Indonesië realtime reisverslag DEEL 2

ReishuisReisverslagen

ONDERSTAAND DEEL 2 VAN HET REALTIME REISVERSLAG.

VOOR HET EERSTE DEEL KLIKT U HIER

 

Verslag dag 15 woensdag 10 juli 2013 Rondreis Sumatra-Java-Bali

Vandaag een keer langer uitgeslapen want we vertrekken pas om 9.00 uur. Het ontbijt was van topklasse met o.a. verse gebakken broodjes in allerlei varianten, heerlijke koffie met een schuimlaag en ook yoghurt. Ons eerste programmapunt van deze ochtend was een bezoek aan het batikatelier van Kabul; een beroemd kunstenaar die afgelopen pasar in Den Haag op het Malieveld ook een expositie had van zijn werken. Allereerst een demonstratie en uitleg over de bewerkelijke procedure om een schilderij te maken en daarna de tijd om rond te kijken in de galerie. Menigeen ging met een mooi kunstwerk de bus in. Aansluitend reden we naar een Sigarenfabriek. Tot voor 3 jaar werd hier ook voor DRUM tabak verpakt. Echter de bekende merken worden hier nog steeds sinds 1918 5 dagen per week door 250 medewerksters gemaakt. Het hele proces wat grotendeels handmatig plaatsvindt konden we aanschouwen. Er waren een aantal “buitenlanders” die probeerden hier een bijbaantje te bemachtigen. Echter bij het horen van de beloning en het harde werk besloten ze de baan niet aan te nemen. Ook troffen we hier in de tuin een Cashewnoten boom aan met vruchten er aan. Nu snapt iedereen ook waarom deze zo duur zijn. Aan het einde van deze boeiende rondleiding exclusief voor ons was er de mogelijkheid om sigaren te kopen. De volgende stop was bij het paleis van de sultan. Vanwege de Ramadan waren de openingstijden korter dan gebruikelijk. Met een Nederlands sprekende gids werd het complex waar de sultan ook werkelijk woont doorlopen. Nog geen middagpauze want we gingen naar een batikfabriek waar stoffen bedrukt worden voor kleding en tafelbekleding. Een heel andere procedure en ook nog heel bewerkelijk ook. Handmatig of met stempels worden de katoenen en zijden stoffen bewerkt. Aansluitend ook weer de mogelijkheid om een aankoop te doen waar natuurlijk ook gebruik van werd gemaakt. Hierna werd een zilverfabriek bezocht. Hier konden we zien hoe een aantal mannen bezig waren om allerlei sieraden en andere artikelen van zilver vervaardigden. Omdat het een coöperatie betrof waren de prijzen hier aanzienlijk lager dan in de normale winkels. Inmiddels was het al 14.00 uur dus hoog tijd voor een maagversterker in de vorm van een wederom overheerlijke lunch op een schitterende authentieke locatie met heel erg vriendelijke personeel. Vandaag geen koffie na want vanwege het uitlopen van het programma besloten we meteen naar Marlboro street te rijden; DE shoppingstraat van deze stad. Hier kregen we 2 uur de tijd om rond te struinen langs de vele winkels en stalletjes. Even voor 6 uur waren we terug in ons hotel waar we voor de variatie de koffers vanavond al in moeten leveren omdat we morgenvroeg met de trein een rit gaan maken. Onze bus rijdt vanavond al daar naartoe omdat de treinrit aanmerkelijk korter is dan de busrit. Vanavond gaan we weer lekker lokaal eten.

