Zuid Afrika 2016

Chi Long HoReisverslagen

Zuid Afrika reis september/oktober 2016

Verslag dag 1 en 2 Rondreis Zuid-Afrika.

Met een aangename rit naar het vliegveld van Amsterdam begonnen we aan onze avontuurlijke reis naar Johannesburg. Zelf voor schematijd vertrokken we met het grootste verkeersvliegtuig de Airbus A380 aan ons avontuur. Na een vlucht van ruim 6 uur landden we op het vliegveld van Dubai; momenteel het grootste vliegveld ter wereld wat betreft het aantal passagiers. Hier hadden we een ruime overstaptijd. Dus mooi de tijd om het vliegveld te verkennen en gebruik te maken van de ontvangen maaltijdvoucher aangeboden door Emirates. Ook het tweede traject naar Johannesburg verliep geheel volgens schema met vriendelijk personeel aan boord. Omdat we de tijd twee uur vooruit waren gevlogen zagen we al heel vroeg het zonnetje aan de horizon verschijnen en moesten de luikjes dicht om iedereen toch van een nachtrust te kunnen voorzien. Na ons vliegtuigontbijt werden we alweer voorbereid op de landing en korte tijd later zette onze vogel zijn voeten al neer op Zuid-Afrikaanse bodem. We troffen het wel of niet want toevallig was het vandaag braaidag ofwel dag van de vereniging tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Daardoor blijkbaar wat weinig personeel bij de paspoortcontrole maar de bediende die ons hielp verzocht de andere groepsleden ook bij hem langs te komen. Onze twee vaste begeleiders Shaun en Stijn stonden ons bij de uitgang al op te wachten en nadat iedereen voorzien was van de nodige Randen kon er ingeladen worden in onze truck met de naam Armstrong genoemd naar een bekende muzikant. Neil Armstrong. Als extra stond een rondrit door de omgeving van Joburg zoals de locals hun stad met 4,5 miljoen inwoners noemen gemaakt. We reden o.a. langs het beroemde voetbalstadion waar Nederland tijdens het WK van Spanje verloren had in de vorm van een pompoen en het Orlando stadion waar ook twee bekende teams hun thuishonk hebben. Hier zagen we pas goed hoe groot het verschil tussen arm en rijk is met de krottenwijken lokaal ook wel “plakkerskamp” genoemd en de luxe woningen die in tegenstelling allemaal omheind waren en sommigen zelfs met schrikdraad beveiligd. Natuurlijk wilden we ook wel zien waar de beroemde wereldverbeteraars Nelson Mandela en Aardsbisschop Desmon Tuttu gewoond hebben in de wijk Soweto; De enige plek ter wereld waar twee Nobel prijswinnaars in 1 straat gewoond hebben. Het was er een groot kleurrijk feest vanwege de braaidag dus kregen we daar de gelegenheid om uit te stappen en te genieten van zang, dans en muziek en de vriendelijkheid van de mensen waarvan er veel heel feestelijk gekleed waren. Hierna reden we naar een winkelcentrum voor de aanschaf van wat dagelijkse benodigdheden. Op korte afstand hiervan lag ons kampement van de eerste nacht; het Belvedere estate. In deze rustige omgeving werden we uitgenodigd voor een barbecue in een romantische omgeving bij kaarslicht. Ondanks dat we een lange dag achter de rug hadden werd het toch nog wat later voordat iedereen zijn Zuid-Afrikaanse kamer opzocht voor een welverdiende nachtrust.

Verslag dag 3 zondag 25 september.

Het zonnetje lachte ons al vroeg toe toen we om 7.00 uur aan het ontbijt begonnen in een prachtige rustige omgeving met Afrikaanse sfeer. Onze begeleiders Shaun en Stijn hadden de bagage inmiddels al in de truck geladen zodat we even na 7.30 uur al konden vertrekken naar onze volgende bestemming. Shaun die bij ons achterin kwam zitten vertelde volop over de geschiedenis van zijn land. Het bleek dat hij heel goed op de hoogte was over geschiedenis en cultuur van zijn homeland. Omdat het lente was groeide er niet veel op de akkers maar je kon zien dat de bomen al aan het uitlopen waren. De landerijen zagen er erg droog en verdord uit; Er was de afgelopen winter veel te weinig neerslag gevallen. Een opmerkelijk iets was o.a. dat de overheid voor bepaalde bevolkingsgroepen een huis bouwt en voor vele andere voorzieningen zorgt. Ook is er een soort kinderbijslag zoals bij ons. Als er iemand op een bepaalde plek wil gaan wonen die nog niet bebouwd is dient de overheid binnen 48 uur te reageren. Doet men dat niet, dan is de overheid verplicht de nutsvoorzieningen aan te leggen op deze plek! Na de nodige uitleg begrijpen we dat het heel moeilijk is in een land dat zoveel verschillende culturen herbergt. De apartheid is nog steeds volop aanwezig en daardoor komt het soms toch wel tot demonstraties en confrontaties. Het verschil tussen arm en rijk is hier heel extreem aanwezig want de inkomensverschillen zijn enorm. In de buurt van Johannesburg vindt je veel goud en kolenmijnen getuige de vele hoge bergen zand en as afval die hier opgeslagen liggen. Na een tijd gereden te hebben werd een toiletstop gemaakt en kon de lunch voor vandaag ingekocht worden bij een Pick ‘n Pay die helemaal op een grote Nederlandse supermarkt lijkt. Omdat we vandaag meer dan 500 kilometer op de teller krijgen werd er een tijd later nog een toiletstop gemaakt. Hier was het al aanmerkelijk koeler want inmiddels zaten we op een hoogte van 1400 meter. Dat scheelde meteen een jas. Ongemerkt reden we de panorama route op dat leverde veel mooie vergezichten op. Hier zag je echter ook dat de grond veel vruchtbaarder was dan in de omgeving van Joburg. Overal zag je al groene velden met veevoer, koolsoorten en uiteindelijk zover als je kon kijken citrusbomen. De lekkerste sinaasappels worden hier verbouwd. Niet alleen voor binnenlands gebruik, maar ook voor de export. Beregenen was hier echt noodzaak. Enorme verplaatsbare regeninstallaties die in een grote cirkel rondreden voortgedreven door waterkracht maakten de vallei tot een groen oase. De rode grond is hier blijkbaar heel vruchtbaar. Veel plaatsen dragen hier de naam fontein achteraan. Dit geeft aan dat hier veel waterbronnen zitten. Vanwege de vele opdraai! Ofwel omhoog slingerende weg duurde het een hele tijd voordat we op onze eerste bestemming; de beroemde rondavels aankwamen. Deze rotsformaties hebben het model van de huizen waarin de gekleurde bevolking leeft hier. Door de laag overtrekkende bewolking kregen de gemaakte foto’s ook een speciaal effect. Hierna reden we weer verder naar een andere natuurattractie in deze omgeving de beroemde pottholes. Ofwel ketels. Op deze plek waar twee rivieren samen komen in dit Blyde Canyon gebied waarvoor je dus echt niet naar de USA hoeft kon je zien wat waterkracht vermengd met zand tot stand heeft gebracht in al de duizenden jaren. Een zeer bijzonder iets om te bewonderen. Onze chauffeur Stijn werd door Paul gevraagd een foto van de groep te maken. Hij haalde er wel erg bijzondere capriolen voor uit door over de rotsen naar beneden te klimmen op plaatsen waar dit dus niet toegestaan was. We waren inmiddels ook voor de lokale bevolking een attractie geworden want ze wilden ook graag met ons op de groepsfoto! Ons laatste programmapunt van vandaag Gods window moesten we helaas overslaan want de windows waren gesloten! Ofwel het regende en er was laaghangende bewolking dus er was totaal ge zicht op de vallei. Inmiddels begon het al donker te worden en rond 18.30 uur kwamen we aan bij de Gekko lodges waar de Duitse gastvrouw getrouwd met een Zuid-Afrikaan ons vriendelijk welkom heette. Al snel konden we aanschuiven voor het avondeten wat na deze lange dag goed in de smaak viel. Ter afsluiting stond er nog een zeer kleurrijke dans en zangshow van locals op het programma. Vol enthousiasme lieten ze ons genieten van het plezier dat zij hieraan beleefden. Na dit geweldige optreden werd het diner afgesloten met een lokaal toetje. Op tijd naar bed want morgenvroeg staat onze eerste safari op het programma in het Krüger park.

