bedekt met een laagje sneeuw! Even na 7.30 rijden we al hobbelend naar de harde weg die 7 kilometer verderop begint. Bij het hoogste punt van de bergpas op 2001 meter maken we nog even een fotostop om de sneeuwtoppen vast te leggen. Onderweg zien we nog heel vaak hoe arm en primitief er in dit land geleefd wordt. Na enkele toiletstops en een shopstop om de eigen lunch te kopen. Even na 17.30 uur kwamen we aan bij het Areena resort in Cintsa; een hele andere omgeving. Wat een verschil in dit 4* resort met de plek waar we de afgelopen 2 nachten verbleven. Vanavond eten we in het restaurant van het complex waar zelfs giraffen rondlopen waaronder een tamme die hier opgegroeid is. Een typische Zuid-Afrikaans maaltijd stond op het menu. Als afsluiter een ijsje met chocoladesaus.

Verslag dag 14 vrijdag 6 oktober

Naar mate de reis vordert lijkt het alsof we steeds dichter bij de dieren komen! Na een Zuid-Afrikaans ontbijtje met veel warme gerechten en zelfs frietjes verzorgt door het Areena resort is deze dag in principe ter vrije besteding. Omdat het een stralende dag is gaan we met z’n allen naar de kust. We treffen het want behalve een kalme zee zien we regelmatig walvissen tevoorschijn komen. Terwijl iedereen zich vermaakt aan het strand met een wandeling en het vinden van bijzondere schelpen bereiden Shaun en Paul samen de lunch voor. De aanwezige barbecue plek is perfect voor de hamburger met uitgebreide garnituur die vandaag op het menu staat. Rond 13.30 uur rijden we weer terug naar het resort. Omdat er nog geen giraffe gezien was organiseerde Paul een begeleid bezoek aan de plek waar ze zich bevonden. Er volgde een uitleg en men kon de tamme Giraf zelf voederen en aanraken. Een bijzondere belevenis natuurlijk. Vanwege het educatieve karakter van deze locatie lopen er sowieso overal dieren op dit park vrij rond. Reuze schilpadden en pauwhanen kom je regelmatig tegen terwijl in het afgesloten gedeelte o.a. impala’s en zebra’s rondlopen. Heel mooi hoe mens en dier hier verenigd worden. Ook het diner wordt vanavond weer zelf bereid. De broekriemen kunnen weer een gaatje opschuiven. Er is wederom heerlijk gekookt. Om de afwas op de eetlocatie te beperken wordt iedereen gevraagd zijn eigen porselein mee te brengen. Wat een gezellige boel. Vanavond krijgen we naast de andere gerechten weer een lekker soepje geserveerd. Er wordt nog lekker nagepraat en geborreld voordat iedereen weer huiswaarts keert.

Verslag dag 15 zaterdag 7 oktober.

Helaas gaan we vandaag deze mooie plek alweer verlaten. Langs de Indische oceaankust rijden we richting Addo. Onderweg weer eerst even een shopstop waarna we een plek op zoeken om te lunchen. Op een parkeerplaats direct aan de kust bij Port Alfred werd de lunch geserveerd. Vandaag staan deze ochtend vers gebakken broodjes met Frankfurters op het menu. Hierna was het nog een kleine 2 uur rijden voordat we onze eindbestemming waren. Onderweg zagen we veel zebra’s grazen en ook de lokale bevolking die in grote getale op de citrus plantages met o.a. citroenen en sinaasappels werkten zwaaien naar ons in hun groene overalls. Het leken net gevangenen die los gelaten waren. Met een hartelijke ontvangst werden we welkom geheten in het kleinschalige Kuduridge resort waar we werden ondergebracht in chalets en tents. Weer helemaal basic allemaal. De bar en de plek waar gekookt werd lag in een patio en de tv bood een spannende sportwedstrijd. De eigenaar zorgen voor een gezellig knapperend kampvuur in het midden. Shaun had voor vanavond weer een heerlijk menu voorbereid. Verse champignonsoep en super lekkere spaghetti. Met een lekker ijsje als dessert was het weer een geslaagde maaltijd. Het knapperende kampvuur in het midden van de patio zorgde ervoor dat onder het genot van een heerlijk glaasje Zuid-Afrikaanse wijn of een lokaal biertje de avond nog wat langer duurde. Tegen tienen zochten de laatste gasten hun bedje pas op.

