Tenerife PUUR Maart 2012

ReishuisReisverslagen

Verslag reis “Tenerife anders beleven” van 13-20 Maart 2012

Wat uiteindelijk als primeur bedoeld was is door de grote belangstelling inmiddels alweer ingehaald.

Dinsdagmorgen 13 maart in alle vroegte werden we met een touringcar van de Firma Munckhof reizen via diverse opstapplaatsen midden in de nacht naar het vliegveld van Luik gebracht. Hier bleek ons vliegtuig het enige was wat deze ochtend vertrok. Vandaar dat de bezetting bij de controle minimaal was waardoor het wat langer duurde dan normaal alvorens iedereen “doorgelicht” was. Mooi op tijd stegen we op richting zuiden. Vanwege geringe tegenwind duurde de vlucht iets meer dan 4 uur alvorens te landen op Las Palmas. Ook hier verliep alles soepeltjes waardoor we ruim voor schematijd op Reina Sofia airport aankwamen. Sebastian; onze lokale “gids” was al eerder deze ochtend geland en stond bij de uitgang op ons te wachten. Nadat iedereen zijn koffers van de band had gehaald gingen we richting autoverhuur. Elke auto had in principe een vaste chauffeur en een reserve chauffeur. Echter indien nodig kon dit altijd ter plaatse nog gewisseld worden. Nadat de koffers verdeeld waren over de huurauto’s met wat extra hulp van een broer van Paul die ook ter plaatse was reden we richting Los Cristianos. Omdat het inmiddels lunchtijd was werd een stop gemaakt bij een lokaal cafeteria waar iedereen zich een lekkere boccadillo of iets anders goed liet smaken. De service was gezien de groep erg snel zodat na korte tijd iedereen voorzien was. Vanwege het fraaie weer konden we lekker buiten zitten. Vervolgens reden we door naar het verblijfscomplex Castle Harbour waar de vriendelijke dames van de receptie ons hielpen. Omdat er bij 1 auto problemen waren met het slot reed Paul samen met Ruud terug naar het vliegveld. Hier werd een vervangende auto aangeboden. Dit duurde echter wat langer dan voorzien. Daardoor moesten we wat later dan afgesproken vertrekken voor een bezoek aan een supermarkt zodat iedereen die dat wilde inkopen kon doen. Om 18.00 uur reden we samen naar El Cordero; waar we voor het avondeten een afspraak hadden gemaakt. Hier kon iedereen al meteen kennismaken met de gastvrijheid en de streekgerechten die geserveerd werden. Ook het toetje was een ware verrassing. Er waren zelfs enkele gasten die een doggy bag vroegen voor de heerlijke bloedworst met amandelen en rozijnen om thuis op te peuzelen. Net voordat we wilden vertrekken werd iemand van de groep onwel. De ambulance werd gebeld en de rest van de groep gingen ondertussen alvast naar huis. Gelukkig waren er geen verdere complicaties nadat Joke nog 2 dagen ter observatie in het ziekenhuis moest blijven. Meerdere onderzoeken brachten niets aan het licht.

De volgende ochtend vertrokken we om 9.00 uur richting de vroegere hoofdstad van het eiland; La Laguna. Na een voorspoedige rit met prachtig weer, wat trouwens de rest van de week na later bleek ook zo zou blijven, kwamen we na dik een uur gereden te hebben aan in het centrum. Hier werd geparkeerd onder een groot plein waar tevens de dagelijks groente/fruit/bloemen en vismarkt gevestigd was. Iedereen kreeg de gelegenheid om hier even rond te neuzen. Daarna liepen we richting VVV kantoor en kreeg iedereen de tijd om een kopje koffie te nuttigen. Een erg vriendelijke mevrouw met de naam Dominga leidde ons rond door haar stad. Haar Duitse taal was heel goed te verstaan. Omdat Paul ook al het nodige wist van deze stad kreeg de wandeling nog een toegevoegde waarde omdat ze de groep meenam naar een plek die normaal niet in de tour inbegrepen zat om o.a. een zgn. druipsteen te laten zien waar schoon drinkwater uit kwam. Na afloop van de tour reden we de stad uit de bergen in richting Chinamada. Dit bergdorpje aan het einde van een weg leidde ons na een korte wandeling naar een prachtig uitzichtpunt over de Atlantische oceaan. Nadat we terugwaren bij de auto’s volgde een lunch in een grotrestaurant. Wederom stonden er diverse streekgerechten op de kaart die iedereen zich goed liet smaken. Op de terugreis naar beneden werd nog even gestopt bij een mooi uitzichtpunt waarna we weer terugreden naar Los Cristianos. Omdat we een late lunch hadden kon iedereen op eigen gelegenheid ‘s avonds nog iets kleins eten op de verblijfslocatie.

