Italië 2018

Chi Long HoReisverslagen

LIGURGISCHE BLOEMENRIVIËRA 5-12 APRIL 2018

Verslag dag 1 Donderdag 5 April 2018.

Met wat regen onderweg naar het vliegveld vertrokken we in 2 verschillende groepen naar Eindhoven airport. 5 Personen met een taxi de rest met een Munckhof bus. Uiteindelijk hadden beide vluchten een vertraging maar kwamen we niet veel later na elkaar aan op het vliegveld van Bologna. Hier stond Donato samen met de chauffeur van de bus ons op te wachten voor de rit naar onze eindbestemming van vandaag; Hotel Eco del Mare in Marina di Massa. direct gelegen aan de kust. Volgens tripadvisor het mooiste hotel van deze plaats. Het weer was al meteen een stuk aangenamer dan in Nederland. We werden heel vriendelijk ontvangen aan het zwembad door de eigenaar en zijn vrouw met personeel met een heerlijk drankje en wat knabbeltjes. Nadat de kamersleutels uitgedeeld waren kon iedereen een beetje acclimatiseren want het avondeten was pas om 19.30 uur. Ook de gasten die in een ander hotel eveneens aan de kust logeerden hadden weldra hun kamer gevonden. Het avondeten begon met een uitgebreid salade en allerhande buffet waar gretig gebruik van werd gemaakt. Meteen werd al duidelijk dat we op een goede plek terecht gekomen waren want in ee3rste instantie was verteld dat er een ¼ wijn per persoon inbegrepen was maar de eigenaar wilde een goede beurt maken dus werd het onbeperkt wijn en water de hele week. De eerste avond kwam daarnaast nog een fles heerlijke rode wijn uit het Gardameer gebied als extra op tafel. Nadat iedereen dacht dat het voorgerecht het hoofdgerecht was kwam er ook nog een voorgerecht op tafel. Ter afsluiting nog een heerlijk huisgemaakt nagerecht.

Verslag dag 2 vrijdag 6 april

Met een zeer uitgebreid ontbijt met ontzettend veel zoetigheden maar natuurlijk ook brood en andere zaken konden we onze dag met een goed gevuld buikje beginnen. De zon lachte ons tegemoet zodat menigeen al met korte mouwen de bus instapte. Samen met onze Engels/Duits sprekende gids Eleonara die behalve gids ook lerares Frans was vertrokken we de bergen in richting Carrara; het marmer gebied bij uitstek verdeeld over 3 valleien gelegen boven de plaats Carrara. Hier is deze natuurlijk bron al een eeuw voor Christus ontdekt. Met een speciale entreekaart kon de bus de zgn. Colonnnata oprijden die ons via een panoramische route de bergen in bracht. Niet kort daarna stopten we bij een soort museum waar we uit konden stappen. Hier kregen we de geschiedenis van de exploitatie van het carrara marmer uitgelegd door de gids. Ook MichelAngelo marmer kwam o.a. ter sprake. Elke soort marmer heeft nl. zijn eigen naam. De structuur ervan bepaald de uiteindelijke prijs. Die kan oplopen van € 30,- tot € 5000,- per ton! Een oude locomotief met wagons, een slee en paard en os werden vroeger gebruikt om het marmer te delven. Tegenwoordig rijden vrachtauto’s af en aan om de enorme blokken te vervoeren. Er wordt per rit betaald dus er wordt flink hard gereden. Na deze uitleg kon er geshopt worden in de museumwinkel. Na weer een stukje verder gereden te hebben was het tijd voor een heerlijk kopje koffie en ook nog lekker betaalbaar ook. De rit naar beneden werd ingezet en we reden door naar Carrera centrum. Hier maakten we een rondwandeling met uitleg waarna er tijd was voor een lunchpauze. Hierna nog wat meer bezichtigingen en daarna verder naar beneden naar het centrum van Massa. Al wandelend door een typisch Italiaans centrum konden de eerste Italiaans ijsjes genuttigd worden. Het zonnetje nodigde er wel toe uit. Onderweg hadden we al diverse bijzondere gebouwen bezichtigd waaronder een Palacio Ducale met een aparte rustruimte die net leek op een grote grot. Met de ijsjes nog in de hand liepen we tenslotte nog naar een kerk waar oude stukken van een afgebroken kerk te zien waren. Terug naar ons hotel voor wederom uitgebreide maaltijd. Het toetje was deze keer een overheerlijk Tiramisu. Na afloop moest de huisgemaakte Limoncello geproefd worden.