Verslag dag 4 Maandag 26 september

Na een goede nachtrust was het vanochtend om 5.30 uur klop klop want we vertrokken vandaag om 6.00 uur met onze eigen truck voor een eerste safaritocht door het Krugerpark. We hadden geluk want de dichtstbijzijnde ingang was vandaag ook toegankelijk voor trucks. Echter de formaliteiten om binnen te mogen namen nogal wat tijd in beslag. Paspoortnummers en handtekening waren nodig. De tijd werd mooi opgevuld met een openlucht ontbijt wat we mee hadden gekregen vanaf ons hotel. Zelden zo’n luxe ontbijtpakker gezien met zelfs yoghurt en muesli apart in twee bakjes om zelf te mengen! Niets op aan te merken. Daarna begon onze tour door het park dat even groot is als de helft van Nederland met zo’n 18.000 km2! Al snel konden we stoppen voor de eerste giraffes die we zagen. Dat we vandaag een echte geluksdag hadden zou later blijken. Omdat we ook diverse vogelliefhebbers aan boord hadden konden zij hun hart ook ophalen aan de vele soorten die hier rondvliegen. Al snel moesten er meerdere stops gemaakt worden en kwam de eerste van de big five al in beeld. Omdat we in de lenteperiode reizen is er nog niet zoveel groen zodat het gemakkelijker is de dieren te spotten. Onze chauffeur Stijn reageerde heel alert op onze stoptekens en ook hij zag vaak al eerder als ons een nieuw object ondanks het feit dat wij genoten van een hoog uitzicht met ramen die helemaal open konden. Tijdens een eerste toiletstop zagen we ook iets van de bloemenpracht die dit land te bieden heeft. Wat bij ons als dure kamerplant te koop is staat hier zo in de wilde natuur. Nadat we onze rit weer een hele tijd vervolgd hadden werd er bij een waterplas een stop gemaakt waar een kudde olifanten te zien was. Op aanraden van rangers die we tegenkwamen werden we naar bepaalde plekken gedirigeerd waar zeker iets te zien zou zijn. Na een lunchmoment op een plek waar men ook kon kamperen reden we weer verder. Tot onze grote verrassing kwamen we uit bij een plek waar een luipaard zat. De aanwezigheid van het grote aantal auto’s en busjes maakte duidelijk dat dit een bijzondere plek was. Alhoewel moeilijk te zien legde Stijn voor een paar mensen het luipaard op camera vast want hij zat goed verstopt. Dit dier dat tot wel 110 km per uur kan rennen is bijzonder lastig om te spotten. Na dit schouwspel reden we niets vermoedend verder. Paul wist echter al dat er nog een verrassing aan kwam. Een stuk verder lagen er nl. twee leeuwen in de schaduw uit te rusten. Wat een geluk dat wij ook dit van heel dichtbij konden aanschouwen. Op onze rit naar een van de gates kwamen we nog oog in oog met zebra’s en een kudde olifanten. Wat hebben we enorm veel geluk gehad vandaag. Aan de rand van het park lag ons onderkomen voor de komende twee nachten. We waren de gate nog niet door of we konden een hobbelweg op die ons naar het complex bracht. Grote hekken met elektriciteit erop maakte ons duidelijk dat we wel heel dicht bij de wildernis gingen slapen. De komende 2 nachten logeren we in typisch Afrikaanse huisjes op palen gebouwd wederom heel bijzonder ingericht met een douche in de open lucht! Het diner en ontbijt morgenvroeg wordt verzorgd door het hotel waar we logeren met uitzicht op de wildernis.

Verslag dag 5 Dinsdag 27 September

Omdat Paul een beetje medelijden had met de gasten werd besloten het vertrek voor de Game drive een uur op te schuiven. Met een klop klop werd iedereen netjes op tijd gewekt. Na een zonder overdrijven overheerlijk diner gisterenavond was het ontbijt ook weer een feestje. Met een rijkelijke keuze aan warme en koude etenswaren kon iedereen met een goed gevulde maag de ontbijttafel verlaten. Onze drie rangers stonden al netjes op ons te wachten en nadat iedereen verdeeld was over de 4 wheel drive auto’s konden we op pad. De weersvoorspelling klopte helemaal want we hadden een stralend blauwe lucht en de koperen ploert deed op dit moment van de dag al goed zijn best. Uiteindelijk zou de thermometer 36 graden bereiken op deze lentedag! In eerste instantie was er weinig te bespeuren maar hier kwam al snel verandering in. Natuurlijk waren de filialen van Mc Donalds ofwel de impala’s weer rijkelijk aanwezig. Al snel kwamen we op een plek waar een Mc Donalds restaurant geopend was. Er lag namelijk een impala in de boom; de plek waar een luipaard zijn maaltijd verorberd. Volgens onze gids kon het luipaard kiezen of hij bij een Mc. Donalds of Wimpies ging eten afhankelijk van hoe hij zijn prooi in de boom neerlegt! Verder op deze tour met de open terreinwagens zagen we verschillende bijzondere vogels, talloze giraffen, olifanten een enorme mannelijke leeuw en later op de dag zelfs een familie met welpjes. Deze waren echter op grote afstand te bewonderen. Na een toilet en koffiestop reden we weer verder en zagen o.a. een hippo samen met een krokodil van heel dichtbij. Om de olifanten toch van genoeg water te voorzien is de natuur een handje geholpen door een drinkplek aan te leggen. Door de grote droogte komen bepaalde beschermde diersoorten nl. in gevaar. Op deze drinkplaats zou je zo een mooi olifantenschilderij gemaakt kunnen hebben zo mooi werd er geposeerd. Inmiddels was het tijd voor de lunchpauze. Deze werd weer op dezelfde plek als gisteren gehouden. Ondanks de grote drukte op deze verzamelplek merk je daar in het park zelf niets van. Na deze break reden we weer verder maar was het blijkbaar ook siësta voor de dieren met de zomerse hitte niet onbegrijpelijk. Echter zo af en toe hadden we weer een geluksmoment en werd er onverwachts gestopt. Bij een verzameling auto’s konden we het al eerder besproken leeuwenpaar met welpen bewonderen. Dit echter alleen voor degenen met een goede verrekijker of telelens op de camera. Maar we hadden de big five voor vandaag al weer bijna compleet. Sommigen hadden eerder op de dag de oren van een luipaard kunnen zien. Zo rond vier uur kwamen we weer aan bij onze logeerplek zodat ook de reizigers van een welverdiende siësta konden genieten. De dag begint hier nou eenmaal vroeger als in Europa. Rond 6 uur in de ochtend is het al volop licht. Morgenochtend in alle vroegte gaan we Zuid-Afrika verlaten en reizen we verder naar Swaziland waar de koning wel 17 vrouwen ter beschikking heeft.

Dag 6 woensdag 28 September

Helaas moesten we na 2 nachten verbleven te hebben in het Krügerpark alweer afscheid nemen van deze bijzondere locatie. Omdat de dagen hier vroeg beginnen vanochtend weer een ontbijt om 6.00 uur. Hier echter heel gewoon. Nadat de reistassen weer in onze truck geladen waren reden we nog enkele uren door het Krügerpark richting onze nieuwe bestemming Swaziland. Nog voordat we goed en wel op weg waren stonden er een paar buffels bijna aan de straatrand op ons te wachten. Dus de camera’s moesten weer aan de slag. Het geluk was echt met ons want behalve de zeldzame hyena’s en antilopen lag er ook nagenoeg langs de weg een enorme leeuw uit te rusten. Wat een prachtig dier na hem gisteren op grote afstand gezien te hebben. Even later klonk er plotseling een schurend geluid. Een lokale vrachtauto probeerde onze truck in te halen wat helaas niet goed afliep. Meteen gestopt maar gelukkig viel de schade mee. Alleen de andere truck had een zijbalk die er vanaf gevlogen was. Gelukkig geen lang oponthoud. Na nog een toiletstop waar een helicopter stond verlieten we uiteindelijk het enorme park. We kwamen meteen in een groene oase terecht met zover als je kijken kon suikerriet plantages, mango plantages en sinaasappels. Er was volop bedrijvigheid op de velden waar het meeste werk nog gewoon met de hand gedaan moet worden. Even later werd gestopt bij een grote shoppingmall waar een minder prettige gebeurtenis plaatsvond. Riet de Boer stond bij de pinautomaat waar plotseling een local haar pasje uit de automaat griste. Even een kleine paniek maar al snel belde Paul naar Nederland waar men meteen het pasje blokkeerde. De anderen werden op advies van Shaun naar een andere pinautomaat gebracht waar het veiliger was om te pinnen.

Hierna ging onze rit weer verder richting de grens van Swaziland. Rijkdom en armoede wisselden elkaar snel af. Zoals vooraf al aangekondigd volgde er een heel ritueel. Allereerst moest er een lijst met alle namen ingevuld worden om de grens over te kunnen. Daarna te voet naar het kantoortje om Zuid-Afrika met een stempel in het paspoort te verlaten. Daarna liepen we door niemandsland om vervolgens een Swaziland stempel te vergaren. Onderweg vertelde Shaun een bee3tje over de geschiedenis van dit land dat vroeger een aparte provincie was en eind jaren 60 door de Engelsen als onafhankelijk uitgeroepen. Het land is rijk en arm tegelijk. Er wordt hier ontzettend veel Eucalyptus verbouwd voor de papier en houtindustrie. Een boom die binnen 12 jaar al kaprijk is. Ook hier weer enorme bananen plantages. Ook stonden er langs onze route overal Jacaranda bomen die volop in prachtige paarse bloei stonden. Even later stopten we in een dorp voor onze lunch. Vandaag voor de eerste keer de lunch vanuit onze truck keuken. Shaun had goed gezorgd. Hij was vanmorgen om 4.00 uur al bezig geweest met het maken van een schapenragout. Samen met de andere verse producten die met hulp van een aantal gasten verder bereid werden konden we uiteindelijk in de open lucht gaan picknicken. Wat een ervaring. Dit gaat de komende dagen nog vaker gebeuren. Ons laatste traject naar onze eindbestemming voerde ons nog verder de bergen in waar we armoedige huisjes zagen maar ook prachtige villa’s. Uiteindelijk kwamen we in de wolken terecht en begon het zoals voorspeld ook een beetje te regenen. We passeerden een van de 2 grote steden van een land dat 1,2 miljoen inwoners heeft en 200 km bij 65 km oppervlakte heeft. De hoofdstad liet veel moderne gebouwen zien en even verderop was het weer armoede troef. Via een zandpad dat lekker hobbelde kwamen we uiteindelijk aan bij de hoofdingang. De techniek liet de dame van het kantoortje in de steek want nadat we met 3 creditcards het verblijf probeerden te betalen moesten we het uiteindelijk ouderwets contant doen. Na nog een stuk verder gereden te hebben kwamen we bij ons verblijf aan; Een soort bijenkorven waar je in kon wonen. Wat een bijzonder verblijf. Als verrassing werd het avondeten niet vanuit de truck verzorgd maar in het restaurant van het complex. Na vertrek uit Nederland de eerste keer weer lekkere soep! Morgenvroeg eindelijk een ochtend waar de wekker veel later afloopt. Na de belevenissen van de afgelopen dagen even bijkomen.