Verslag dag 16 donderdag 11 juli 2013 Rondreis Sumatra-Java-Bali

Vanochtend een ander ritueel dan gebruikelijk. Onze koffers waren gisterenavond al in de bus geladen zodat de chauffeur al naar onze nieuwe bestemming Jombang 6 busuren van Yogyakarta kon rijden. We werden netjes op tijd gewekt zodat iedereen zich nog tegoed kon doen aan een heerlijke kop koffie of thee. Er waren er ook enkelen die de yoghurt niet konden weerstaan die al klaarstond op het ontbijtbuffet. Met 2 kleinere busjes reden we in korte tijd naar het centraal station van Yogyakarta. Deze miljoenenstad heeft slechts 2 treinstations en hier bij het grootste station met 2 hoofdsporen waren er slechts 2 toegangspoortjes! Dit geeft aan hoe weinig de trein door het lokale publiek gebruikt wordt. Ons treinkaartje voor een rit van 3 1/2 uur in een airconditioned rijtuig met muziek uit vervlogen tijden van o.a. Sandra en Andres en de Blue Diamonds en een flatscreen tv met onderweg o.a een film van kuifje koste ongeveer € 20,- Een heel bedrag voor de locals als je maar een paar €’s per dag verdient. Precies op tijd zette de lange dieseltrein zich in beweging.  Onderweg konden we een keer op een andere manier genieten van de afwisselende landschappen en de armoedige huisjes die er stonden. Na enkele stops van deze intercity kwamen we om 11.00 uur aan in Jombang. De bus stond daar al voor ons klaar. Echter een vervelende mededeling volgde, want de route die wij gepland hadden bleek niet te rijden vanwege een aardverschuiving afgelopen nacht net voor Batu. Onze flexibele gids Jan ging meteen aan de slag. Regelde een andere lunchadres en de route werd verlegd. Ondanks de last minute bestelling verliep het lunchen toch heel vlotjes in een mooi groot hotel. Hierna vervolgden we onze rit door een landschap wat gedomineerd werd door de vele suikerrietvelden (midden-Java is de grootste suikerproducent van Indonesië en natuurlijk weer heel veel rijst. We passeerden diverse grotere plaatsen. Toen we echter nabij Surabaya kwamen viel het op dat er veel zwaar vrachtverkeer op de weg was. Dit zorgde wel voor wat oponthoud. Surabaya is een van de grote exporthavens op Java. In deze streek vindt je dan ook enorm veel en grote fabrieken die produceren voor de nationale en internationale markt. Vaak zijn het jointventures. Behalve veel voedingsproducenten bevinden zich hier ook veel fabrieken die textiel produceren om het elders tot kleding te laten verwerken. Ook Danone heeft hier recht tegenover concurrent Aqua een enorme waterfabriek. Ook de firma Nestle is hier met een grote zuivelfabriek aanwezig. De melk komt van de lokale boeren die elk een paar koeien in huis in de stal hebben staan. Het water uit de bergen vormt een onophoudelijke bron met zuiver water voor de beide waterfabrieken. Water uit de kraan is hier not done. Inmiddels hadden we al weer een regenbui op ons busdak maar we zaten lekker droog. Na nog een korte stop arriveerden we al vroeg in de namiddag op ons logeeradres voor de komende 2 nachten; het gloednieuwe Harris hotel dat pas in maart 2013 geopend is. Vanavond rijden we met de bus naar het centrum waar we het Padi restaurant in koloniale stijl gaan bezoeken. Ook hier zijn weer veel details uit de koloniale tijd terug te vinden in een stad die een rijk koloniaal verleden kent.

Verslag dag 17 vrijdag 12 Juli 2013 rondreis Sumatra Java Bali

Na een heerlijk diner in een bovengemiddeld restaurant in de koloniale buurt van het centrum van Malang konden we deze ochtend lekker rustig wakker worden. Het ontbijt was deze keer aan het zwembad met wederom een enorme keuze aan gerechten en zelfs gezondheidsdrankjes die door een lokaal vrouwtje  werden ingeschonken. Het kleurde overal oranje want aan personeel was absoluut geen gebrek. Om 9.30 uur stapten we in de bus voor een dagtocht in de nabije omgeving. Allereerst reden we de stad uit richting Batu. Hier bezochten we allereerst een lokale groente en fruitmarkt waar handelaren onder elkaar diverse waren kochten en verkochten. De omgeving waarin we reden was zeer vruchtbaar, er werden allerlei soorten groenten verbouwd op kleine perceeltjes. Ook de bloemenpracht langs de wegen was weer uitbundig met o.a. witte, gele en rode kerststerren in struikvorm. Nadat we weer een stuk geklommen waren stopten we bij een groot tuincentrum/kwekerij. Perfect onderhouden was er een enorme collectie planten en bloemen te zien. Er was een aparte afdeling waar veel speciale soorten gekweekt werden. Een mooie orchidee in bloei was te koop voor slechts € 2,50 per stuk! De prijzen waren voor Hollandse begrippen natuurlijk super laag. Ook waren er verschillende soorten fruitbomen te zien waaronder een heel bijzondere citroenboom met vruchten in de vorm van een soort klok. Ook andere voor ons onbekende planten en struiken stonden keurig gegroepeerd. Nadat we weer een stukje terug waren gereden na een onafgebroken rij van plantenkwekers direct langs de doorgaande weg, stopten we bij een grote Bonsaikwekerij. Hier mochten we ook weer rondkijken naar de prachtige vormen die gemaakt werden met buigzame draad. Toevallig was er een Zwitserse jongen die hier stage liep. Ook werd er 2 keer per jaar geleverd aan een handelaar in Boskoop. Ter plaatse koop je een Bonsai van 20 jaar oud voor slechts € 40,- Voor dergelijke exemplaren betaal je bij ons al snel € 100,-!  Pal naast deze kwekerij liep een rivier die continue vruchtbare lavagrond met zich mee naar beneden brengt. De lokale bevolking schept dit moeizaam uit de rivier en sjouwt dit op de schouder naar boven. Een van de gasten wilde dit ook wel even proberen, maar kreeg deze last niet eens getild. Voor een kleine vrachtwagen vol met dit zand dat moeizaam gewonnen is ontvangt men slechts 50.000 Rupiah; omgerekend € 4,-!  Als fooi voor het ons laten zien wat hun werk inhield hebben we een vrachtwagen vol ofwel 50.000 Rupiah cadeau gedaan. Hierna reden we weer naar beneden het dal in door een streek waar veel Nederlanders met pensioen de rest van hun leven doorbrengen. Het aangename klimaat zorgt er voor dat het hier goed toeven is. Vanwege de enorme natuurlijke bronnen heet deze streek dus Batu wat vertaald rijk land betekent. Een andere typisch product van deze omgeving is een fris-zure appelsoort die alleen in deze omgeving groeit.