Dag 3 Zaterdag 7 April

Het zonnetje lachte ons al vroeg tegemoet deze dag. Het zou uiteindelijk iets meer als 20 graden met een stralend blauwe lucht gaan worden. Na het ontbijt vertrokken we om 9.00 uur richting La Spezia voor een bezoek aan Cinque Terre. Een inmiddels wereldberoemde plek na een publicatie en tv documentaire op de Amerikaanse tv. Nadat we aangekomen waren in La Spezia moesten we eerst een stuk lopen omdat de binnenstad waar het treinstation zich bevindt, niet toegankelijk is voor touringcars. Nadat Donato de treinkaartjes had gekocht stapten we in de eerstvolgende trein die ons in ongeveer 20 minuten naar de laatste van de 5 plaatsjes aan de kust bracht. Hier starten de meesten met een wandeling naar het volgende dorp. Degenen die dat niet wilden konden de hele dag onbeperkt de trein gebruiken om van het ene naar het andere dorp te rijden. Ook het gebruik van andere vervoermiddelen was inclusief. Een mooie wandeling van ruim 2 uur met mooie uitzichten over de zee was de beloning te midden van wijngaarden en een mooie flora. Vernazza was de eindbestemming van de eerste wandeling na vertrek uit Monterosso. Hier was het erg druk ondanks dat het voorseizoen net begonnen was. Inmiddels komt de hele wereld naar dit prachtigste stukje Italië gereisd. Er waren gasten die nog een tweede wandeling deden. De meesten kozen er echter voor om de overige plaatsen per trein te bezoeken. De middelste plaats Corniglia ligt als enige een stuk hoger waardoor je met een zigzag trap enkele honderden treden omhoog moet om het te bereiken. Natuurlijk kan het ook met een taxibusje. Een halte verder ligt wellicht de meest sfeervolle plaats van de vijf; Manarolo. Ook hier weer vele vissersbootjes in het dorpje want het is hier ooit begonnen met de visserij. De laatste van de vijf is Riomaggiore waar alles nog is zoals het was. Om 18.00 uur werd iedereen weer terug verwacht bij het treinstation van La Spezia. Terug naar het hotel waar weer een uitgebreid avondeten op ons stond te wachten. Deze keer na afloop weer een lekkere Limoncello en voor de liefhebbers een eigen gemaakte walnotenlikeur.

Dag 4 Zondag 8 April

De weersvoorspellingen was helemaal correct want vandaag zouden we weer een zonnige dag hebben. Dus wederom met korte mouwen en sommigen met korte broek stapten we om 9.00 uur in de bus voor een korte rit naar Lucca. Daar stond onze Nederlands sprekende gids die oorspronkelijk uit Tilburg kwam en al 32 jaar in Italië woonde waarvan 16 jaar in Pisa en 16 jaar in Lucca op ons te wachten. Na enige uitleg en met een plattegrond in de hand beklommen we de oudste stadsmuur van Europa van ruim 4 km lang. Toevallig waren er deze dag diverse activiteiten zoals een bloemenmarkt en handboogschieten. Al wandelend over de muur kregen we een duidelijk en amicale uitleg over de geschiedenis van deze interessante stad die eigenlijk uit 3 gedeeltes bestaat. Bij het oude Amfitheater werd een eerste koffiestop ingelast nadat we al enkele van de 145! Kerken hadden gezien waarvan 1; de Basiliek van San. Fernando van binnen. In een heerlijk zonnetje smaakte de Italiaanse koffie weer voortreffelijk. Daarna weer samen op pad met de nodige boeiende verhalen die deze stad beroemd heeft gemaakt o.a. door de zijde industrie en heden ten dage de grootste producent van papierwaren en machines om papier te maken. Een hele rijke stad vroeger maar nu nog steeds. Tijd voor de lunch. Omdat nagenoeg alle winkeltjes open waren deze dag was er een gezellige drukte in de stad. Ook hier een van de eerste zonnige dag dit jaar. Nadat iedereen op eigen gelegenheid geluncht had liepen we verder om wederdom op diverse plekken een stop te maken. Uiteindelijk kon iedereen het laatste 1 ½ uur op eigen gelegenheid de stad verder doorkuisen. Vanwege de bloemen en plantenmarkt heerste er later op de middag een grote drukte op de stadsmuur. Dit mede vanwege het prachtige weer deze dag. Even na 17.30 uur waren we weer terug op ons thuishonk om te genieten van de zeelucht.