 

img_0008 img_0009 img_0010

Dag 7 Donderdag 29 September

Sommige gasten hadden gisterenavond na een heerlijk diner waarbij er ook impala gegeten kon worden moeite om hun “bijenkorf” terug te vinden in de duisternis. Afrikanen houden niet van veel licht dus een zaklantaarn was geen overbodige luxe. Enfin na een extra lange nachtrust liep de wekker om 7.30 uur af. Na een uitgebreid Afrikaans ontbijt werd er deze ochtend een heerlijke wandeling gemaakt. Onderweg wederom veel gezien en weer veel foto’s kunnen maken ondanks het ietwat druilerige weer. Bij het restaurant liepen deze ochtend zwijntjes rond het kampvuur. Een stukje verderop hing er een aan het spit te braden! Hier op deze plek voel je je echt 1 met de natuur. Op de afgesproken tijd verlieten we jammer genoeg het wildpark en reden we richting de grens met Zuid-Afrika. Onderweg weer veel van het dagelijkse leven te zien. Wat een grote contrasten! Na enkele uren gereden te hebben door gebieden met ontzettend veel bosbouw en suikerriet kwamen we bij de grens aan. Weer hetzelfde ritueel; alleen hier verliep de afhandeling veel vlotter dan bij de andere oversteek. Inmiddels hadden we wel weer trek dus gestopt bij een Super spar voor een lekker broodje. De muziek schalde over de straat waar veel locals hun waren probeerden te sluiten. Het leek wel alsof ze allemaal hetzelfde verkochten. Tegen 16.30 uur kwamen we aan in St. Lucia bij de St. Lucia villa’s waar we de komen 2 nachten gaan verblijven. De ze villa’s waren zo groot dat er een hele grote woonkamer met open keuken in zat en 2 grote slaapkamers met elk een eigen badkamer. Om 18.00 uur liepen we naar de locatie waar we eerst een workshop Zulu taal kregen met aansluitend een culturele dansshow. Ook hier wederom weinig verlichting. Daarna stond er weer een heerlijke braai klaar. We kregen te horen dat er ook krokodillenvlees op de barbecue lag. Dit bleek gelukkig een grapje. Volgens de kenners echter een heerlijk stuk vlees. Omdat we een jubileum echtpaar en een jarige in ons midden hadden werden deze in het zonnetje gezet met een stuk taart voor alle gasten. Omdat de wekker morgenvroeg al vroeg afloopt voor een nieuwe game drive zocht iedereen op tijd zijn bedje op.

img_0021

Dag 8 Vrijdag 30 September

Dat we de afgelopen dagen wel ontzettend veel geluk hebben gehad zou deze dag blijken. Om 4.30 uur liep de wekker af voor een game drive in het veel kleinere Hluhluwe park. Met twee 4 wheel drive jeeps werden de gasten afgehaald bij het complex. Omdat het nogal fris was werden de rolramen dichtgemaakt omdat er een tocht van 1 uur op het programma stond alvorens bij het park aan te komen. Blijkbaar was er iets misgegaan bij de organisatie ter plaatse want in plaats van een ontbijt onderweg bleek er alleen een kopje koffie en een Rusk koek beschikbaar voor iedereen. Behalve dat werden er alleen maar neushoorns en slechts 1 olifant gespot. Zo zie je maar nadat we al zoveel geluk hadden gehad in het Kruger park was dit een kleine tegenvaller. Wilde dieren laten zich niet als circusact gebruiken. Tegen13.30 uur kwam iedereen weer terug in St. Lucia. Dus echt tijd voor een hoognodige lunch. Om 15.30 uur liep Stijn met de gasten naar de lagune voor een mini cruise om Nijlpaarden ofwel Hippo’s en krokodillen te spotten. De krokodillen hadden blijkbaar ook vrijaf want er werd er slechts 1 gespot terwijl er meer als 1000 hier leven. De hippos werden wel gespot. Gedurende de middaguren waren Shaun en Paul bezig met de voorbereidingen voor het eerste zelf bereide diner. Een van de villa’s werd gebruikt om dit klaar te maken. Om klokslag 19.00 melde iedereen zich en kon er aangeschoven worden. Het diner bestond uit een heerlijke Kalebas soep, Heerlijk mals Lamsvlees, a la minute gebakken stokvis met een heerlijk beslag eromheen, Aardappel parten gebakken in een heerlijk kruidig laagje, gemengde salade en knapperige wokgroenten. Het nagerecht bestond uit een snelpudding. Shaun kreeg tijdens en achteraf veel complimenten vanwege zijn kookkunst. Al snel werden de handen uit de mouwen gestoken om mee te helpen bij de afwas van de 22 eters. Er was een damesteam dat in een van de andere villa’s een gedeelte van de afwas ging doen terwijl in de keukenvilla een paar andere dames en ook heren meehielpen de vaat aan de kant te krijgen. Omdat er een gebrek was aan voldoende materiaal om schoon te maken; onze Sorbo doekjes ontbraken, kwam Paul op het lumineuze idee om een schone onderbroek uit zijn collectie beschikbaar te stellen om de boel te reinigen! Hilariteit alom, maar deze bewees goede diensten. Alles glom weer als een spiegel na afloop. Onze gastspreker Toon Smits nodigde iedereen uit om zicht te verzamelen. Er volgde een komische toespraak met natuurlijk een leuke anekdote/grap waarvan we de afloop niet konden voorspellen. Er werd een loftrompet geschald over de organisatie tot nu toe en de leuke sfeer binnen onze reisgroep. Tevens nodigde hij iedereen uit om na afloop van deze reis onder zijn leiding bij de Hertog Jan brouwerij in Arcen een rondleiding te komen meemaken met een proeverij. Dit bijzondere gebaar werd enorm gewaardeerd. Het bleef nog lang gezellig met de nodige flessen Zuid-Afrikaans wijn voor een prikkie en het Zuid-Afrikaanse bier.

Voor foto’s KLIK HIER

Dag 9 Zaterdag 1 Oktober

Vandaag gaan we alweer verkassen. Shaun en Paul waren al extra vroeg uit de veren om het uitgebreide ontbijt klaar te maken. Met natuurlijk koffie, thee en jus. Maar ook een heerlijke verse fruitsalade, yoghurt, cereals, een gekookt eitje en brood, vleeswaren en zoetwaren die het geheel compleet maakten. Ook nu weer de helpende handen die zorgden dat alles in een mum van tijd opgeruimd was en in de truck geladen om te kunnen vertrekken. De leftovers van gisterenavond en vanmorgen werden niet weggegooid maar netjes in folie verpakt en achtergelaten voor de poetshulpen die dit als een heerlijk feestmaal mee konden nemen naar huis! Geen verspilling van voedsel dus. Even na achten zaten we in de truck en reden we richting Drakensbergen. Onderweg weer veel te zien natuurlijk weer de enorme percelen loofbomen, suikerriet en plakkerdorpen. Ook zagen we in de omgeving van Durban; de derde stad in grootte van Zuid-Afrika dat hier het economisch hart van Zuid Afrika gevestigd is. Behalve een nieuw internationaal vliegveld overal veel fabrieken en transportondernemingen. Shaun vertelde tijdens de hele rit doorlopend over de geschiedenis en ontwikkelingen van zijn land. De apartheidspolitiek was een groot onderwerp wat de geschiedenis van dit land al sinds de eerste Koloniale activiteiten van heeft verdeeld. Helaas voor de blanken zijn de rollen nu omgedraaid en moeten 8 op de 10 vacatures door zwarten ingevuld worden. Nelson Mandela heeft hier veel aan bijgedragen. Ook het huidige politieke stelsel met het ANC als grootste partij bepaald een deel van de huidige situatie. Of dit ooit echt goed zal komen is nog maar de vraag. Nadat we weer een keer gestopt waren bij een Pick n Pay waarvan de eigenaar trouwens een gedeelte van zijn bedrijfswinst doet toekomen aan de zwarte economie stopten we op een heel belangrijke plek voor onze lunch. Dit was op de plek waar Nelson Mandela in 1962 opgepakt is om vervolgens in de gevangenis op robbeneiland te belanden. Ook hier kon Shaun haarfijn uitleggen hoe dit tot stand was gekomen nadat men al heel lang naar hem op zoek was. Ter ere van deze wereldverbeteraar is hier een speciaal 10 meter hoog monument bestaande uit 50 palen opgericht. Als je via de long way to freedom ofwel een lang wandelpad naar dit monument loopt zien je de beeltenis van Nelson Mandela terug op een bijzondere manier. Momenteel wordt er een enorm museumcomplex gebouwd waarna deze plek die nu nog rustig is overspoeld zal gaan worden door toeristen. Dit was tevens een ideale plek voor onze lunch. Shaun had ‘s morgens al een grote pan pasta gekookt. Met wat extra ingrediënten erbij vormde het een heerlijk gerecht samen met de andere etenswaren die uitgestald waren. Nadat het buikje rond gegeten was konden we onze reis weer vervolgen. Nadat we langs een groot stuwmeer voor opwekking van elektriciteit, door een drukke winkelstraat, langs weer een plakkerskamp en veel mooie huizen gereden waren zagen we het bordje Giant Castle opdoemen. Nog 40 kilometer te gaan. Geen idee hebben waar we naar toe gingen reden we gestaag de bergen in een prachtig landschap ontvouwde zich want zo ver als je kon kijken landerijen met ontelbaar veel koeien op enorme graslanderijen. Deze ruimte is in ons landje echt niet meer te vinden. Het leek maar niet op te houden wat een uitgestrektheid. Afentoe een flinke hobbel in de weg want er werd aan verbetering gewerkt. We raakten steeds verder van de bewoonde wereld en kwamen in een gebied waar het rundvee vrij rondliep. Regelmatig een stop omdat er overstekende koeien waren. Vele blije gezichten langs de wegkant die vrolijk naar ons zwaaiden. We konden merken dat we in een gebied kwamen waar weinig toeristen kwamen. Ook vielen de vele Rondavels en kerken ons op. Een school waarvan vele ramen kapot waren en veel groen en water. Op een gegeven moment werd de straat steeds onregelmatiger maar dat kwam wederom door wegwerkzaamheden. De elektriciteitsdraden werden steeds spaarzamer. We leken wel in de Schotse hooglanden terecht gekomen te zijn. Wat een prachtig landschap doemde er op. Uiteindelijk kwamen we bij de ingang van onze eindbestemming; GiantCastle terecht. Het paradijs werd voor ons geopend. Wat een machtige plek om te mogen verblijven. Geheel in Eco stijl ingericht werden we ondergebracht in ruime Chalets waarvan de deuren gesloten moesten blijven vanwege de dieren die hier allemaal rondliepen. Vooral de apen schenen zomaar je deur te kunnen openen op zoek naar voedsel. Deze plek is bekend om de bijzondere grottekeningen die onze voorvaderen hier duizenden jaren achtergelaten hebben. Omdat het te laat was om zelf te koken werd besloten in het restaurant te dineren. Tot nu toe nog niets geschreven over de temperatuur tijdens ons verblijf. Maar omdat we op een hoogte van 1000 meter! verblijven koelt het hier ’s avonds flink af. Er wordt zelfs sneeuw verwacht! Twee weken geleden was hier nog 10 centimeter sneeuw gevallen. Morgenvroeg lekker uitslapen want we gaan later op de ochtend een wandeling maken in dit prachtige gebied.