Deze tour wordt normaal gesproken door andere reisorganisaties niet uitgevoerd, maar speciaal voor Reishuis.nl op verzoek van Paul is deze aan het programma toegevoegd. Nadat we weer in de stad Malang aangekomen waren reden we allereerst langs diverse moderne universiteiten die deze stad rijk is. Vanwege het vrijdaggebed zagen we enorme groepen jongeren in Sarong bij de diverse Moskeeën rondlopen waar het middaggebed net ten einde was.  We maakten een mooie tour door de koloniale wijk met brede straten en teakbomen aan weerszijden. Uiteindelijk kwamen we aan bij het enorme ronde plein bij het oude gemeentehuis van de stad. In het midden een hoog monument met daaromheen een grote vijver met waterlelies. Hier werd een stop gemaakt voor een mooie wandeling. Toevallig was er een expositie in een van de oudste hotels eveneens aan dit plein gelegen. Natuurlijk werd ook hieraan een bezoek gebracht. Hier wilde men de volgende keer wel logeren!

Tenslotte reden we naar het midden van de stad waar we uitstapten bij Toko Oen een gebouw uit 1918 en nog steeds in de originele staat. Hier hadden we een zoete lunch. Na enige vrije tijd reden we later in de middag weer terug naar ons hotel voor een verfrissende duik in een van de drie zwembaden of wellicht een heerlijke massage. Vanavond dineren we in het hotel zelf om vervolgens vannacht om 1.00 uur gewekt te worden voor de tour naar de zonsopgang op de Bromo vulkaan die ook inclusief in dit programma zit.
MEER FOTO’S OP FACEBOOK KLIK HIER

 

 