Dag 5 Maandag 9 April

Zoals reeds voorspeld zou het mooie weer voorlopig even op zijn. En dat klopte ook. Bewapend met regenkleding en papaplu stapten de meesten in de bus om vervolgens richting Pisa te rijden. Hier bleef de regen ook royaal naar beneden vallen dus de lokale verkopers van Poncho’s en Paraplu’s met garantie tot aan de voordeur deze zeer goede zaken. De grote parkeerplaats stond ondanks het druilerige weer toch goed vol. Onze Nederlands sprekende gids die bijna 10 jaar in Nederland had gewoond stond al netjes op ons te wachten bij het transfergebouw. Ook hier werden de bussen buiten het centrum gehouden zodat de verkeersstroom door de stad minimaal was. Na een korte wandeling kwamen we bij de eerste verkoopkramen waar het uitpuilde van de souvenirs. Elke kraam hetzelfde verhaal. Door een grote toegangspoort stonden we meteen oog in oog met waar Pisa bekend geworden is. Door een calculatiefout van de toenmalige architect was geen rekening gehouden met de moerasige bodem waarop gebouwd werd. De doopkapel was onze eerste bezoekplek met de nodige uitleg over de details door onze gids. Daarna stonden we oog in oog met de kathedraal die in meerdere fases gebouwd is. Dit is te zien aan de buitenkant die deels in marmer en deels in steen opgetrokken is. Daarna passeerden we het kerkhof en kwamen we uit bij de beroemde toren die door ingreep van deskundigen gered is van omvallen door hem te stabiliseren en zelfs weer een stukje meer rechtop te laten staan. Per jaar klimmen er inmiddels 500.000 mensen naar boven van de in totaal 3 miljoen bezoekers die deze stad te verwerken krijgt. Ook ligt er nog een ziekenhuis op het complex wat tegenwoordig een museum is. Via enkele straten van het eveneens mooie centrum kwamen we bij een lunchroom aan die voldoende plek ahd om ons te herbergen; de meeste horeca speelt zich nl. op de straat af. Maar vandaag dus niet. Nadat we weer opgewarmd waren met koffie vervolgden we onze wandeling naar de oever van de Arno. Deze rivier die vroeger regelmatig buiten de oevers trad bepaald ook voor een gedeelte het beeld van deze stad. Al wandelend kwamen we uiteindelijk langs diverse prachtige gebouwen weer terug in het centrum bij de scheve toren waar iedereen nog voldoende tijd had voor foto’s te maken. Na dit bezoek reden we door naar Sant Ermo waar we zeer gastvrij werden ontvangen bij Cantina Volpi voor een uitgebreide wijnproeverij. Vergezeld met de nodige uitleg van de eigenaar en vertaald door Donato en Paul kon de proeverij beginnen. Het waren niet de minste wijnen die op tafel kwamen. Even later werden er grote schalen met vleeswaren kaas salades en hapjes binnen gedragen. Wij dachten 1 schall per tafel. Maar nee! Iedereen kreeg een schotel voor zichzelf! Uiteindelijk werden er 4 verschillende wijnen geserveerd waarvan de laatste likeurwijn met een heerlijk nagerecht in de vorm van Cantuchini. Heerlijke amandelkoekjes die gedoopt moesten worden in deze wijn. Er waren enkele dames die blijkbaar niet meer naar huis wilden want ze sloten zichzelf op in het toilet! Omdat het inmiddels al bijna 6 uur was voordat we vertrokken werd besloten het avondeten wat later te laten serveren. Ook hier weer een feestje want de hoteleigenaar kwam alweer met een heerlijk borreltje aanzetten. Deze keer een Sambuco.