Verslag dag 16 zondag 8 oktober

Een wekker heb je in Zuid-Afrika eigenlijk niet nodig. Het vroege ochtendgloren en de vogeltjes fluiten je vanzelf wel wakker. Het ontbijt werd vanmorgen weer door Shaun en Paul verzorgd. Roerei met champignons, gebakken spek, en flensjes stonden er op het menu. Niet verkeerd toch om de dag mee te beginnen. Om 8.45 uur konden we vertrekken voor ons nieuwe avontuur. Dit latere vertrek was te danken aan de formule 1 race waarin Max Verstappen 2e werd. Deze wedstrijd moest echt tot het einde bekeken worden. Na een korte rit kwamen we bij de ingang van het Addo National Elefant park aan. Na de nodige formaliteiten mochten we naar binnen. Veel begroeiing waardoor we dachten dat we niets tegen zouden komen. Dat dit niet zo was bleek niet veel later. De eerste zebra’s en poemba’s zagen we al heel snel. Nadat we weer even hadden rondgereden zonder verder nog iets bijzonders te zien werd ons geduld beloond; de eerste olifanten. Hier in dit park waar er wel meer als 1000 leven wonen ze in grotere families. We hadden deze ochtend veel geluk want her en der troffen we hele kuddes aan die op slechts een paar meter van ons voertuig verwijderd waren. Ook waren er opvallend veel kleine olifantjes te zien. Nadat we aan het begin van onze gamedrive al een buffel hadden gezien troffen we na de wc stop een door exemplaar aan. Een Hyena was aan zijn maaltijd bezig en liet zich niet afschrikken door ons bezoek. Waarschijnlijk was deze buffel al eerder door een leeuw gedood en het lekeerste al eruit gegeten. De restjes waren over voor dit dier. Wat waren we toch weer geluksvogels. Op een gegeven moment waren we niet meer tevreden als we weer pumba’s of zebra’s zagen. Het begon zo gewoon te worden terwijl dat zeker niet zo is. Nadat we het wildpark verlaten hadden stopten we op een parkeerplaats dicht bij een SPAR waar Shaun samen met Paul de lunch klaar maakten. De rest ging even shoppen. Vandaag vissticks op het menu. Weer een gaatje in de broekriem minder over! Zoals elke dag werd hetgeen wat overbleef uitgedeeld aan de locals. Via een prachtige route met veel bloeiende bomen en ontelbaar veel vleeskoeien en melkkoeien kwamen we uiteindelijk aan bij Tsitsikama. Hier gingen we logeren in een moder4n golf resort direct aan de kust. We werden ondergebracht in hotelkamers en in cottages. De weergoden hadden het vandaag niet goed met ons voor. De regen kwam in bakken naar beneden! Het avondeten werd bereid in een van de cottages waar iedereen zich uiteindelijk rond 20.30 uur verzamelde voor het diner. Behalve weer een lekkere3 verse soep bestond het dessert vandaag uit worteltaart. Nooit geweten dat die zo lekker kon zijn. Morgen een heerlijke wandeldag voor de boeg in een schitterende omgeving.