MEER FOTO’S OP FACEBOOK KLIK HIER

Verslag dag 18 zaterdag 13 juli 2013 Rondreis Sumatra Java Bali

Gisterenavond was ons diner in het Harris hotel waar we ook logeerden. Dit was een bijzondere verrassing. Behalve een zeer uitgebreid buffet met een keuze te over aan diverse soorten voor, hoofd en nagerechten waarvan we het bestaan niet kenden was er een Chinese fondue op het terras bij het zwembad. Op de eettafels stonden 2 pannen met 2 soorten bouillon. Iedereen kon onbeperkt kleine hapjes uitkiezen bestaande uit balletjes, een soort sushihapjes van vis. kip, rund en losse vishapjes. Deze kon je samen in een van de fonduepannen doen en 4 minuten laten pruttelen. Een nieuwe ervaring dus. De chefkok kwam alles persoonlijk uitleggen en toen hij merkte dat we uit Nederland kwamen bood hij aan frietjes voor ons klaar te maken. Iedereen dook deze avond op tijd in bed want de wekker liep vannacht om 1.00 uur af voor een zonsopgang bij de Bromo vulkaan. Vanwege de rit er naartoe moest er op tijd vertrokken worden. Tijdens deze nachtelijke rit kon men zien dat het leven ook dan verder gaat, want er was volop handel in verse producten op de vele nachtmarkten om al vroeg in de ochtend de lokale bevolking weer te voorzien. Het laatste traject ging met jeeps omdat de wegen voor gewoon vervoer niet toegankelijk waren. Boven aangekomen merkte je dat het aanmerkelijk koeler was dan in het dal. Helaas liet de natuur ons deze nacht in de steek want er was continue bewolking zodat de zon net echt doorkwam. Waarschijnlijk was iedereen te weinig naar de Moskee geweest om te bidden voor het optimale weer. Daarna reden de jeeps naar de zandwoestijn. Ook hier was het helaas bewolkt. Sommigen maakten de tocht naar de rand van de krater via de 250 treden. Anderen deed een gedeelte van het traject met de gereed staande paardjes. Na dit avontuur reden we de zandwoestijn uit om vervolgens de meegebrachte ontbijtpakketten onder het genot van een kop koffie of thee bij familie van Jan; onze gids te nuttigen. Vervolgens reeds de bus naar een plek waar ook Paul weer bij de groep gevoegd werd. Het eerste gedeelte van deze tocht verliep zonder enig commentaar omdat de meesten hun ogen gesloten hadden. Echter na verloop van tijd kwamen we bij een interessant vruchtbaar gebied waar enorm veel suikerriet en rijst verbouwd werd. De irrigatie vond plaats middels een kanaal met veel aquaducten destijds aangelegd in de koloniale tijd.  Maar liefst 11970 Hectare wordt hiermee bevloeid. In dit gebied liggen ook diverse fabrieken waar het suikerriet verwerkt wordt tot suiker, alcohol en spiritus. Vanwege de groeitijd van 6 maanden zijn 2 oogsten mogelijk. De plant groeit van een stek van een oude plant die weer in de grond gestopt wordt. De vele dagelijkse taferelen die we onderweg tegenkwamen waren weer een lust voor het oog. Hier zag je ook veel mensen zich wassen in het kanaal of een van de beekjes. Puur natuur dus. Inmiddels waren we toe aan de lunch die we genoten in Jember in een restaurant dat meer leek op de toegangspoort van de Efteling. De vorm bleek een verering aan de voorouders. Paul zoals vaker op zoek naar andere dingen vond uiteindelijk voor bijna iedereen van de groep een soort kruidenbuiltjes voor rund of kippensoep van het merk Royco! Deze kruidenmelange geeft een speciale smaak aan de soep. De lokale winkel waar naast zakken cement ook zoiets verkocht werd was helemaal door de voorraad heen! 12 zakjes voor omgerekend 32 eurocent!  Na een smakelijke lunch waar de koi karpers volop rondzwommen in de vijvers moesten de nodige gasten even tanken bij de lokale geldautomaat. Dit bleek niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk toch gevonden want niet elke pinautomaat werkt voor onze bankpasjes. Toen we de stad uitgereden waren maakten we een stop bij een tabaksschuur. Bij het uitstappen van de bus kwam de geur ons al tegemoet. Toevallig waren de vrouwen die bladeren aan een touw rijgen net klaar met hun werk van deze dag. De oogst is net begonnen in deze streek die maar 1 x per jaar plaatsvindt in de droge tijd. De mannen klimmen langs het bamboe geraamte omhoog om deze waslijnen vol met bladeren boven in de nok op te hangen. Dit duurt 22 dagen. Bij warmte worden de luiken opengezet. Bij te lage temperatuur stookt men houtskool gemaakt van kokosnoot om de luchtvochtigheid op het juiste peil te brengen. De uiteindelijke verwerking vindt plaats in Europa. Omdat een dergelijke stop met andere touroperators niet plaatsvindt stond de lokale bevolking naar ons te kijken langs de weg. We hebben ze erg blij gemaakt met leesbrillen, kleding uit Nederland en zeep, shampoo en tandenborstels die we bij de hotels overal meegenomen hadden. Het laatste gedeelte van het traject van vandaag ging door een prachtig landschap met heel veel hoge palmbomen, koffieplantages en dennenbomen voor de productie van hars voor het maken van lijm. Omdat het een drukke transportroute is naar de haven verliep de tocht niet erg snel temeer omdat we een hoge bergpas over moesten steken alvorens aan te komen bij ons mooie resort in Kalibaru. Bij aankomst had iedereen supersnel zijn sleutels en de kofferjongens brachten de bagage ook supersnel naar de cottages in de mooie bloementuin. Vanavond is de avondmaaltijd in het hotel zelf.