Dag 10 Zondag 2 Oktober

Met een beetje regen dat op de daken van onze challets rikte werden we deze ochtend wakker gemaakt. Zoals voorspelt was er op 300 meter toch wat sneeuw gevallen. Heel ongewoonlijk voor dit tijdstip van het jaar. Na een lekker Zuid-Afrikaans ontbijt. Ging Paul om 9.30 uur samen met de gasten een wandeling maken naar een plek waar rotstekeningen van duizenden jaren te zien waren. Het pad er naartoe leverde mooie vergezichten en een prachtige flora op. Hier zagen we bloemen die we in Nederland wel en niet kennen. Met behulp van de mens worden hier elk jaar bepaalde gedeeltes afgebrand om het jonge groen weer tevoorschijn te laten komen. Op een gegeven moment moest er iets meer geklommen worden over rotsblokken maar dit werd beloond met o.a. de bloei van familie van de amaryllis die wij niet kennen. Het leken in eerste instantie tulpen maar van dichterbij was het toch wat anders. Boven aangekomen stond een local op ons te wachten voor een 1 uur durende rondleiding langs het grottencomplex. Hier kregen we een uitleg hoe de Bosjesmannen hier oorspronkelijk geleefd hadden met alle tovenarij en hekserij erbij. De primitieve leefwijze werd uitgebeeld en ook de lengte van dit volk viel ons op. Op diverse plekken waren er tekeningen te zien die met natuurlijke materialen waren aangebracht. Omdat men niet precies weet hoe dit proces gedaan is kan men het ook niet herstellen. Duidelijk waren op sommige plaatsen met uitleg erbij goed te zien. Hierna liepen we via een andere route weer terug naar onze smurfenhuisjes van het resort. Doordat we zo afgelegen verbleven was contact met de buitenwereld nagenoeg onmogelijk. Kort na de middag werd vanuit een van de chalets de lunch geserveerd. Deze keer met een vers bereide hamburger. De middag was ter vrije invulling. Een gedeelte van de groep ging met Stijn nog een andere wandeling maken terwijl sommigen het haardvuur aanstoken en anderen meehielpen met de bereiding van het avondeten helemaal in Zuid-Afrikaanse stijl. Omdat het echt te fris was om buiten te eten kon iedereen deze avond kiezen om zijn eten mee te nemen naar zijn eigen chalet. Onze Shaun had weer flink zijn best gedaan door verschillende gerechten te bereiden. Complimenten bleven dan ook niet uit. Er was o.a. weer een heerlijke soep en als hoofdgerecht een Pojkie bereid in een grote ketel boven een houtvuur. Morgen gaan we weer verkassen en verhuizen we naar Lesotho; wederom een land binnen Zuid-Afrika.

Dag 11 Maandag 3 oktober.

Omdat we vandaag een lange rit voor de boeg hebben staat het ontbijt in het restaurant al om 7.00 uur voor ons klaar. Wederom heeft het gesneeuwd vannacht dus de bergtoppen zijn weer met poedersuiker bedekt! Helaas gaan we dit prachtige landschap verlaten op weg naar een nieuwe verrassing. Het eerste gedeelte weer volop heuvels waarop koeien grazen en plakkerskampen met armoedige huisjes erop. Dan rijden we weer over een stuk Z-Afrikaanse snelweg. Na onze eerste toiletstop rijden we het Golden Gate national park binnen wat zo’n 28.000 m2 kilometer groot is. Zijn naam dank het aan de kleur van de rotswanden die met de strakblauwe lucht die we vandaag hebben helemaal tot zijn recht komen. Via de vele op en afdraaien komen we bij een mooi uitzichtpunt om foto’s te kunnen maken. Onderweg hebben we inmiddels al weer veel gehoord over de geschiedenis van deze omgeving. Hierna passeren we een grote campground waar veel tenten staan opgezet in een prachtige groene omgeving. Het maakt deel uit van een mooi resort midden in de natuur. Omdat we te weinig tijd hebben om zelf een lunch te bereiden koopt iedereen bij de Spar zijn eigen broodje voor onderweg. Voor

Shaun en Paul tevens de gelegenheid om in te slaan voor de komende dagen als Shaun zelf weer gaat koken. Niet veel later komen we aan bij de grens met Lesotho. Hier begint volgens ons het echte Afrika. Dat is al meteen duidelijk met de enorme drukte die er heerst. Lange rijen auto’s en vrachtauto’s die willen oversteken. Voor ons weer de gelegenheid om stempels te verzamelen. Die krijgen we echter niet zomaar. Een lange rij wachtenden met slechts 1 loket geopend en personeel dat op een slakkentempo werkt! Hierna lopen we naar de Lesotho grenspost. Onderweg zien we een eindeloos lange rij wachtenden die vanuit Lesotho de grens willen oversteken. Er lijkt geen einde aan te komen! Wij hebben geluk dat we de andere kant op gaan. Na een tweede collectie stempels bij het tweede loket blijft het wachten op onze truck die ook met de nodige formaliteiten de grens over mag. Een wachttijd van 2 uur blijkt hier normaal! De armoede komt ons hier al tegemoet. Uiteindelijk rijden we weer verder en zien het landschap veranderen. 40% van de bevolking leeft hier onder de broodgrens! We zien veel keuterboeren met slechts enkele stuks vee lopen. Ze dragen bijna allemaal een deken om zich heen of een schouderdoek. We treffen het want de volgende dag is er een nationale feestdag vanwege 50 jaar onafhankelijkheid. We zien net een vlieguig landden met waarschijnlijk een belangrijk staatshoofd erin want even laten komt ons een hele stoet dikke mercedessen en audi’s met zwaailicht tegemoet op weg naar het vliegveld. Naar mate we onze route vervolgen ziet het er allemaal steeds armoediger uit maar het landschap blijft mooi. We blijven klimmen met onze truck totdat we op 2000 meter aankomen bij een bergpas. Hier maken we een fotostop met uitzicht op een prachtige vallei. Ondertussen zijn we al flink door elkaar geschud op de hobbelige weg er naartoe. De locale mensen komen toevallig op dat moment met hun vee uit de bergen gewandeld. Hierna hobbelen we nog een paar kilometer naar beneden de vallei in om tenslotte bij ons camp het Malealea aan te komen. Dit worden de 2 meest primitieve overnachtingen voor de komende dagen. Alles lekker basic om zoveel mogelijk te ervaren hoe het is om hier te leven. We wonen dichtbij het dorp van de locals. Stroom alleen van 5 uur ’s middags tot 10 uur ’s avonds! Nadat iedereen naar zijn onderkomen gebracht is volgt een eenvoudig avondmaal met maispap, pompoenpuree, tomatensaus en rund en varkensvlees. Toch echt niet slecht maar geen vergelijk met het heerlijke diner van Shaun van gisterenavond. Na afloop kwamen de meesten nog een afzakkertje nemen in de gezellige bar die om 9.30 uur zijn deuren sloot. Na 22.00 uur alleen nog maar kaarslicht in de huisjes!