Verslag dag 17 Maandag 9 oktober

Wat zijn we toch bevoorrecht dat we een dergelijke reis kunnen maken. Geen standaard programma maar de nodige vrijheid om zelf ook dingen te ontdekken en doen. Na het ontbijt in het hoofdgebouw konden we gesterkt de bus/truck instappen voor een rit naar het Garden route National park in Tsitsikamma. De hele nacht was de regen weer in bakken naar beneden gekomen. De lokale bevolking was er wederom heel blij mee, maar de stralend blauwe lucht met de zon erbij namen al snel deze plaats in. Elke bezoeker wordt ook hier geregistreerd dus er moest weer een formulier met namen, paspoortnummers en handtekening ingevuld wordt voordat we het park op mochten. Na een korte rit werden we beloond met een prachtig uitzicht over de Indische oceaan. We hadden de keuze uit de mouth trail route van 2 kilometer naar de hangbrug of een 6 kilometer lange Otter route naar de waterval. De meesten kozen voor de eerste optie omdat de andere volgens Shaun erg zwaar was. Met schitterende uitzichten onderweg via een vrijwel permanent met trappen en vlonders gebouwde route langs volop bloeiende aronskelken en andere mooie bloemen kwam je uiteindelijk aan bij de hangbrug. Vanwege de storm de afgelopen nacht waren er slechts enkele dolfijnen te spotten bij de hangbrug. Onderweg kropen er overal otters door het gras die niet blij waren met ons bezoek. Aan de andere kant van deze recreatiestrook langs de rotsachtige kust met prachtige kleurschakeringen ging het er heel anders aan toe. Hier geen gebaande wegen maar volop klauteren en springen van de ene naar de andere rots. Echter alle inspanning werd beloond met een prachtig uitzicht op een grote waterval die naar beneden kwam. Met een heerlijke zon op onze bolletjes genoten we van de lunch met wraps wederom direct aan het strand. Even voor 15.00 uur reden we terug naar ons resort. Onderweg werd er nog een stop gemaakt bij een brug die over een diepe ravijn was aangelegd. Hier konden weer de nodige foto’s gemaakt worden. De rest van de middag kon iedereen weer naar eigen wens invullen. De avondmaaltijd werd wederom in een van de cottages genuttigd. Ook deze laatste keer dat er zelf een diner gekookt werd was het weer een royaal menu met voor elk wat wils. Wat vliegt de tijd hier voorbij.

Verslag dag 18 dinsdag 10 oktober

Het zonnetje scheen ons vandaag al weer vroeg tegemoet. Omdat we dicht bij de evenaar zitten is het zomer en winter rond 6 uur al volop licht. De meesten waren daarom al weer vroeg uit de veren. Na een heerlijk ontbijt vertrokken we richting de hoogste bungy jump brug ter wereld die op onze route ligt. Met een hoogte van bijna 260 meter een hele lange val die je moet maken alvorens je weer omhoog getakeld wordt. Het was er erg druk want de een na de ander waagde een sprong in het diepe. Sinds de opening heeft er zich nog geen enkel ongeval voorgedaan. Safety first! Er was volop handel te koop dus sommigen konden de verleiding niet weerstaan. Er hing een bord met daarop iemand die in het guiness book of records is opgenomen met 105 sprongen in 24 uur! We merkten dat we in steeds toeristischer gebied kwamen. Niet veel verder draaiden we af naar een plek waar een Apen en een Vogelpark gevestigd was. In een heel natuurlijke omgeving zijn hier honderden verschillende vogels en apen verzameld. Het betreft een project dat door de overheid geleidt wordt om o.a. afgedankte apen weer terug te brengen naar de natuur. Een van de medewerksters vertelde dat er mensen zijn die apen zelfs leren met mes en vork te eten! Hoe dom kun je zijn. Nagenoeg iedereen bezocht gedurende twee uur een van beide parken. Nadat we weer een half uurtje gereden hadden kwamen we aan in Plettenberg. Eerst even shoppen en naar de apotheek waar je je medicijnen in een afgesloten vogelkooitje mee naar de kassa moet nemen om diefstal te voorkomen. Een van de gasten moest voor een consult een antibiotica kuur en drie medicijnen bij elkaar slechts € 45,- betalen! Aan de kust op een schitterende plek met wederom souvenir kraampjes bereidde Shaun weer een heerlijke lunch waar gretig gebruik van werd gemaakt. Weer een gaatje opschuiven in de broekriem! Uiteindelijk kwamen we even na 4 uur aan in Knysna; onze eindbestemming voor vandaag. Ons 4* Protea hotel lag direct aan the waterfront zodat er nog meer geshopt kon worden in het winkelcentrum om de hoek. Hier zagen we bij de receptie de nationale bloem; de Protea prachtig gedecoreerd in een grote vaas. Samen met Shaun liepen we naar het atelier van Peggy die Shaun een keer in Durban ontmoet had. Zij steunt de lokale bevolking met haar project dat financieel ondersteund wordt door de overheid. Enkele gasten kochten iets om haar project verder te ondersteunen. Het diner was gereserveerd bij 34 South; een trendy restaurant en sushibar aan de boulevard waar we een heerlijk 3 gangen menu geserveerd kregen. Helaas gaan we morgen deze plaats al weer verlaten richting Oudtshoorn. Het leuke van deze reis is dat er elke dag weer andere verrassingen tevoorschijn komen die vooraf niet bekend zijn.