Verslag dag 19 zondag 14 juli 2013 Rondreis Sumatra Java Bali

Na een lange dag gisteren was iedereen op tijd naar bed. Nog vergeten te vertellen dat we gisteren ook een stukje dierenmisbruik hadden gezien onderweg. Bij een van stoplichten liep een aapje aan een kettinkje aangekleed op stelten! Vanochtend werden we om 7.00 uur gewekt voor een mooie dagtocht in de omgeving van Kalibaru. Dat we een echt avontuurlijke reis maken zal blijken uit de volgende tekst. Na een typisch Kalibaru ontbijt wat letterlijk betekend “nieuwe rivier” reden we door het langgerekte dorp waar heel veel potten en pannen en ander keukengerei wordt geproduceerd. Kraam na kraam hangt vol met allerlei attributen. Even later draaien we linksaf een dessa in waar we echt bekeken worden. Hier komen in het algemeen nl. heel weinig toeristen. Na korte tijd werd ook duidelijk waarom! Omdat de weg niet voor groot vervoer toegankelijk is moesten we onderweg uitstappen en stappen we over in een heuse boerenkar met tractor ervoor. Al vele malen hadden we ons verbaasd over het mensentransport in open wagens. Nu waren we zelf aan de beurt! We trokken natuurlijk veel bekijks van de lokale bevolking die dit niet dagelijks zagen gebeuren. Het leek wel een carnavalswagen maar dan midden inde zomer met de raad van elf aan boord. En maar zwaaien naar de lokale bevolking die stond te lachen. Even later kwamen we bij de Glen Moore plantage aan die bestaat uit 30 ha rubberbomen 30 ha cacaobomen 30 ha koffiebomen en 10 ha kruidnagelbomen. We begonnen met de rondleiding in de latexafdeling waar de oogst van deze dag verwerkt werd. Samen met mierenzuur en water wordt de latex in bakken gestort. Hier worden dan metalen platen tussen geschoven om vervolgens ongeveer 20 uur te stollen. De dikke plakken gaan vervolgens door een wals waar ze als een soort lange matten met het logo van de firma erin uit komen gerold. Dan worden ze gedroogd en vervolgens in een oven gehangen op een temperatuur van 50 graden. Hierna worden ze gesorteerd op kwaliteit en verpakt voor de export. De cacaobonen in 2 soorten worden na de oogst eerst gefermenteerd, daarna schoongespoeld, gedroogd en dan op warme lucht roosters verder gedroogd en daarna gesorteerd op kwaliteit. De koffieboon heeft een soortgelijk verwerkingsproces. Het branden ervan gebeurd pas op de plek waar de melange van de Arabica en Robusta die hier gekweekt wordt op de plaats waar de consumptie plaatvind. Tenslotte zagen we ook de kruidnagel die op dit moment ook volop geoogst werd. Ook hier weer diverse kwaliteiten. Nadat we de plantages bezocht hadden kregen we een kop koffie of thee aangeboden met vers gebakken casave en banaan. Daarna weer terug in de boerenkar met de nodige bekijks. We reden met de bus weer een stuk terug richting ons verblijf. We stapten echter onderweg uit voor een wandeling door de rijstplantages en achteraf dorpen waar een gewone toerist nooit komt. Onderweg werd er weer van alles geplukt om te laten ruiken en proeven. Ook passeerden we gebouwen waarin zwaluwen nestjes maken van hun speeksel. Dit wordt dan duur verkocht naar China waar het een delicatesse is. Aanvankelijk was het droog, maar naarmate de tocht vorderde begon het steeds meer te regenen. Onderweg deelden we overal de meegebrachte toiletartikelen, ballonnen kleding en pennen uit aan de dorpsbewoners. Toen barste er echter een heuse tropische bui uit. In eerste instantie konden we schuilen, maar Jan vond dat we met de meegenomen paraplu’s wel verder konden. Het tekort eraan werd opgelost door grote bananenbladeren af te snijden en deze als paraplu te gebruiken. Vanwege het formaat kon je er wel met 3 personen in een treintje onder lopen zonder echt nat te worden. Onderweg zagen we trouwens ook nog veel stalletjes met geiten en koeien voor de vleesproductie. Uiteindelijk kwamen we weer bij de bus toen de regen weer opgehouden was. Terug naar ons hotel voor een lunch a la carte. Om 4 uur was het verzamelen geblazen voor een wandeling naar de plantages langs ons hotel. Hier konden we zien hoe witte peper groeide tegen een andere boom aan. Hij heeft deze ondersteuning nodig. De koffieplanten stonden op dit moment volop in bloei. De witte bloemen ruiken als jasmijn. Ook zagen we een vanilleplant die familie is van de orchidee.  Door toeval ooit ontdekt moet de mens de natuur een handje helpen door de bestuiving van de bloem met behulp van een kwastje vroeg in de ochtend te doen. Hieruit groeien dan de vanillestokjes die gretig gekocht werden bij de uitbater van deze plantage. Ook konden we zien hoe palmsuiker gekookt werd. Tot nu toe nog niet geproefd, maar vandaag dus wel; de inhoud van een jonge kokosnoot. Een heel karwei met een scherp mes om bij de inhoud te komen. Het vruchtwater is om te drinken. Daarna werd de vrucht open gehakt om vervolgens het jonge vruchtvlees er met een lepel uit te scheppen. Wederom een uiterst boeiende excursie. Vanavond is het diner wederom in ons hotel waarna we morgenvroeg al om 7.00 uur zullen vertrekken omdat het op Bali 1 uur later is dan hier. Zonde van de tijd!