Dag 12 Dinsdag 4 oktober

Zonder stroom dus zonder licht moest iedereen zijn ochtend ritueel laten plaatsvinden maar ook dat lukte natuurlijk. Het ontbijt was deze ochtend op z’n Lesotho’s, dus niet erg uitgebreid. Om 9.30 uur stonden er 4 locals op ons te wachten voor een bezoek aan het lokale leven. Net buiten de toegangspoort begon de “winkelstraat” Kleine vierkante gebouwtjes van golfplaten vormden de Kalverstraat van Malealea met zijn 800 inwoners. We mochten een kijkje binnen nemen om te zien wat er te koop was. Vanwege de nationale feestdag hadden de kinderen vrij van school en al snel nadat Paul een zak apekoppen tevoorschijn had gehaald kwamen de kinderen maar ook volwassenen toegesneld voor een traktatie. Ook de sleutelhangers en stickers vonden gretig aftrek. De gidsen vertelden over het leven in het dorp. Over de rondavels waarin vuur gestookt kon worden om te koken maar ook als het koud was; op deze hoogte niet vreemd natuurlijk. De vierkante gebouwtjes waren de zondagse kamers of werden gebruikt als in de rondavel niet voldoende slaapplek was voor het gezin. Er was een waterbron in het dorp. Van hieruit waren vijf leidingen aangelegd naar verschillende plekken in het dorp om water te tappen. Dit zonder enige kosten. Ook het woord belasting was hier onbekend. Niet veel later werden we uitgenodigd om bij een lokale bierbrouwerij binnen te kijken. Ondanks de uitnodiging om te proeven had daar niemand behoefte aan. Zelfs onze grootste bierkenner Toon niet! Weer verderop stond een vrij modern gebouwtje waar lokale huisnijverheid te koop werd aangeboden. Daarna liepen we in de stralende zon door een veld wat leek op narcissen naar een ander dorp waar de dichtst bijzijnde school te vinden was. Speciaal voor ons was een van de 7 onderwijzers opgetrommeld om ons de school van binnen te laten zien. We mochten plaatsnemen in de schoolbanken samen met een aantal kinderen die extra voor ons gekomen waren op deze feestdag. Heel enthousiast vertelde de onderwijzer over het schoolsysteem en er konden natuurlijk ook vragen gesteld worden. De opgetrommelde kinderen waren blij met de uit Nederland meegebrachte pennen en potloden; een welkom geschenk. Elke onderwijzer dient hier 10 schoolvakken te onderwijzen. Er zijn 7 schooljaren lager onderwijs van 6 tm 13 jaar. Daarna 3 jaar voortgezet onderwijs. Schoolkleding verplicht en zelf aan te schaffen. Ontbijt en lunch wordt door de regering betaald. Universitaire studie dient zelf bekostigd te worden. Met veel meer kennis van zaken op zak keerden we weer terug naar ons complex. De lunch leek deze middag meer op een diner. Shaun had weer voortreffelijk gekookt met zelfs 2 vers bereide vleesgerechten kip en rosbief. Er waren al gasten die hem wel als huiskok wilden in Nederland! De middag die in principe vrij ter invulling was werd door nagenoeg iedereen gebruikt voor een mooie wandeling over dit op 1600 meter hoogte gelegen bergplateau.

Verslag dag 13 woensdag 5 oktober

Omdat we vandaag de langste rit van deze reis op het programma hebben staan ontbijten we al om 7.00 uur. Het is nog handschoenenweer als we onze tassen naar de truck brengen maar dat mag de pret niet drukken. Even na 7.30 rijden we al hobbelend naar de echte weg het echte Afrika Paul voorgelezen. Onderweg zien we nog heel vaak hoe arm en primitief er in dit land geleefd wordt terwijl wij de deuntjes van Rowen Heze door de truck horen schallen. Na enkele toiletstops en een shopstop is het vandaag al vroeg tijd voor de lunch met heerlijke verse broodjes en diverse soorten beleg op een rustplaats langs de doorgaande weg waar vrachtwagens al toeterend voorbij komen als ze ons picknick tafereel aanschouwen wat zeker niet alledaags is. Maar het smaakt er met de lekkere melktaart als toetje er zeker niet minder om. Wat worden we toch verwend door onze Shaun. Toch veel eerder dan verwacht komen we aan bij het Areene resort in Cintsa; een waar paradijs opende zich voor ons. Wat een verschil in dit 4* resort met de plek waar we de afgelopen 2 nachten verbleven. Iedereen was helemaal happy toe hij zich weer eens echt kon douchen! Vanavond eten we in het restaurant van het complex waar zelfs giraffen rondlopen. Heerlijk fish en chips met salade stonden er op het menu. Het formaat van de met heerlijk beslag gebakken vis was van dien aard dat onze buikjes weer goed gevuld waren. Het traditionele toetje met warme vanillesaus moest de laatste gaatjes nog opvullen! Wie zegt dat je in Zuid-Afrika niet lekker kunt eten die liegt.

Verslag dag 14 donderdag 6 oktober

Naar mate de reis vordert lijkt het alsof we steeds dichter bij de dieren komen! Na een stevig Zuid-Afrikaans ontbijt met heel veel warme gerechten verzorgt door het Areena resort is deze dag in principe ter vrije besteding. Een medewerker van het complex komt vertellen over de mogelijkheden die er zijn maar doet dat zo snel dat het bijna niet te volgen is. Uiteindelijk worden er toch wat optionele activiteiten uitgekozen. Anderen kiezen ervoor om het park gelegen aan een kreek zelf te verkennen. Ook is er iemand die de dag op een van de golfbanen door gaat brengen. Vanwege het educatieve karakter van deze locatie lopen er overal dieren vrij rond. Reuze schilpadden en pauwhanen kom je regelmatig tegen terwijl in het afgesloten gedeelte o.a. impala’s en giraffen rondlopen die je zelfs aan kunt raken en aaien! Heel bijzonder hoe mens en dier verenigt worden hier. Samen met Paul bereidt Shaun weer een stevige lunch voor die meer lijkt op een diner. In de namiddag gaat iedereen met Stijn mee met de truck naar de Indische oceaan die vandaag zijn schuimkoppen laat zien. Omdat de temperatuur van het water niet laag is waagt menigeen zijn voetjes erin. Laat in de middag keert iedereen weer terug naar het resort. Ook het diner wordt vanavond weer zelf bereid. De broekriemen kunnen weer een gaatje ruimer. Er is wederom heerlijk gekookt. Om de afwas op de eetlocatie te beperken wordt iedereen gevraagd zijn eigen porselein mee te brengen. Wat een gezellige boel. Vanavond krijgen we naast de andere gerechten een typische Z-Afrikaanse groente geserveerd. Een halve groene bol een zgn. Crica die keihard is voordat je hem kookt. Open gesneden en daarna gevuld met een zoete maisbrei, geraspte kaas en kaneel. Jammie. Ook het toetje ziet er deze keer heel kleurrijk uit. Er wordt nog lekker nagepraat en geborreld voordat iedereen weer huiswaarts keert. Morgenvroeg volgt een bootcruise in de kreek.

Verslag dag 15 vrijdag 7 oktober.

Helaas gaan we vandaag deze mooie plek alweer verlaten. Echter omdat we vandaag niet zo ver hoeven te rijden naar onze nieuwe verblijfslocatie; we voelen ons inmiddels ook al nomaden, maken we na het ontbijt eerst nog een boottocht over de rivier/kreek die langs het complex loopt. Meer dan 200 vogelsoorten vinden hier hun verblijf. Tijdens onze boottocht in stralende zon die richting de oceaan voert zien we met behulp van onze bootsman verschillen soorten vliegen en zitten op het weelderige gewas langs de oevers. Onze vogelaars kwamen weer helemaal aan hun trekken. Ook de witte strelizia viel op. Deze soort kennen we in Nederland niet. Op het laatst zagen we nog een leguaan zitten langs de waterkant. Na ruim 1 ½ uur kwamen we weer terug bij het resort waar menigeen graag nog langer gebleven was. Na afscheid genomen te hebben van het vriendelijke personeel reden we langs de Indische oceaankust richting Addo. Op een parkeerplaats direct aan de kust bij Port Alfred werd de lunch geserveerd. Vandaag zojuist vers gebakken broodjes met frankfurters. Met een prachtig uitzicht genoten we wederom onder belangstelling van de passanten van ons maal. Nog een kleine 2 uur rijden en we waren op onze eindbestemming. Onderweg zagen we al weer veel zebra’s grazen en ook de lokale bevolking die in grote getale op de citrusplantages met o.a. citroenen en sinaasappels werkten zwaaien naar ons in hun groene overalls. Het leken net gevangenen die los gelaten waren. Met een hartelijke ontvangst werden we welkom geheten in het kleinschalige Kuduridge resort waar we werden ondergebracht in chalets en tents. Weer heerlijk basic allemaal. Shaun had voor vanavond Eland op het menu staan. Wat een mals stukje vlees wat helemaal niet naar wild smaakt maar net zo goed als biefstuk door kan gaan. Met een lekker ijsje als dessert was het weer een geslaagde maaltijd. Het knapperende kampvuur in het midden van de patio zorgde ervoor dat de meesten hier een plekje opzochten onder het genot van een heerlijk glaasje Zuid-Afrikaanse wijn of een lokaal biertje. Tegen elven zochten de laatste gasten hun bedje pas op.

