Verslag rondreis Roemenië 27 augustus – 3 september 2025
Dag 1
Na een gedegen voorbereiding omdat we de laatste keer net voor de Corona crisis op bezoek waren in dit mooie land reden we rond het middaguur richting Charleroi voor de vlucht naar de hoofdstad Boekarest. Helaas hadden we pech want ondanks dat we ook al eerder op het vliegveld waren op advies van Ryanair vertrok onze vogel bijna 1.0 uur later richting het oosten. Na aankomst even na 21.00 uur duurde het ook nog even voordat we alle koffers hadden maar toen reden we in 15 minuten richting het 4* Minerva hotel in hartje Boekarest. Onze gids Barbara met chauffeur Marius die Paul nog kende van eerdere bezoeken stonde met een luxe bus op ons te wachten bij de uitgang. Onderweg passeerden we de Arc de Triomph en prachtig verlichte overheidsgebouwen. Vanwege de late aankomst kreeg iedereen een tasje mee met een pakket omdat de keuken om 22.00 uur gesloten was. De inhoud smaakte prima in elk geval.
Dag 2
Met 1 uur later dan in Nederland liep de hotelwekker deze ochtend om 7.00 uur af na een welverdiende nachtrust. Een royaal ontbijt in buffetvorm stond al klaar voor ons. Om 8.30 uur vertrokken we richting onze nieuwe bestemming Bazna. Onderweg vertelde onze gids veel over deze stad met zijn 2 miljoen inwoners die overdag nog voller is door de vele forenzen die er komen werken. De stad beschikt over bus en metro en het openbaar vervoer is goed geregeld. Boekarest wordt ook el het kleine Parijs van het oosten genoemd. Tussen de 1e en 2e WO werd het land bestuurd door koningen. Wat opviel was de slechte kwaliteit van veel gebouwen omdat er met goedkope materialen gewerkt werd vroeger. Hierdoor is er veel bouwval te zien. Het is daardoor een hoofdstad met de meeste contrasten want er is natuurlijk ook veel moderne nieuwbouw. Hier geen woningnood. Roemenië bestond vroeger oorspronkelijk uit 3 verschillende landen. De zwarte zee behoorde destijds aan een ander land. Onze reis begint in de Wallachei in zuid-Roemenië. Vanwege de vele fijnstof worden de wegen hier nat gemaakt zodat de luchtkwaliteit in de stad op een acceptabel niveau blijft. Pas halverwege de 19e eeuw in 1859 is het huidige Roemenië ontstaan. Het waren voorheen 3 republieken; Wallachei, Moldova en Transsylvanië. Onderweg zien we veel logistieke bedrijven liggen. Een enorm gebouw van EMAG springt er echt uit. Het blijk de grootste online shop in Roemenië te zijn; E van E-mail MAG van magazijn.
Goede morgen betekent Buna dimineata Goede middag betekent Buna Zita en Goede avond Buna seara. Het lijkt allemaal een beetje op Italiaans. Langs de Zwarte zee die tegenwoordig dus gedeeltelijk bij Roemenië hoort is veel wijnbouw te vinden met goede wijnen als resultaat. Ooit door de Grieken opgezet en door de Roemenen voortgezet. Er volgt een verhaal over nationale gerechten. De laan naar het parlementsgebouw in Boekarest heeft 42 fonteinen op de middenberm. Deze staan voor de 42 provincies die het land rijk is. Het land beschikt over veel natuurlijke inkomstenbronnen van o.a. IJzererts, Bauxiet, Uranium, Goud, zilver, Marmer in diverse kleuren en kleuren kalkrotsen. Er zijn heel veel bruine beren te vinden doordat Brussel heeft bepaald dat ze niet afgeschoten mogen worden. Inmiddels bijna een plaag! Hierdoor veel dodelijke ongelukken want het zijn alleseters. Daarnaast veel ander wild te vinden. De hoogste bergen rijken tot 2500 meter. Er ligt vaak sneeuw tot juni en dan in september kan er al weer nieuwe sneeuw vallen. Momenteel grote wegenbouw projecten. Het land heeft een oppervlakte van 424.000 km2 en minder dan 2000 km snelweg. Na enige tijd en soms oponthoud door wegwerkzaamheden komen we aan bij het beroemde klooster van Cozia. Hier verteld onze Nederlands sprekende gids die lang in Tilburg gewoond heeft over het ontstaan van deze prachtige rustgevende plek. De ontelbare fresco’s uit de 14e eeuw zijn heel goed bewaard gebleven.