Verslag dag 19 Woensdag 11 Oktober

Vanochtend lekker kunnen uitslapen want we vertrokken pas om 9.30 uur naar onze volgende bestemming nabij Oudtshoorn. . Na een mooie rit langs de oceaan en door een berglandschap met lenteachtige begroeiing kwamen we ver boven de oceaan op een uitkijkpunt aan waar de kans op het zien van walvissen in deze periode erg groot is. Het is nl. dating time voor deze dieren. Ze doen dat bij voorkeur in ondiep water om niet door haaien aangevallen te worden. Hierna volgde een steile klim met prachtige witte bloemen naast de weg tot een hoogte van 900 meter waar we een bergpas overstaken. Hier kwamen we in een vallei terecht waar volop hop verbouwd werd en veel streekboerderijen en winkels met streekproducten te vinden zijn. Bij een ervan werd een toiletstop gemaakt. Aanvankelijk voor een toiletstop, maar uiteindelijk ook voor koffie en diverse lokale aankopen. Dat is het verrassende van deze reis. Het volgende programmapunt was een bezoek aan een struisvogel boerderij. Men dacht dat we alleen struisvogels gingen bekijken. We werden ontvangen door een Zuid-Afrikaans sprekende gids die ons het hele verhaal van deze dieren vertelde. Ze komen oorspronkelijk uit de Sahara en kunnen dus goed overleven in een warm klimaat. Een ei weegt normaal gesproken minimaal 700 gram met een inhoud van 24 kippeneieren! Elke 2 dagen wordt er een gelegd. Er hing een schilderijbak met daarin de dingen die een struisvogel behalve voedsel in de vorm van pallets nog meer eet; stenen stokjes porselein en nog veel meer. Dit om het voedsel te kunnen verteren. Een struisvogel kan meer dan 40 jaar oud worden! De ogen wegen 60 gram en zijn hersenen maar 40 gram! Hij denkt alleen maar aan eten en kan zijn hoofd 360 graden draaien. Een mannetje kan meerdere vrouwtjes hebben. Een volwassen struisvogel weegt meer dan 120 kilo en kan tot 85 kilometer per uur rennen. Hij heeft maar 2 tenen en het uitbroeden van een ei duurt 42 dagen. Het is een agressief dier dat graag schopt. Hij kan alleen maar vooruit kijken. Vroeger waren struisvogelveren heel kostbaar en werd er goud geld mee verdiend. Nadat de auto industrie gemoderniseerd werd pasten de dames met struisveren op hun hoed niet meer in de auto! Hierna betraden een andere ruimte waar een broedmachine stond. Helaas hier geen jonge struisvogels in de broedmachine te zien. Ze waren een paar dagen eerder al naar buiten verplaatst. Een baby struisvogel moet zich door een dikke schil van wel 2 millimeter heen pikken om uit het ei te komen. De eerste drie dagen leven ze van het vocht dat in de baarmoeder zit. Men noemt dit glycerine. Een struisvogel van 6 maanden is al een flink exemplaar en eet tot 4 kilo voer per dag. Volwassen exemplaren eten gemakkelijk 10 kilo per dag. Het oudste exemplaar mochten we bewonderen en voeren. Zij is van kleins af aan met mensen opgegroeid en ook te benaderen. Enkelen van ons durfden het aan om ze uit de hand te laten eten. Verderop was een familie met jonge struisvogels te zien die nog geen 10 dagen oud waren. Ook masseerde een groep struisvogels enkele van onze gasten met hun halzen die dubbel gedraaid kunnen worden! Struisvogels kunnen een last tot 75 kilo! dragen. Tenslotte volgde er nog een test waarbij enkele gasten op de eieren gingen staan zonder dat ze braken. De laatste door Shaun bereide lunch bestond vandaag uit vers Turkse brood met heel mager struisvogelbiefstukjes. Heerlijk! Vanwege de heerlijke zomerse temperatuur was het genieten in de schaduw van een enorme boom bij onze bus. Een half uur rijden verder kwamen we aan bij de beroemde Cango grotten. We hadden de tijd om er rond te kijken en een souvenirtje te kopen. Met een Engels en Zuid-Afrikaans sprekende gids gingen we het enorme grottenstelsel binnen. Momenteel heeft het een lengte van 5,4 kilometer maar wij bezoeken slechts een gedeelte ervan. Een paar honderd jaar geleden ontdekt en tegenwoordig met bijna 300.000 bezoekers per jaar een grote attractie. Wat we daarbinnen zagen overtrof onze verwachtingen weer eens een keer. Enorme stalagmieten en stalactieten konden we bewonderen heel mooi aangelicht en toegelicht door onze professionele gids. Bij een goed gebruik van je fantasie zag je de toren van Pisa op een plek waar stalagmieten en stalactieten versmolten waren tot een geheel. Ook een hemelbed met in de nabijheid een champagnefles en de kindjes die er gemaakt waren die wel 400 jaar oud waren! Een mooi verhaal! In zaal 1 hing trouwens zo’n goede akoestiek dat het Limburgs volkslied werd ingezet om dat te testen. Een mooi afsluiting van weer een pracht dag. Slechts korte tijd rijden en we waren al bij ons overnachtingadres; De oude Meul in een prachtige bergachtige groene omgeving die helemaal past bij de reis die we aan het maken zijn.