Verslag dag 16 zaterdag 8 oktober

Een wekker heb je in Zuid-Afrika eigenlijk niet nodig. Het vroege ochtendgloren en de vogeltjes fluiten je vanzelf wel wakker. Het ontbijt werd vanmorgen weer door Shaun en Paul verzorgd. Roerei met gebakken spek, gebakken champignons en gebakken tomaat stonden er op het menu. Niet verkeerd toch om de dag mee te beginnen. Om 8.00 uur konden we vertrekken voor ons nieuwe avontuur. Na een korte rit kwamen we bij de ingang van het Addo National Elefant park aan. Na de nodige formaliteiten mochten we naar binnen. Veel begroeiing waardoor we dachten daqt we niets tegen zouden komen. Dat dit niet zo was bleek niet veel later. De eerste zebra’s en poemba’s zagen we al heel snel. Daarnaast veel verschillende vogels die door Peter Swinkels met zijn telelens op de gevoelige plaat werden vastgelegd. Nadat we een hele tijd hadden rondgereden zonder verder nog iets bijzonders te zien werd ons geduld beloond; de eerste olifanten. Hier in dit park waar er wel meer als 1000 leven wonen ze in grotere families. Bij een van de drinkplaatsen zagen we veel auto’s staan. Raak!!! Meer dan 10 olifanten groot en klein hadden zich hier verzameld voor een dagelijkse douche en het naar binnen werken van het nodige vocht. Wat eebn prachtige dieren zijn het toch. We konden er vanuit onze extra hoge uitkijkpost vanuit onze truck geen genoeg van krijgen. Dit bleek nog maar het begin want hierna volgden en meer plekken waar we groepen olifanten bij elkaar tegenkwamen. Wat waren we toch weer geluksvogels. Op een gegeven moment waren we niet meer tevreden als we weer pumba’s of zebra’s zagen. Het begon zo gewoon te worden terwijl dat zeker niet zo is. Bij het verlaten van het park kregen we een tip dat er een stuk verderop elanden en twee mannetjes leeuwen te zien waren. De elanden konden we zien maar de leeuwen hadden zich verstopt. Hun buit was wel in zicht maar ze hadden hun buikje inmiddels al rond. Op een parkeerplaats dicht bij een SPAR bereidde Shaun onze lunch. Vandaag een heerlijke spaghetti waarvoor menigeen een tweede keer terugkwam om op te scheppen. Weer een gaatje in de broekriem minder over! Zoals elke dag werd hetgeen wat overbleef uitgedeeld aan de locals. Voordat we naar onze eindbestemming reden maakten we nog een stop aan de kust bij Jeffreys bay waar surfers volop bezig waren. Shaun vertelde dat hier regelmatig haaien tevoorschijn kwamen! Via een prachtige route met veel bloeiende bomen en ontelbaar veel vleeskoeien kwamen we uiteindelijk aan bij Tsitsikama. We dachten al goed verwend te zijn geweest bij het Areena resort. Echter hier kwamen we weer in een ander paradijsje terecht. Onze villa’s helemaal uit boomstammen opgetrokken zagen er van binnen prachtig uit. Met een aparte vide en een badkamer met bubbelbad en douche maakten het helemaal af. Het avondmaal werd verzorgt in het restaurant van het 4* complex. Morgen een heerlijke wandeldag voor de boeg in een schitterende omgeving.

Verslag dag 17 Zondag 9 oktober

Wat zijn we toch bevoorrecht dat we een dergelijke reis kunnen maken. Geen standaard programma maar de nodige vrijheid om zelf ook dingen te ontdekken en doen. Na een heerlijk ontbijt dat meer op een warme maaltijd leek konden we gesterkt de bus/truck instappen voor een rit van ongeveer 30 minuten naar het Garden route national park in Tsitsikamma. De dag was een beetje regenachtig begonnen maar de stralend blauwe lucht met de zon erbij namen al snel deze plaats in. Elke bezoeker wordt ook hier geregistreerd dus er moest weer een formulier met namen geboortedatum en handtekening ingevuld wordt voordat we het park op mochten. Nog nooit zoveel vervalste handtekeningen op een formulier bij elkaar gezien! Na een korte rit werden we beloond met een prachtig uitzicht over de Indische oceaan. We hadden de keuze uit de mouth trail route van 2 kilometer naar de hangbrug of een 6 kilometer lange Otter route naar de waterval. De meesten kozen voor de eerste omdat de andere volgens Shaun erg zwaar was. Met schitterende uitzichten onderweg via een vrijwel permanent met trappen en vlonders gebouwde route langs volop bloeiende aronskelken en andere mooie bloemen kwam je uiteindelijk aan bij de hangbrug. We hadden wederom geluk want 2 grote groepen dolfijnen hadden hun plezierplek gevonden in de baai waar de hangbrug lag. Het lukte sommigen waarachtig om ze springend te fotograferen. Het schitterende weer maakte dit bezoek tot een groot feest. Er was zelfs iemand die met hoogtevrees over de hangbrug gelopen is! Een heerlijke kop koffie bij Cattle Baron was een mooie afsluiting van deze pracht wandeling. Onderweg kropen er overal otters door het gras die niet blij waren met ons bezoek. Aan de andere kant van deze recreatiestrook langs de rotsachtige kust met prachtige kleurschakeringen ging het er heel anders aan toe. Hier geen gebaande wegen maar volop klauteren en springen van de ene naar de andere rots. Echter alle inspanning werd beloond met een prachtig uitzicht op een grote waterval die naar beneden kwam. Met een heerlijke zon op onze bolletjes genoten we van de door Shaun klaargemaakte lunch direct aan het strand. Even voor 15.00 uur reden we terug naar ons resort. Onderweg werd er nog een stop gemaakt bij een brug die over een diepe ravijn was aangelegd. Hier konden weer de nodige foto’s gemaakt worden. De rest van de middag kon iedereen weer naar eigen wens invullen. Bij het complex kon men de Strip tease River trail wandelen of een van de korte wandelingen die bij het complex begonnen. Ook waren er gasten die een van de spa behandelingen wilden proberen die hier nog heel betaalbaar zijn. Het avondeten werd deze dag weer in het sfeervolle helemaal met hout afgewerkte restaurant genuttigd. Wat vliegt de tijd hier voorbij.

Voor alle foto’s klik HIER

img_0199

Verslag dag 18 maandag 10 oktober

Het zonnetje scheen ons vandaag al weer vroeg tegemoet. Omdat we dicht bij de evenaar zitten is het zomer en winter rond 6 uur al volop licht. Er waren vandaag zelfs gasten die voor het ontbijt al een flinke wandeling hadden gemaakt. En het houdt maar niet op. Na een te royaal ontbijt vertrokken we richting de hoogste bungy jump brug ter wereld die op onze route ligt. Bij toeval werden er filmopnames gemaakt en zagen we iemand nar beneden springen gefilmd door een camera. Wat een waaghalzerij. Er hing een bord met daarop iemand die in het guinness book of records is opgenomen met 105 sprongen in 24 uur! We merkten dat we in steeds toeristischer gebied kwamen. Steeds meer verkoopplekken met souvenirs. Niet veel verder draaiden we af naar een plek waar een Apen en een Vogelpark gevestigd was. In een heel natuurlijke omgeving zijn hier honderden verschillende vogels en apen verzameld. Het betreft een projekt dat door de overheid geleid wordt om o.a. afgedankte apen weer terug te brengen naar de natuur. Een van de medewerkster vertelde dat er mensen zijn die apen zelfs leren met mes en vork te eten! Hoe dom kun je zijn. De verkregen tijd bleek voor sommigen te kort om alles te kunnen zien zo groot was alles opgezet. Na een half uurtje gereden te hebben kwamen we aan in Plettenberg. Hier bereidde Shaun ons weer een heerlijk uitgebreide lunch waar weer gretig gebruik van werd gemaakt. Weer een gaatje opschuiven in de broekriem! Uiteindelijk kwamen we tegen 4 uur aan in Knysna; onze eindbestemming voor vandaag. Ons 4* hotel was weer een complete verrassing. Weer prachtig met hout afgewerkt en luxe kamers met zelfs een weckpotje vol met koffiekoekjes op de kamer. Hier zagen we voor het eerst op onze reis de nationale bloem; de Protea prachtig gedecoreerd in een grote vaas. Samen met Shaun en Stijn liepen we naar het atelier van Peggy die Shaun een keer in Durban ontmoet had. Zij steunt de lokale bevolking met haar project dat financieel ondersteund wordt door de overheid. Enkele gasten kochten iets om haar project verder te ondersteunen. Hierna ging het richting Beachfront waar de winkeltjes en horecagelegenheden er uitnodigend bij lagen. Het avondeten was gereserveerd in 34South; een trendy restaurant en sushibar aan de boulevard waar we een heerlijk 3 gangen menu geserveerd kregen. Helaas gaan we morgen deze plaats al weer verlaten richting Outshoorn. Het leuke van deze reis is dat er elke dag weer andere verrassingen tevoorschijn komen die vooraf niet bekend zijn.