Verslag dag 20 maandag 15 juli 2013 rondreis Sumatra Java Bali

Na een avond met hevige tropische buien en ook nog gedurende de nacht vertrokken we deze ochtend om 7.00 uur naar Bali.
De scholen waren weer begonnen dus overal zag je de kinderen in uniform op de schoolpleinen bezig. De rit naar de haven van Java voor de oversteek verliep heel erg vlotjes. Nog even een laatste toilet stop voordat we met de bus de ferry opreden. We hadden geluk en hoefden niet al te lang te wachten voordat de boot vertrok. De zee was vandaag erg kalm dus we hadden weinig last van de deining op de plek waar de Javazee en de Indische oceaan op elkaar botsen. Bij aankomst aan de overkant bleek er niet meteen plek om aan te leggen dus bleven we een tijdje op de zee ronddobberen. Uiteindelijk kregen we het sein dat er een plekje voor ons was. Het ontschepen ging erg snel dus we zaten al in no time op de route door het nationaal park van Bali op weg naar lovina. Onderweg gaf Jan de nodige uitleg over de gewoontes van de Hindoe’s op het eiland en ook de tempels die voor elk huis staan. Ook bij de Hindoe’s is het bijgeloof erg sterk. Ze gaan echter niet zo vaak voor een gezamenlijk gebed als de Moslims. Hier zijn de koe en de aap een heilig dier en wordt er bijv. wel varkensvlees gegeten. Ook groeien hier een ander soort palmbomen waar wijn van wordt gemaakt. Na een foto stop aan de kust waar oesters gekweekt worden voor de parels kwamen we rond 13.30 uur aan bij ons lunchrestaurant op een plek direct aan de kust. Met een prachtig uitzicht op de Indische oceaan vanaf de eettafel konden we genieten van de Balinese keuken die toch weer anders van samenstelling is als de Javaanse. Ook de klederdracht is totaal anders en veel Balinezen dragen een Cambodja bloem aan de linker of rechterkant boven het oor wat aangeeft of ze single of getrouwd zijn. Verder als bijgeloof vastgemaakt met eiwit ook enkele rijstkorrels op het voorhoofd of in de hals. Nadat iedereen klaar was reden we slechts enkele minuten verder en waren we bij ons verblijf voor de komende nacht. Na ontvangst met een heerlijk koel drankje kon iedereen zijn koele kamer in gebruik nemen om de rest van de middag zelf in te vullen. Voor vanavond staat ons diner klaar op een nabijgelegen strand met heerlijke verse vis en andere typische Balinese gerechten. Morgenvroeg gaan de meesten op dolfijnen tour om deze te spotten vanuit kleine bootjes die al vroeg de zee op varen naar de leefplekken van deze zoogdieren.