Verslag dag 20 donderdag 12 oktober

Omdat we vandaag een hele rit voor de boeg hebben liep de wekker vandaag weer eens wat vroeger af. Gesterkt door een stevig ontbijt bij over vriendelijke mensen van de Oude Muel vertrokken we even na 7.30 uur richting Kaapstad. Onze Shaun had trouwens voor vandaag weer eens een alternatieve route uitgezocht in plaats van een van de hoofdwegen. Hierdoor reden we weer door een prachtig landschap wat veel afwisseling kende. Het is moeilijk te beschrijven wat we allemaal onderweg zien. Een dergelijke rit moet je echt persoonlijk ervaren. Tijd voor een sanitaire stop. Dit keer op een wel heel bijzondere plek; Ronnies sex shop. Helemaal in the midle of nowwhere. De hele bar hing hier vol met beha’s en andere lingerie. De meesten met een handtekening erop van de oorspronkelijke eigenaar. Overal was alles volgeschreven of beplakt met stickers. Wat weer een bijzondere plek. We hoefden gelukkig niet de dames te tellen voordat we vertrokken! Onderweg enorme percelen waarop grootschalig graan verbouwd werd. De eerste oogst was al in volle gang. Nadat iedereen zijn eigen lunch had ingekocht Hierna reden we weer via een route waar we ook al diverse wijngaarden zagen verder en kwamen bij een plek in Betty’s bay waar hele mooie huizen stonden en er een hele kolonie pinguïns woonde. Ook de pinguïns waren aan hun paringstijd bezig en de otters hadden hun best al eerder gedaan want er liepen veel jonkies rond. Een laag hek markeerde de plek tot waar wij mochten komen om de pinguïns van dichtbij te zien. Ook deze dieren hielden zich aan deze regel want ze bleven ook allemaal aan de andere kant van het hek. Afspraak is afspraak! Na deze korte stop vervolgden we onze rit richting Kaapstad pal langs de actieve kust. Er komen hier witte haaien voor dus zwemmen is niet echt aan te bevelen. Ondanks dat Gordon tijdens deze reis niet in het nieuws was kwamen we zijn naam toch tegen in de vorm van een baai die zijn naam droeg! Inmiddels zagen we ook al Cape point en de Tafelberg liggen. Daarna opende zich een uitzicht op wijngaarden zo ver als ons oog reikte. In de buurt van Kaapstad gekomen passeerden we een zgn. plakkerskamp van wel 10 kilometer lang waar rond 500.000 kleurlingen uit heel Afrika dicht op elkaar woonden in blikken golfplaten “huisjes”elk voor ongeveer 6 personen met een centrale sanitaire voorziening. We konden onze ogen niet geloven. Dit laten de media ons niet zien. Wat wonen wij dan toch in een hemels paradijs. De apartheid heeft dit soort woonvormen noodzakelijk gemaakt. Een oplossing in afzienbare tijd is onmogelijk ongeacht welke regeringspartij de macht vormt. Er worden inmiddels wel wat betere woninkjes bijgebouwd. Nog slechts een paar kilometer en we kregen ons eindpunt Kaapstad te zien. Op 12 kilometer afstand lag Robbeneiland waar Nelson Mandela 20 jaar gevangen heeft gezeten te zien en ook de Tafelberg was in beeld. We troffen het want ons Cape Diamond hotel lag in hartje Kaapstad op loopafstand van de bezienswaardigheden. Met een heerlijk 3 gangen diner in ons hotel konden we deze wederom geslaagde dag afsluiten.