Verslag dag 19 Dinsdag 11 Oktober

Kan het nog beter. Dat was de vraag die aan het einde van deze dag gesteld werd wat betreft het eten! Vanochtend lekker kunnen uitslapen want we vertrokken pas om 9.30 naar onze volgende bestemming. Na een mooie rit langs de oceaan en door een berglandschap met lenteachtige begroeiing kwamen we ver boven de oceaan op een uitkijkpunt aan waar de kans op het zien van walvissen in deze periode erg groot is. Het is nl. dating time voor deze dieren. Ze doen dat bij voorkeur in ondiep water om niet door haaien aangevallen te worden. Een van de gasten meende er een gezien te hebben met zijn verrekijker. Hierna volgde een steile klim met prachtige witte bloemen naast de weg tot een hoogte van 900 meter waar we een bergpas overstaken. Hier kwamen we in een vallei terecht waar volop hop verbouwd werd en veel streekboerderijen en winkels te vinden zijn. Bij een ervan werd gestopt. Aanvankelijk voor een toiletstop, maar uiteindelijk ook voor koffie en diverse lokale aankopen. Dat is het verrassende van deze reis. Het volgende programmapunt was een bezoek aan een struisvogel boerderij. Men dacht dat we alleen struisvogels gingen bekijken. Shaun had voor ons een gehalveerde entreeprijs geregeld dus dat was weer leuk meegenomen. We werden ontvangen door een Zuid-Afrikaans sprekende gids die ons het hele verhaal van deze dieren vertelde. Ze komen oorspronkelijk uit de sahara en kunnen dus goed overleven in een warm klimaat. Een ei weegt normaal gesproken minimaal 700 gram met een inhoud van 24 kippeneieren! Elke 2 dagen wordt er een gelegd. Er hing een schilderijbak met daarin de dingen die een struisvogel behalve voedsel in de vorm van pallets nog meer eet.; Stenen stokjes porselein en nog veel meer. Dit om het voedsel te kunnen verteren. Een struisvogel kan meer dan 40 jaar oud worden! Weegt meer dan 120 kilo en kan tot 85 kilometer per uur rennen. Hij heeft maar 2 tenen en het uitbroeden van een ei duurt 42 dagen. Het is een agressief dier dat graag schopt. Hij kan alleen maar vooruit kijken. Vroeger waren struisvogelveren heel kostbaar en werd er goud geld mee verdiend. We betraden een andere ruimte waar een broedmachine stond. Hier zagen we jonge struisvogels die net geboren waren. Ze moeten zich door een dikke schil van wel 2 millimeter heen pikken om uit het ei te komen. De eerste drie dagen leven ze van het vocht dat in de baarmoeder zit. Men noemt dit glycerine. Een struisvogel van 6 maanden is al een flink exemplaar en eet tot 4 kilo voer per dag. Volwassen exemplaren eten gemakkelijk 10 kilo per dag. Het oudste exemplaar mochten we bewonderen en voeren. Zij is van kleins af aan met mensen opgegroeid en ook te benaderen. Ze masseerde enkele van onze gasten met haar hals die dubbel gedraaid kan worden! Uiteindelijk waren er ook enkelen onder ons die op de rug van een struisvogel gingen zitten. Ze kunnen een last tot 75 kilo! dragen. Een van de medewerkers liet daarna ook zien dat je er echt een ritje op kunt maken. Tenslotte volgde er nog een test waarbij enkele gasten op de eieren gingen staan zonder dat ze braken. De laatste door Shaun bereide lunch bestond vandaag uit verse Turkse broden met heel mager struisvogelvleesworstjes. Heerlijk! Snel inpakken want om 15.00 uur stond een bezoek aan de Cango grotten gereserveerd. We kwamen net op tijd aan om met Kristel; wederom een Zuid-Afrikaans sprekende gids het enorme grottenstelsel te bezoeken. Een paar honderd jaar geleden ontdekt en tegenwoordig met bijna 300.00 0 bezoekers per jaar een grote attractie. Wat we daarbinnen zagen overtrof onze verwachtingen weer eens een keer. Enorme stalagmieten en stalactieten konden we bewonderen heel mooi aangelicht en toegelicht door onze professionele gids. Bij een goed gebruik van je fantasie zag je de toren van Pisa op een plek waar stalagmieten en stalactieten versmolten waren tot een geheel. Ook een hemelbed met in de nabijheid de kindjes die er gemaakt waren die wel 400 jaar oud waren! Een mooi verhaal! Aan het einde van deze tour gingen we terug naar zaal 1 waar een prachtige akoestiek hing. Hier werd het Limburgs en Zuid-Afrikaans volkslied ten gehore gebracht door onze gasten en een man uit Zuid-Afrika. Els die het lied ook kende zond uit volle borst mee! Een mooi afsluiting van weer een pracht dag. Het was lastig om het complex te verlaten want er moest natuurlijk ook nog even geshopt worden in de bijbehorende winkel. Nog een stukje rijden en we waren bij onze rondavels aangekomen in Outshoorn waar we een nacht blijven. Het avondeten overtrof weer eens de verwachtingen want de opmerking kwam of het nog beter kon!

Voor foto’s Klik hier

Verslag dag 20 woensdag 12 oktober

Omdat we vandaag een hele rit voor de boeg hebben liep de wekker vandaag weer eens wat vroeger af. Gesterkt door een stevig ontbijt vertrokken we even na 7.30 uur richting Kaapstad. Nadat we goed en wel op weg waren hoorde men achterin de truck een vreemd geluid. Nadat er gestopt was bleek dat een van de dubbele achterbanden het begeven had. Iedereen uit de truck en met een van de twee reservebanden aan boord kon het euvel eigenlijk vrij snel verholpen worden. Onze Shaun had trouwens voor vandaag weer eens een alternatieve route uitgezocht in plaats van een van de hoofdwegen. Hierdoor reden we weer door een prachtig landschap wat veel afwisseling kende. Het is moeilijk te beschrijven wat we allemaal onderweg zien. Een dergelijke rit moet je persoonlijk ervaren. Tijd voor een sanitaire stop. Dit keer op een wel heel bijzondere plek; bij Ronnies sex shop. Helemaal in the midle of nowwhere. De hele bar hing hier vol met beha’s en andere lingerie. De meesten met een handtekening erop van de eigenaar. Overal was alles volgeschreven of beplakt met stickers. Wat weer een bijzondere plek met een zeer vriendelijke gastheer en gastvrouw. We hoefden gelukkig niet de dames te tellen voordat we vertrokken! Omdat we goed opschoten werd besloten niet in Stellendam te stoppen maar pas in Hermanus aan de kust waar de Indische en Atlantische oceaan elkaar treffen. Onderweg enorme percelen waarop grootschalig graan verbouwd werd. De eerste oogst was al in volle gang. Nadat iedereen zijn eigen lunch had ingekocht bij de inmiddels bekend Pick n Pay liepen we naar de boulevard van Hermanus. Hier zouden we de kans hebben de grote walvissen te zien. Blijkbaar hadden deze vandaag een dagje vrij. Wel zagen we de bevers die we een paar dagen eerder in Tsitsikamma hadden gezien nu plotseling bij mensen uit de hand eten en op schoot zitten! De actieve branding was wel een mooi schouwspel om te zien ondanks dat er geen walvis te bekennen was. Hierna reden we weer via een route waar we ook al diverse wijngaarden zagen verder en kwamen bij een plek waar hele mooie huizen stonden en er een hele kolonie pinguïns woonde. Een gele streep markeerde tot waar wij mochten komen om ze te zien. Ook deze dieren hielden zich aan deze regel want ze bleven ook allemaal aan de andere kant van de streep! Afspraak is afspraak! Na deze korte stop vervolgden we onze rit richting Kaapstad pal langs de actieve kust. Er komen hier witte haaien voor dus zwemmen is niet echt aan te bevelen. Ondanks dat Gordon tijdens deze reis niet in het nieuws was kwamen we zijn naam toch tegen in de vorm van een baai die naar hem vernoemd was! Inmiddels zagen we ook al cape point en de Tafelberg liggen. Daarna opende zich een uitzicht op wijngaarden zo ver als ons oog reikte. Ook passeerden we een plek waar honderden vogelverschrikkers op een groot aardbeienveld stonden. Wat een kleurrijk geheel. Rond 17.00 uur kwamen we op een plek aan waar er zich velen al op verheugd hadden; een bezoek aan een wijnproeverij op het landgoed Blaauwklippen in Stellenbosch. Hier kregen we 5 soorten wijn voorgeschoteld elk met zijn eigen karakter. Met meer praatjes dan voorheen stapten we nar een klein uur weer in de bus voor het laatste traject van vandaag. In eerste instantie nog steeds wijnvelden maar opeens passeerden we een plakkerskamp van wel 10 kilometer lang waar rond 500.000 zwarten dicht op elkaar woonden in blikken golfplaten “huisjes”elk voor ongeveer 6 personen met een centrale sanitaire voorziening. We konden onze ogen niet geloven. Dit laten de media ons niet zien. Wat wonen wij dan toch in een hemels paradijs. De apartheid heeft dit soort woonvormen noodzakelijk gemaakt. Een oplossing in afzienbare tijd is onmogelijk ongeacht welke regeringspartij de macht vormt. Nog slechts een paar kilometer en we kregen ons eindpunt Kaapstad te zien. Op 10 kilometer afstand lag Robbeneiland waar Mandela 20 jaar gevangen heeft gezeten te zien en ook de Tafelberg was in beeld. We troffen het want ons Sunsquare hotel lag op korte afstand van dit wereldwonder wat we hopelijk morgen gaan bezoeken. Met een heerlijk 3 gangen diner in ons fraaie hotel konden we deze wederom geslaagde dag afsluiten.