Verslag dag 21 dinsdag 16 juli 2013 rondreis Sumatra Java Bali

Gisterenavond was het bijzonder gezellig op het strand van het restaurant waar we ons diner gebruikten. Voor de eerste keer stond er nota bene wijn op de menukaart. In Hindoeland is dit mogelijk. Alleen de smaak die gewenst was moest nog met het brommertje van “DHL” gehaald worden. De super verse vis van het buffet smaakte voortreffelijk. Tijdens een van de tafelgesprekken leerden de meesten dat aan de andere kant van de evenaar het water andersom in het afvoerputje loopt. Nooit opgelet maar nu dus wel. Moe maar voldaan dook iedereen op tijd in zijn bed voor een laatste vroege wake-up call vanwege de dolfijnentocht. Om 6.00 uur stond iedereen aan het strand klaar om in te stappen op zoek naar de dolfijnen die bij zonsopgang uit het water springen.  Natuurlijk altijd op het moment dat ze weer duiken wordt de knop ingedrukt. zodoende is het altijd moeilijk een juiste shot te krijgen. Toch kwamen er een aantal gasten met mooie foto’s terug. Een geslaagde missie dus. Na het ontbijt aan het strand ging iedereen zijn koffer pakken voor vertrek naar onze laatste bestemming. Na een korte rit stopten we in Singaraja waar we de kruiden en kledingmarkt bezochten. Omdat het geen echte toeristenplaats is zijn de prijzen normaal. Daarna reden we de bergen in tot zo’n 1700 meter hoogte waar we een bergpas overstaken. Hier volop kerststerren, Ontelbare kruidnagelbomen die een goede bron van inkomsten vormen en tijdens het eerste stuk van de afdaling volop Jaruk ofwel mandarijnen. Bij een restaurant met grote panorama ramen uitkijkend op een vulkaan genoten we van een wel zeer uitgebreide lunch. Paul had van tevoren gewaarschuwd dat dit de slechtste lunchplek zou zijn met een kopje koffie met een droog koekje. De keuze was enorm en ook de gerechten waren weer anders. Tijdens het vervolgen van onze route reden we door een landschap dat heel vruchtbaar was met ontelbaar veel jarukbomen die overvol hingen met mandarijnen. Niet veel later reden we een kilometers lange route door HET gebied van Bali waar de kunstenaars de gekste artikelen produceren. Niet alleen voor de lokale toeristenmarkt maar grotendeels voor de export. Houtsnijwerk, glas, mozaïek etc. etc. Na enige tijd rijden kwamen we bij de mooiste sawa’s van Bali aan. Hier stapten we uit voor een wandeling door deze straat. Een groot schilderij zoals het er uit zag. Tegenwoordig een echte toeristenattractie want er wordt zelfs entree geheven voor deze straat. Nadat iedereen verzameld was reden we door naar Ubud waar we de grote Pasar annex kunstmarkt bezochten. Zelden zo’n verkeersdrukte gezien. Eenrichtingsverkeer werd gewoon genegeerd met de nodige opstoppingen van dien. Nadat bijna iedereen wel iets gevonden had van zijn gading reden we met veel moeite richting Sanur. De smalle straten en het vele tegenliggend verkeer zorgden ervoor dat we niet echt opschoten richting de kust. Uiteindelijk naderden we Sanur waar ons hotel zich bevond. Na het inchecken en opfrissen reden we met onze bus naar de laatste gezamenlijke avondmaaltijd van deze reis. De locatie bood niet alleen lekker eten op een bijzondere manier geserveerd waarbij palmbladeren als schaaltjes dienden, maar er was ook nog een mooie show te zien met Balinese danseressen. Na afloop ook nog een fotomoment met deze mooie dames. Inmiddels was het al weer bijna 22.00 uur dus reden we weer terug naar onze bus voor een verdiende nachtrust. Morgenvroeg lekker uitslapen en er is afgesproken om ondanks een vrije dag toch gezamenlijk het ontbijt te nuttigen. Morgen en overmorgen kan iedereen zijn eigen gang gaan alvorens we de terugreis aanvaarden.

Verslag dag 22 woensdag 17 juli Rondreis Sumatra Java Bali

Na onze zeer afwisselende rondreis de afgelopen weken vandaag lekker een dag om te relaxen. Bij het wakker worden in de nieuwe omgeving konden we pas goed zien waar we terecht waren gekomen. Het zwembad en het restaurant liggen midden in een kleinschalig complex met een mooie tropische tuin. Een aantal kamers liggen ook in de tuin met uitzicht op het zwembad. Iedereen kon vandaag zijn dag zelf indelen. De een ging lekker luieren aan het zwembad. De ander maakte een ritje naar Kuta om het Hard rock cafe te bezoeken. De meesten maakten een wandeling over de lange promenade of maakten gebruik van een van de vele shoppingmogelijkheden. Ook de dames van de massage in het hotel hadden vandaag Nederlandse klandizie. Het was wel even wennen aan de temperatuur in combinatie met de hoge luchtvochtigheid. Maar de kamers met airco brachten de nodige verkoeling. De meeste kozen ervoor om ‘s avonds in het hotel te dineren met een prima menukaart. Morgen een lange reisdag voor de boeg. We vertrekken echter pas later in de middag naar het vliegveld. Dus lekker nog genieten van deze laatste dag op het godeneiland Bali voordat onze vlieger ons weer terugbrengt naar Nederland.