Donderdagochtend stond iedereen al weer op tijd klaar met wederom een erg zonnige dag voor de boeg. Allereerst reden we in zuidelijke richting voor allereerst een bezoek aan het hoogst gelegen bergdorpje van Spanje; Masca. Dat we niet de enigen waren die deze plek bijzonder vonden, bleek uit de vele auto’s en bussen die er geparkeerd stonden. Hier kon iedereen genieten van de fraaie ligging van dit dorpje hoog in het Teno gebergte. Aansluitend reden we door naar Punta Teno door een wederom bijzonder landschap. In de nabijheid van de vuurtoren kon men zijn meegebrachte lunch nuttigen en eventueel het strandje bezoeken. Uit de hoeveelheid auto’s kon je opmaken dat deze plek dus echt niet door de toeristenmassa bezocht wordt. Na een mooie rit terug door een afwisselend landschap kwamen we vroeg in de avond weer aan in los Cristianos. Onderweg was geïnventariseerd wie er vanavond naar een lokaal visrestaurant wilde gaan met Sebastian, of met Paul naar een heus vleesrestaurant. De overgrote meerderheid koos voor het eerste. Achteraf bleek dat men met de 24 personen die deze keuze hadden gemaakt maar liefst 12 kilo verse vis verorberd had naast de visvoorgerechten die ook nog geserveerd waren. Een echte voltreffer dus. Vooral als je de Spaanse prijzen voor uit eten vergelijkt met die in Nederland.

De vrijdag was gereserveerd voor wederom een bijzondere dagtocht. Omdat er een tijd was afgesproken voor het bezoek aan Cuevas de Los Vientos (de grotten van de wind) vertrokken we om 8.30 uur richting Icos de Los Vinos. Na een voorspoedig rit door een afwisselend gebied kwamen we via een steile weg aan bij het bezoekerscentrum van deze lavagrotten. Allereerst kregen we uitleg over hoe deze grotten ontstaan waren. Pas ruim 3 jaar geleden zijn deze opengesteld voor het publiek. Daarna reden we goed uitgerust met 2 busjes richting het gebied waar de lavagrotten zich bevonden. Hier werd iedereen voorzien van een helm met lamp en batterij. Na een korte wandeling door het bosgebied waar het al meer dan 6 maanden niet geregend had kwamen we aan bij de ingang van dit grottenstelsel. Binnen was allereerst de gelegenheid om een foto te maken als “mijnwerker” Daarna gingen de 2 gidsen met ons mee het gangenstelsel in. Een heel bijzondere ervaring maakte ons deel. We liepen door een tunnel waar vroeger gloeiend hete lava gestroomd had!. Aan het einde van de tour volgde nog een test om te kijken of we zonder lampen uit de grot zouden kunnen komen. Echt pikdonker was het! Uiteindelijk was het een grapje. Nadat we het complex verlaten hadden reden we de berg omlaag richting Orotava. Hier werden we verrast met een heerlijke uitgebreide lunch midden tussen de bananenplantages van dit gebied. Het mocht ons wederom heerlijk smaken getuige de vele positieve geluiden. Nadat iedereen weer op krachten was gekomen reden we binnen 15 minuten naar Puerto de la Cruz waar het toerisme ooit begonnen was. Vanaf een grote parkeerplaats in de nabijheid van het centrum liepen we gezamenlijk. Door het oude centrum. Hier kreeg iedereen de tijd om zich zelf te vermaken. Ook het tijdstip van vertrek kon elke auto voor zichzelf beslissen omdat de Tomtom ingesteld was op Los Cristanos.

De volgende ochtend kon men uitslapen want de vertrektijd voor deze dag was vastgesteld op 9.30 uur!!!
Wederom een superdag wat betreft het weer. Op het programma stond een dagtocht naar de Teide. Na een klim van ruim 1 uur kwamen we aan bij een enorme oase boven in de bergen met uitzicht op de hoogste berg van Spanje. Hier werd een stop gemaakt bij een mooi uitzichtpunt en kon men een korte wandeling maken. Hierna was het inmiddels weer tijd voor een kopje koffie. Nadat iedereen weer bijgetankt was reden we door het enorme gebied met onderweg nog een stop bij “Teletubbie” land. Na een korte rit verlieten we de krater en maakten we een stop bij het bezoekerscentrum waar we in de duitse taal een video konden zien over het ontstaan van dit gebied. Aansluitend reden we verder naar beneden richting Esperanza. Hier vonden we bij een cafeteria een lunchadres waar iedereen het zich weer goed liet smaken. Velen waren verbaasd over de grote porties die er geserveerd worden, en dat tegen prijzen die bij ons al lang verleden zijn. Als je bedenkt dat een gemiddelde werkende eilander ongeveer € 900,- per maand te besteden heeft snap je ook dat de prijzen niet zo hoog kunnen zijn als in Nederland. Momenteel echter is bijna 35% werkeloos!