Verslag dag 21 vrijdag 13 oktober

De weersvoorspelling was 100% correct. Bij het openen van de gordijnen om 6.00 uur straalde de zon in een strak blauwe lucht. Een rijkelijk ontbijt met o.a. heerlijk vers gesneden fruit stond voor ons klaar. Om 8.00 uur liepen we samen met Shaun richting de Kathedraal. Onderweg kwamen we langs diverse monumenten en het gebouw waar ooit 8000 slaven gewoond hebben. Na een bezoek aan de St. George Kathedraal liepen we naar de oorspronkelijk groente en fruitmarkt die tegenwoordig vol staat met souvenirkramen. Hier had iedereen de tijd om nog wat leuks te vinden voor het thuisfront. Vervolgens lipen we langs het justitiegebouw waar twee banken stonden waarvan er destijds een alleen voor de blanken was en de andere voor de kleurlingen! Als men naar de dokter moest was er voor de blanken een andere ingang dan voor de kleurlingen! En zo waren er tijdens de apartheid veel van dit soort regels. Helaas is er nog lang geen rust in dit land wat dit onderwerp betreft. Door het grote stadspark met veel dieren en bloemen liepen we weer terug naar ons hotel. Even later met de bus naar de wijn en kaasproeverij. Vrijdag de 13e deed zijn naam eer aan want op de weg naar de bodega liep het verkeer helemaal vast. Via een omweg uiteindelijk toch op de bestemming aangekomen. Hier stond ons een heerlijke proeverij met 7 wijnen en 6 verschillende kaasjes te wachten. Daarna terug naar Kaapstad, wederom met enige vertraging. Omdat het gisteren heel hard waaide hadden alle toeristen hetzelfde op het programma staan; een bezoek aan de Tafelberg. Met een wachttijd van 1 uur kwamen we boven op de meer dan 1085 meter hoge top aan. Ook waren er regelmatig walvissen te spotten. Vanwege paringstijd begeven ze zich tot dicht aan de kust waar ze niet lastig gevallen worden door de witte haaien die het gemunt hebben op de baby’s die na een dracht van 3 jaar geboren worden! In 2011 is de Tafelberg uitgeroepen tot 1 van de 7 wonders of nature. Niet vanwege de berg, maar vanwege de unieke planten en bloemen die hier voor komen. Iedereen had ruim de tijd op deze berg die zijn naam dank aan de wolken die heel vaak als een tafellaken over deze platte berg heen hangen. Het is ook mogelijk de berg te voet te beklimmen! Vanwege het stralende weer hadden we geen betere dag kunnen uitkiezen. Waarheen je ook keek, overal een fenominaal uitzicht op o.a. Kaapstad zelf, het voetbalstadion bekend van het wk, robbeneiland, de leeuwenkop enz. De fototoestellen draaiden overuren vandaag. Niet alleen vanwege de uitzichten maar ook vanwege de vele bijzondere planten en bloemen die op dit moment in volle bloei staan. Een internationaal mengelmoes van toeristen bij elkaar op deze internationale ontmoetingsplek met overal behulpzaam vriendelijk personeel. Terug bij het basisgebouw reden we het centrum van de hoofdstad in om uiteindelijk in ons hotel aan te komen voor een laatste Zuid-Afrikaans diner.