Dag 6 Dinsdag 10 April

Omdat onze bezoekplekken wat verder ve3rwijderd lagen van ons hotel vertrokken we om 8.45 uur met een mager zonnetje richting Volterra. Rond 10.30 uur kwamen we aan boven op een heuvel met een prachtig landschap waar we doorheen gereden hadden als uitzicht. Hier kon iedereen op zijn gemak rond kijken in dit historisch stadje met zijn enorme stadsmuur ter bescherming tegen indringers. De huizen hier waren opgetrokken uit graniet in combinatie met albast. Overal zag je dan ook albast in allerlei vormen in de verkoop. Een bijzonder gezellige sfeer hing er in deze stad met zijn vele steegjes en doorkijkjes en ontelbaar veel kleine winkeltjes. Hier geen massa toerisme wat de sfeer helemaal ten goede kwam. Het kasteel uit de 13e eeuw wordt heden ten dage gebruikt als gevangenis. Enthousiast kwam iedereen om 13.30 uur weer terug bij de bus met veel foto’s op zak. Na een rit van ruim 30 minuten kwamen we aan bij de meest toeristische plaats in de Toscane; San Gimignano. Deze stad staat bekend om zijn vele hoge torens. Destijds wel 72 waarmee de inwoners konden laten zien hoe welgesteld ze waren. Hun inkomsten werden vergaard met de Safraan handel. Hier geen hoge stadsmuren omdat eventuele vijanden werden afgekocht. Uiteindelijk zijn er nu nog 14 torens over omdat men het een beetje teveel vond worden. Deze stad beschermd door de Unesco is geheel gerestaureerd waardoor het er allemaal heel clean uitziet. Daarom vonden de meeste gasten Volterra mooier dan deze plaats. Ondanks de miezer regen die er viel was het er toch al behoorlijk druk met veel buitenlandse toeristen van andere continenten. Ook hier volop commercie met achter elke deur een winkeltje. Omdat dit midden in de Toscane ligt werd er enorm veel wijn aangeboden en zeer veel gekleurd aardewerk. Met wederom een verdere uitgebreide collectie foto’s reden we in de late namiddag weer terug naar ons hotel. Hier naast het 4 gangen menu vandaag als extra een heerlijke rosé wijn van het Garda meer en natuurlijk de eigen huiswijn met aan het einde weer een lekker borreltje naar keuze. Wat worden we toch verwend.

Dag 7 Woensdag 11 april

De weerkundigen hadden hun werk goed gedaan. Zoals voorspeld zou het wederom een grijze dag worden vandaag. Iets wat voor deze streek deze tijd van het jaar heel ongebruikelijk is. Maar dit is helaas iets wat we niet kunnen bestellen. Met onze chauffeur David reden we richting La Spezia. Evenals alle andere ochtenden werd iedereen bijgepraat met het nationale en internationale nieuws door Paul. Na ruim 3 kwartier rijden kwamen we aan bij het centrum van La Spezia waar we samen met Donato en Paul het centrum inliepen van deze 90.000 zielen tellende stad. Vroeger waren het er meer toen het tevens een belangrijke marine basis was. Er liggen nog wel een aantal oorlogsbodems maar niet meer zoals vroeger. Het centrum heeft veel oude maar ook nieuwe bouwwerken en ook veel moderne kunst. Iedereen kon op zijn eigen tempo dit gedeelte verkennen en op terugweg nog een blik werpen op de jacht en handelshaven van La Spezia. Daarna stapten we weer in de bus voor de tocht naar Porto Venere dat eigenlijk aan La Spezia grenst maar toch nog een half uur verwijderd ligt. Echter de panoramische route erheen was geen straf. Omdat deze historische vissersplaats verkeersluw gemaakt is moesten we nog een heel stuk wandelen alvorens aan te komen. Deze inspanning werd echter wel beloond met een prachtig dorp met smalle straatjes een burcht op de top van de heuvel en eveneens een mooie kerk met bijzondere elementen. De foto camera’s maakten weer overuren want er waren zoveel objecten om op de gevoelige plaat vast te leggen ondanks het druilerige weer. De meesten maakten tevens gebruik van een van de vele restaurantjes voor een lunch. Het dorp kenmerkt zich ook door de vele pesto’s die er verkocht worden. Ondanks de kleine oppervlakte was er enorm veel te zien. Na dit bezoek ging een gedeelte met Donato mee met een taxibus naar de parkeerplaats terwijl de meesten toch gewoon de eigen benenwagen gebruikten. Hierna reden we uiteindelijk weer terug naar ons hotel om deze laatste excursiedag rustig af te sluiten. Het avondeten was zoals elke keer weer heel uitgebreid met de nodige variatie. Zoals elke avond ook deze keer weer een lekker drankje tot slot van de maaltijd. Deze keer een 40% Grappa die met de nodige foto’s erbij genuttigd werd. Daarbij onze gastheer Daniele en zijn medewerkers bedankend voor alle goede zorgen de afgelopen week die voorbij gevlogen is. Het bleef ondanks dat het morgen vroeg dag is nog lang gezellig.