Helaas hebben we pech want er staat een flinke file als we onze route weer willen vervolgen. Uiteindelijk mogen we doorrijden, maar in de andere richting is het helemaal bal! Wij kunnen van geluk spreken dat we hierna onze weg bijna ongestoord kunnen vervolgen. Aangekomen in Sibiu is het tijd voor een late lunch op eigen gelegenheid in het centrum van deze eeuwenoude stad. Hierna volgt een stadswandeling met onze gids langs de belangrijkste gebouwen en een antiekmarkt gerund door Roma zigeuners. Ook de “ogen” op de daken komen aan bod. Nadat we een van onze gasten weer teruggevonden hadden konden we onze rit richting Bazna midden op het platteland vervolgen. Onderweg zagen we regelmatig boerenkarren rijden en ook de wagens met allemaal bijenkasten erop zagen we regelmatig staan. Er is hier veel straatverbod van producten die lokaal verbouwd worden. Aangekomen bij ons hotel voor de komende 2 nachten konden we aanschuiven voor het diner in buffetvorm.
Morgen weer een mooi programma in het vooruitzicht.
Na dit bezoek reden we door naar Sighisoara die vooral bekend is om zijn uitzonderlijk goed bewaarde Citadel en architectuur, Het is tevens de geboorteplaats van Vlad III (Vladimir) Dracula. Een luguber verhaal kregen we te horen hoe mensen omgebracht werden. Deze Dracula inspireerde Bram Stoker tot het schrijven van zijn beroemde roman. De cultuur van de Transsylvanische Sassen is hier terug te vinden. tot op heden is deze stad nog steeds bewoond. Na de lunchpauze volgde een rondwandeling door het centrum en daarna konden we met de overdekte trap op via een weg naar de bovenop de helling gelegen kerk. Hier kregen we een uitleg door de lokale kerkbewaarder en konden we de chipte onder het altaar bezoeken. Natuurlijk moest het geboortehuis van Dracula ook bezocht worden. Per toeval stond er een dansgroep in vol ornaat te wachten op de tijd van hun optreden tijdens een cultuurevenement gedurende het hele weekend. Het bleek een Griekse dansgroep waarvan de verre voorvaderen zich hadden gevestigd in Roemenië al ver voor Christus. Tot op heden bestaan er nog 22 Etnische groepen Grieken verdeeld over het hele land en houden op deze manier hun tradities in ere. Op de terugweg nog even een Lidl stop want ook die kent men in dit land omdat we morgen een langere rit voor de boeg hebbend en iets te smikkelen willen hebben voor onderweg. Vanavond na het diner volgt een huifkartocht met paard en wagen naar een vervallen Burchtkerk met een alcoholische versnapering ter plaatse.
Ondanks dat er een groot bruiloftsfeest gaande was konden we toch genieten van onze nachtrust in deze mooie omgeving. Bij het vertrek bleek 1 van de bruiloftsgasten zijn auto dusdanig geparkeerd te hebben dat onze professionele chauffeur het toch lukte om te vertrekken. Na een korte rit kwamen we aan bij het grootste eiermuseum ter wereld met een collectie van meer dan 15.000 eieren verzameld uit meer dan 80 landen. Iedereen keek zijn ogen uit. Er volgde een uitleg over het proces van het batikken van eieren; een traditie die in deze streek nog volop beoefend wordt. Ook de natuurlijke materialen zoals bijenwas en planten en bladeren om de kleuren te maken. Ook het winkeltje deed goede zaken want zoiets kom je elders echt niet tegen. We vervolgden onze rit richting Predeal en stopten onderweg op een plek waar prachtig bewerkte gevels van huizen te zien waren. We mochten zelfs bij een van de bewoners het erf op om foto’s van dichtbij te maken. Langs de weg waren heel veel lokale verkopers van aardappelen, langwerpige rode zoete uien, strengen knoflook en zomerfruit te zien. Op deze zondag werd er veel verkocht aan de passanten. We reden verder en passeerden Piatra Neamt die bekend staat om zijn schoenen en leerindustrie. Over de stad heen is een kabelbaan gebouwd met een prachtig panorama om de omgeving van boven te zien. Hierna reden we richting de Bicaz kloof waar zich een andere wereld voor onze ogen opende. Allereerst heel veel cementindustrie maar daarna zagen we wat de rivier de Bicaz in miljoenen jaren tot stand had gebracht, Enorme hoge rotswanden