Na deze heerlijke lunch reden we via de autosnelweg richting Candelaria. Dit is een bekende bedevaartplaats bekend om de zwarte madonna die er gevonden is. Via een gezellige winkelstraat kwamen we bij een groot plein met enorme beelden langs de zee opgesteld. Ook een bezoek aan de kathedraal stond op het programma. De vele bloemenwinkeltjes in de straten verklaren waarom er in de kerk zoveel bloemen geofferd worden in de kapel. Je denkt in eerste instantie dat het een bloemenwinkel is in de kerk. Maar niets is minder waar. Elk jaar op 15 augustus komen hier duizenden mensen ter bedevaart. Vaak hebben ze bijna 100 kilometer gelopen om hier te komen. Ook hier weer een dag met open einde.

De volgende ochtend (zondag) liep de wekker weer op tijd af. Op het programma stond een dagtocht naar het naburige eiland La Gomera. Omdat de boot al om 8.45 uur vertrok moesten we ons om 8.00 uur al melden in de ferryhaven. Exact op tijd vertrokken we voor een tocht van ruim een uur richting het eiland waar Christoffel Columbus voor het laatste stopte alvorens over te steken naar Amerika. Nadat we ontscheept waren reden we via een mooie bergachtige route met vele tunnels naar El Cedro. In dit natuurreservaat heeft de familie van Sebatian een woning staan. Een Hans en Grietje pad met natuursteen leidde ons uiteindelijk naar een gehucht met een paar woonhuizen. Dit gebied is bijzonder populair bij wandelaars die hier meerdaagse tochten maken. Nadat we aan het einde van de wereld aangekomen waren was er eerst koffie in het lokale restaurant. Vervolgens maakten we een mooie wandeling door een groene omgeving met allerhand aan vegetatie. Uiteindelijk kwamen we aan bij een kerkje midden in het bos. Hier konden we de meegebracht lunch nuttigen. Of even bijkomen van de wandeling. Daarna gingen we weer teug naar onze auto’s. Een avontuurlijke tocht over een weg terug naar boven die eigenlijk niet geschikt is voor veel verkeer stond voor ons op het programma. Uiteindelijk kwamen we allemaal weer aan bij de doorgaande weg. We vervolgden onze tocht naar een mooi uitzichtpunt over een deel van het eiland wat toeristisch niet overlopen is. Daarna daalden we af naar de plaats Playa de Santiago. Hier was het heerlijk toeven op een van de terrasjes aan de boulevard. Vervolgens reden we terug naar de haven van San Sebastian waar we niet de enigen waren die met de boot terug wilden. Iets later als gepland kwamen we aan in Los Cristianos. Omdat we als een van de eersten ingescheept waren mochten we ook als eerste de boot afrijden terug naar het hotel. De meesten kozen ervoor om zelf een eetgelegenheid op te zoeken terwijl een gedeelte met Sebastian en Paul meereden naar een lokaal restaurant voor het avondeten.

De volgende dag kon iedereen op zijn eigen manier invullen. Dit was gezien de weersomstandigheden absoluut geen probleem. Degenen die zin hadden konden met Paul mee voor een rondrit door de buurt. Hierbij werd een bezoek gebracht aan een van de vele Chinese groothandels en een wandeling in El Medano waar een sterke wind stond zodat de windsurfers die hier elke dag aanwezig zijn helemaal uit hun bol konden gaan.

Dinsdagochtend 9.15 uur stond iedereen op tijd bij de ingang van Castle Harbour te wachten om de koffers in te laden voor de terugreis. Er wed nog een leuke groepsfoto gemaakt ter herinnering aan deze reis. Vervolgens reden we in korte tijd naar het vliegveld om de auto’s in te leveren en in te checken voor onze terugvlucht. Omdat het vliegtuig wederom een kortere tussenlanding had gemaakt dan voorzien zouden we eigenlijk 30 minuten eerder kunnen vertrekken dan gepland. Echter de oproep die meerdere malen door het luchthavengebouw werd gedaan in zelfs de Nederlandse taal werd niet door iedereen gehoord zodat we uiteindelijk toch op de oorspronkelijk tijd het luchtruim kozen. Aangekomen in Luik reden we met de bus waarin normaal de voetballers van VVV vervoerd worden via de diverse opstapplaatsen weer terug naar huis. Rond 20.00 uur waren de laatste gasten dan ook weer thuis.

Ik hoop dat iedereen genoten heeft van deze reis met een andere blik op het eiland van zon zee en strand.