Verslag dag 21 donderdag 13 oktober

De weersvoorspelling was 100% correct. Bij het openen van de gordijnen om 6.00 uur straalde de zon in een strak blauwe lucht. Een rijkelijk ontbijt in dit luxe zakenhotel stond op ons te wachten met heerlijk o.a. veel vers gesneden fruit. Ondanks dat we om 10.00 uur gereserveerd hadden voor een bezoek aan de Tafelberg verliep dit niet helemaal zoals verwacht. Vanwege een stevige wind werd de gondel pas later in gebruik genomen. Uiteindelijk waren we tegen 11.00 uur boven op de top op 1085 meter hoogte. In 2011 is de Tafelberg uitgeroepen tot 1 van de 7 wonders of nature. Niet vanwege de berg, maar vanwege de unieke planten en bloemen die hier voor komen. Iedereen had ruim de tijd op deze berg die zijn naam dankt aan de wolken die heel vaak als een tafellaken over deze platte berg heen hangen. Het is ook mogelijk de berg te voet te beklimmen! Vanwege het stralende weer hadden we geen betere dag kunnen uitkiezen. Waarheen je ook keek, overal een fenominaal uitzicht op o.a. Kaapstad zelf, het voetbalstadion bekend van het wk, robbeneiland, de leeuwenkop enz. De fototoestellen draaiden overuren vandaag. Niet alleen vanwege de uitzichten maar ook vanwege de vele bijzondere planten en bloemen die op dit moment in volle bloei staan. Hadden we gisteren een beetje pech met het spotten van walvissen. Vandaag was het dan toch raak. Vanaf deze hoogte kon men ze op verschillende plekken zien rondzwemmen. Wat een enorme dieren. Vanwege paringstijd begeven ze zich tot dicht aan de kust waar ze niet lastig gevallen worden door de witte haaien die het gemunt hebben op de baby’s die na een dracht van 3 jaar geboren worden! Ook verschillende schoolgroepen hadden de weg naar boven gevonden. Al met al een internationale ontmoetingsplek met overal behulpzaam vriendelijk personeel. Tijdens onze weg terug naar beneden hadden we een medewerkster die er een feestje van maakte door de rit om te toveren in een vlucht met een vliegtuig! Terug bij het basisgebouw reden we het centrum van de hoofdstad in. Overal drukte, heel veel verkoopkramen en hoge gebouwen. Samen met Shaun en Paul liepen we naar een Wimpys waar we een late lunch konden nuttigen. Daarna volgde een grote stadswandeling waarbij Shaun ons de geschiedenis en ontwikkeling vanaf het begin uitlegde. Het Nederlandse fort Leerdam werd bezocht dat destijds eigendom was van de Nederlanders die hier foerageerden en er later ook andere dingen uitspookten! We passeerden o.a. de plek waar slaven bij opbod verkocht werden. Daarnaast lag een gebouw waar ze “opgeslagen” werden voordat ze verkocht werden. Ook een markante plek was een gebouw waar twee bankjes stonden. Een alleen voor blanke mensen de andere alleen voor zwarte mensen! Ter afsluiting van deze prachtige wandeling liepen we door een groot park wat vroeger nog veel groter is geweest. Met gratis wifi vertoeven hier dagelijks veel kantoormensen die hier hun lunch in de open lucht kunnen genieten. Terug in ons hotel genoten we samen van een superieur 3-gangen diner in dit luxe hotel met pedaalemmertjes van Brabantia op de kamers! Omdat we morgen pas tegen de avond onze vlucht naar Dubai hebben, heeft Shaun nog 3 programmapunten die we morgen nog zullen afwerken. Allereerst bezoeken we green market square. Hier vindt je talloze ateliers waar locale artists hun waren aan de man proberen te brengen. Daarna brengen we een bezoek aan Bo-Kaap waar gekleurde huisjes een fraai decor vormen. Ter afsluiting van deze meer dan geslaagde reis rijden we naar de Beach front waar de laatste gaatjes in onze reistassen gevuld kunnen worden met een van de vele snuisterijen die hier aangeboden worden. Dan naar het vliegveld van Kaapstad voor de vlucht met Emirates naar Dubai. Aangekomen in de vroege ochtend maken we hier als extra een stadstour van 4 uur waarbij we de bekendste plekken van deze woestijnstad gaan bezoeken zoals het beroemde Atlantis hotel, de hoogste toren ter wereld, de grootste shoppingmall ter wereld met een enorm zeeaquarium, de zouk etc etc.

Foto’s klik hier

Wat een geluk Groep ons,het Bisschop Desmond Tutu

Wat een geluk groep ontmoet Bisschop Desmond Tutu

Verslag dag 22 vrijdag 14 oktober

Omdat we pas om 18.00 uur vertrekken vanaf het vliegveld van Koopstad hebben we vandaag nog ruim de tijd om de stad verder te verkennen. Nadat iedereen voor de laatste keer zijn reistas heeft afgegeven bij onze Armstrong truck zet Stijn ons af in het centrum dichtbij de Kathedraal die gisteren nog gesloten was. Shaun stelde voor om daar een kijkje te gaan nemen. Een geestelijke stond ons te woord om enige uitleg te geven. Ook vertelde hij dat Desmond Tutu de 1e zwarte aartsbisschop van Zuid-Afrika deze ochtend nadat hij 25 augustus opgenomen was in het ziekenhuis deze ochtend op 85 jarige leeftijd zijn eerste dienst na zijn ziekbed weer had gedaan. Hij doet dit nog steeds elke vrijdag. Hij vertelde waar we hem konden treffen. In sneltreinvaart liepen we naar deze locatie waar we hem inderdaad aantroffen in het bijzijn van zijn begeleiders. Nadat hij zijn gesprek met 2 bekenden van hem hadden beëindigd mochten wij kennismaken met hem en gezamenlijk op de foto. Wat een bijzonder kippenvelmoment om samen met deze 1e zwarte Bisschop van de Anglicaanse kerk die jarenlang als mensenrecht activist tegen de apartheidspolitiek heeft gestreden en daarvoor een Nobelprijs heeft ontvangen. Hij heeft diverse boeken op zijn naam staan en is in diverse internationale televisie programma’s te gast geweest. Na dit bijzondere moment liepen we richting Green Market square waar iedereen zich kon storten op de vele raampjes waar locals hun vaak eigengemaakte producten proberen te slijten aan de toeristen. Omdat de Bo Kaap op loopafstand lag leipen we samen met Shaun bergopwaarts om de gekleurde huisjes in deze wijk te bekijken. Volgens Shaun lag de waterfront ook op loopafstand dus werd besloten ook deze route te voet af te leggen. De honderd Zuid-Afrikaans stappen bleken er in de praktijk enkele duizenden te zijn! Op weg naar de waterfront passeerden we ook het beroemde voetbalstadion van het WK. Een project wat heeeeel veel geld gekosten heeft en tegenwoordig nauwelijks nog gebruikt worden. Uiteindelijk aangekomen zagen we waar de toeristen op af komen. Een gezellige omgeving met heel veel winkeltjes en restaurantjes in een gezellige omgeving en natuurlijk weer met een fraai uitzicht op de Tafelberg. Helaas moesten we later op de middag op het vliegveld afscheid nemen van onze super reisbegeleiders de afgelopen 3 weken om onze thuisreis te aanvaarden.

Verslag dag 23 zaterdag 15 oktober.

Na een nachtelijke vlucht met De Boeing 777-300 van Emirates waar we weer lekker verwend werden landden we in alle vroegte op het vliegveld van Dubai. Rond 7.30 uur werden we opgehaald voor een heel uitgebreide stadstour met o.a. een bezoek aan het Dubai museum waar de jonge geschiedenis van deze woestijnstad met zijn inmiddels 2,6 miljoen inwoners waarvan 80% buitenlanders waarvan 70% mensen uit India. Op diverse markante plekken zoals aan het strand met zicht op de Burj al Arab ofwel de toren van de Arabieren vertaald; het enige 7* hotel ter wereld. Alles hier in superlatieven. De koning van Dubai dat slechts voor 4% afhankelijk is van olie inkomsten bezit meerdere paleizen. In de hele stad op elke 500 meter een Moskee! Geen belasting te betalen door de inwoners! De arbeiders uit een ander land dienen hun paspoort af te geven en moeten minimaal 24 maanden in het land blijven. Willen ze eerder weg dan een fikse boete en dat voor een schamel inkomen van $ 200,- per maand in een omgeving waar de temperatuur overdag tot 50 graden kan oplopen! Wij verplaatsen ons in een luxe airconditioned bus! Natuurlijk ook naar the Palm met zijn luxe villa’s en 5* hotels zoals het Atlantis de Palm. Daarna tussen de moderne hoogbouw naar de Dubai Mall met ook hier weer superlatieven zoals het enorme zeeaquarium en de Burj Kalifa met zijn 829,84 meter de hoogste toren ter wereld! Ter afsluitng nog even naar het dagelijkse verblijf van de huidige president en koning Mohammed Bin Rashid Al Maktoum met zijn 2 vrouwen en 12 kinderen! Dat hij een paardenliefhebber is was duidelijk te zien. “Helaas”moesten we na 5 uur afscheid nemen van deze plastic wereld in de woestijn voor onze aansluitende vlucht naar Amsterdam. Op de minuut landden we op Nederlandse bodem voor een aansluitende transfer per bus naar de diverse opstapplaatsen. Met een geweldige ervaring erbij komt er een einde aan deze geweldig rondreis door een land met vele uitersten.