waartussen de weg en en water kronkelde. We mochten uitstappen om een wandeling door deze kloof te maken. Wat een prachtige natuur heeft zich hier gevormd. Even verderop werd gestopt bij een luxe restaurant voor onze lunch met een super lekkere goulash soep met eigen gebakken brood met augurken in ijswater. En een overheerlijk dessert dat niemand van ons ooit had gehad. Op deze zonnige zondag was het zo druk bij het Rode meer dat helemaal niet rood is maar deze naam te danken heeft aan een legende dat we er van de politie niet mochten stoppen om een foto te maken. Paul was in zijn archief gedoken en vond nog enkele mooie exemplaren uit het verleden. We kwamen daarna terecht in een hoogvlakte op 600 meter boven de zeespiegel waar enorme velde met zonnebloemen, mais, aardappelen en ook heel veel fruitbomen onze ogen passeerden. Na een laatste toiletspullen reden we uiteindelijk de bergen in naar ons 4 sterren hotelPiemonte voor de komende 4 nachten. We waren al gewaarschuwd dat hier veel bruine beren rondliepen en kregen dan ook een alert op onze telefoon niet naar buiten te gaan omdat er een beer dichtbij ons hotel gezien was. Na een heerlijke maaltijd in buffetvorm zocht menigeen nog even de bar op voor een afzakkertje.
Omdat we gisteren al een deel van het programma van vandaag hadden gedaan konden we relaxt aan deze voorlaatste dag van een afwisselend programma beginnen. Het zonnetje lachte ons al tegemoet toen we vertrokken naar onze eerste stop bij het Kasteel van Cantacuzino. Via de prachtige tuinen met veel kunst en waterpartijen kwamen we op een grote binnenplaats waar we allereerst een groepsfoto maakten ter herinnering aan dit mooie avontuur. Met een lokale gids (een meisje van 17 jaar) gingen we het enorme complex binnen. Ze vertelde heel enthousiast over wat we hier allemaal zagen en de betekenis van bijvoorbeeld de tegelvloer en de verschillende ornamenten en decoraties in de verschillende ruimtes. De balzaal was een van de mooiste ruimtes binnen het complex met een balkon dat uitkleed op de machtige bergen aan de overkant. Dit kasteel wordt ook gebruikt voor opnames van Wednesday; een horrorfilm waarvan inmiddels de 2e episode met in de hoofdrollen Lady Gaga en Emma Myers hier opgenomen wordt. Na een koffie pauze reden we naar het kasteel Peles in Sinaia dat oorspronkelijk diende als zomerresidentie van de Roemeense koninklijke familie tot 1947 gebouwd tussen 1873 en 1883. Het ligt mooi verborgen tussen de bossen en herbergt meer dan 160 kamers versierd met Europese kunst. Daarna liepen we verder naar de kloosterkerk van het dorp. Na de middagpauze ging het richting Boekarest waar het warmer was dan de plek waar we vandaag kwamen. Op de enorme velden was de mais al helemaal droog. Het verkeer werd steeds drukker naarmate we de stad met zijn 2 miljoen inwoners naderden. Barbara vertelde onderweg richting ons hotel het e.e.a over de omgeving die we passeerden. Na een rustpauze reden we even na zessen door het centrum voor een stadstour. We stopten bij het beroemde revolutieplein waar destijds Nicolai Ceausescu met zijn vrouw Elena op het balkon probeerden het volk te temperen. Hoe dit ontaarde was op de Nederlandse tv ook te volgen met het uiteindelijke resultaat dat beiden korte tijd later geëxecuteerd zijn. Helaas sneuvelden hierbij meer dan 1000 onschuldige burgers. Nadat weer nog enkele andere overheidsgebouwen gezien hadden liepen we midden door het oude centrum naar de locatie voor ons afscheidsdiner op een enorme binnenplaats die vroeger door handelaren gebruikt werd als overnachtingsplek waarbij de paard en wagens veilig op de binnenplaats gestald konden worden. Na een heerlijke 3 gangen maaltijd inclusief 1 consumptie begon het showprogramma met allereerst moderne dans, een geweldig orkest met o.a. panfluit muziek en daarna een folkloristisch optreden. Door de binnenstad met zijn prachtige aangelicht gebouwen reden we in korte tijd weer terug naar ons hotel voor een laatste overnachting in de zeer afwisselende land. Morgen nog een volle dag in de stad omdat we een avondvlucht terug hebben.