Verslag dag 23 en 24 donderdag 18 en vrijdag 19 juli 2013 Rondreis Sumatra Java Bali

Vandaag kon iedereen nog lekker genieten van het mooi weer. De laatste inkopen werden gedaan en menigeen nam nog een duik in het zwembad. De kamers bleven tot vertrek beschikbaar zodat er ook na twaalven nog gedoucht kon worden. Om 15.45 uur reden we richting vliegveld van Denpasar. Onderweg waren er nog een paar mooie kunstwerken te zien. Hier aangekomen namen we afscheid van onze gids Jan, de chauffeur en bijrijder die ons de afgelopen weken op een bijzonder prettige manier begeleid hadden. Bij de nieuwe vertrekhal aangekomen bleek dat onze vlucht naar Jakarta echter niet op het scherm te staan. Bij de incheckbalies verwees men ons om te beginnen in eerste instantie naar een verkeerde balie. Eenmaal op de juiste plek bleek dat onze vlucht van 18.15 uur zonder ons daarvan vooraf in kennis te stellen geannuleerd was. De eerstvolgende vlucht was pas om 20.30 uur. Omdat dit erg krap kon worden bij aankomst in Jakarta werd gevraagd om een passende oplossing. Na veel heen en weer gepraat bood men ons aan dat er een bus van Lion air op het vliegveld van Jakarta klaar zou staan voor de transfer naar de internationale terminal. De naam van de persoon die ons zou begeleiden werd ook doorgegeven. Ook kregen we stoelen voorin het toestel om zo snel mogelijk uit te kunnen stappen en werden er businessclass labels aan onze koffers bevestigd zodat onze bagage als eerste van de band zou komen. De praktijk wees echter heel anders uit. Een van de bussen die de passagiers naar het vliegtuig moest brengen was de weg kwijt geraakt op het vliegveld! Nadat we toch mooi op tijd vertrokken waren en ook volgens schema aankwamen bleek dat een gedeelte van de koffers pas als laatste op de bagageband lagen! De persoon die voor ons klaar zou staan was helemaal niet aanwezig ondanks dat er een mededeling lag over ons “probleem” bij de balie van de vliegtuigmaatschappij. Meerdere personen gingen overleggen maar er kwam geen schot in de zaak. Na een half uur gewacht te hebben werd gezegd dat we toch maar met de normale shuttle service naar de internationale terminal moesten gaan! Men had echter inmiddels wel gemerkt dat we niet meer amused waren over hoe er met ons omgegaan werd. Toen we inmiddels na een hele wandeling bij de uitgang van deze terminal waren en er al enkelen buiten stonden kwam men ons alsnog terughalen om met een Lion air bus naar de terminal te gaan! Echter degenen die al buiten waren moesten eerst weer opnieuw door de controle! Weer helemaal teruggelopen naar de plek waar we de bagage van de band hadden gehaald. Daar stond inderdaad een bus voor ons klaar. Personeel genoeg, maar niemand stak een hand uit om de koffers in de bus te tillen. Via een binnendoor route door diverse gangen kwamen we uiteindelijk bij de incheckbalies van Emirates aan. Ons geduld werd wel op de proef gesteld. Het inchecken verliep verder vlekkeloos en we konden op tijd de gate bereiken voor vertrek naar Dubai. We waren de laatste dagen verwend want we hadden geen regen meer gezien. Echter kort voor vertrek begon het hevig te onweren en hard te regenen! Precies volgens schematijd stegen we op voor een aangenaam eerste deel van ons traject. In de vroege ochtend kwamen we aan in Dubai en zagen we vanwege een bustransfer naar de terminal hoe enorm groot dit vliegveld is. Schiphol verbleekt erbij. Hier stond de enorme A380 in de gloednieuwe vertrekhal op ons te wachten. Op dit traject hadden we weer allemaal stoelen in het voorste gedeelte van het vliegtuig. Bij het opstijgen konden we de skyline van Dubai zelf ook zien en vlogen we over de eilandengroep in de vorm van de wereld voor de kust. De verzorging aan boord was overdadig en eigenlijk te veel. Even na 1 uur in de middag kwamen we aan op het vliegveld van Schiphol. De chauffeur van Rutjens-Ponjee stond ons op te wachten en na een voorspoedige rit waren we rond 16.00 uur weer terug op de opstapplaats. Binnenkort volgt er een uitnodiging voor een gezellige reünie om de reis goed af te sluiten.